zaterdag 18 juli 2009

Dag van Bewustwording op zaterdag 17 oktober 2009

Dag van Bewustwording op zaterdag 17 oktober 2009

Bewust worden:
Situaties die je overkomen bepalen niet hoe je leven is. Het is voor de kwaliteit van je leven erg belangrijk hoe je naar gebeurtenissen kijkt, hoe je erover denkt en hoe je ermee omgaat.
Het gaat om je levenshouding en daarin heb je een keuze.
Als je leert zien hoe je houding nu is, dan kun je die, waar nodig veranderen. Je kunt leren om liefdevoller met jezelf en met anderen om te gaan en om zonder oordeel datgene wat er nu is accepteren.
Uiteindelijk is dat wat gelukkig maakt!
Besef dat werkelijke passie voor het leven ontstaat via een innerlijke weg!

Durf je het avontuur aan te gaan?

Na de succesvolle Dag van Bewustwording van vorig jaar, organiseren Patricia Bekker (energetisch therapeut) en ik een nieuwe Dag van Bewustwording op zaterdag 17 oktober 2009.

Deze dag zal wederom voorzien in een zeer gevarieerd programma: uitleg gedachtekracht, leven in het hier-en-nu, neerzetten van persoonlijke intentie, leren gronden en met je ruimte omgaan, leren loslaten, kennismaken met verschillende meditatievormen, uitleg/behandeling chakras, kennismaking met de Mayakalender (Tzolkin) en een natuurwandeling (indien de weersomstandigheden ons gunstig gezind zijn).

Locatie: Het Bergkristal
Belversestraat 40
5076 PZ te Haaren
Tijd: 10.00-16.30 uur
Kosten 60,-
(incl. koffie/thee, cake, lunch en cursusmateriaal)

Aanmelden kan per email:

Patries: bekker.p@telfort.nl

Tessa: tessa.van.dongen@gele-ster.nl

Let op: we werken in groepen van max. 10 personen om iedereen de aandacht te kunnen geven die ze verdienen!
Bij veel inschrijvingen zullen er extra curcusdagen ingepland worden.

woensdag 15 juli 2009

Schildpad - Moeder Aarde






Schildpad - Moeder Aarde

Schildpad... Grote Moeder,
voed mijn geest,
kneed mijn hart,
opdat ik jou ook kan dienen

In Indiaanse leringen is Schildpad het oudste symbool voor Moeder Aarde. Het is de personificatie van godinnenenergie, van de eeuwige Moeder uit wie ons leven voortkomt. We worden geboren uit de baarmoeder van de Aarde en onze lichamen zullen naar haar bodem terugkeren. Schildpad vraagt ons de Aarde te eren en acht te slaan op de cyclus van geven en nemen. We moeten op onze beurt aan de Moeder geven zoals zij aan ons heeft gegeven.

Schildpad heeft een omhulsel dat haar lichaam bescherming biedt. Aarde past al eeuwenlang dezelfde soort bescherming toe om het hoofd te bieden aan schendingen van haar lichaam. De bescherming van Moeder Aarde heeft plaatsgevonden in de vorm van veranderingen in de Aarde, nieuwe plantengroei, aanwas van nieuwe landmassa's ten gevolge van vulkaanuitbarstingen en klimaatveranderingen. Net zoals Schildpad heb je schilden die je beschermen tegen pijn, afgunst, jaloezie en de achteloosheid van anderen. Van de gewoontepatronen van Schildpad kun je leren hoe je deze bescherming moet gebruiken.
Als de handelingen of woorden van anderen je kwellen, is het tijd om in jezelf te keren en eer te bewijzen aan ge gevoelens. Als je aangevallen wordt, is het tijd om waarschuwend van je af te bijten. Als je het Schildpadsymbool hebt gekozen, wordt er van je gevraagd je innerlijke bron van scheppende kracht te eren, je in de Aarde gegrond te voelen en te toestand met moederlijk mededogen te observeren. Maak gebruik van de energie van water en waarde, de twee thuishavens van Schildpad, om harmonieus met je situatie mee te drijven en om in een houding die kracht uitdrukt je voeten stevig op de grond te zetten.

Schildpad is een geweldige leraar waar het gronden betreft. Je zou zelfs wel eens je ruimtevaartneigingen te boven kunnen komen als je je richt op de kracht van Schildpad. Als je gegrond bent, plaats je je gedachten en handelingen in het brandpunt van je aandacht en verminder je je vaart tot een tempo dat heelheid garandeert. Schildpad vertelt je ook dat je met de stroom mee kunt drijven, dat je deze niet hoeft aan te sporen sneller te gaan, zoals ook wel blijkt uit het tempo dat Schildpad aanhoudt. Graan dat te vroeg geoogst wordt, is nog niet rijp. Als het echter de kans krijgt om zich in zijn eigen snelheid, in zijn eigen tijd te ontwikkelen, zal iedereen van de zoete smaak ervan kunnen genieten.

Schildpad begraaft haar gedachten, net zoals haar eieren, in het zand; zij laat het aan de zon over de kleintjes uit te broeden. Dit leert je om eerst eens goed over je ideeën na te denken alvorens ze aan het daglicht bloot te stellen. Lees de fabel over de schildpad en de haas nog eens en maak dan voor jezelf uit of je je op Schildpad wilt richten. Het is niet altijd goed om door groter, sterke en sneller te zijn een doel te bereiken. Wie weet wordt er bij aankomst wel gevraagd waar je geweest bent en ben je dit vergeten. Als dit het geval is, kan je vroegtijdige aankomst je wel eens het gevoel geven dat je niet op tijd bent.

Als je de Schildpadkaart trekt, voorspelt deze een tijd waarin je verbinding krijgt met de kracht van de Aarde en de Moedergodin in jezelf. De kaart herinnert je eraan dat je in Moeder Aarde een bondgenoot hebt. Het doet er niet toe welke situatie je voor jezelf hebt geschapen, vraag haar om hulp en overvloed zal je deel zijn.

Bron: http://www.starmanproductions.nl/medicijnkaarten/kaart10.html

Clementine – de Moorse landschildpad 2

*
Clementine – de Moorse landschildpad 2

Clementine heeft nu een grote bak, met bodembedekking (krant en beukensnippers) en een laag bakje waar ik water in doe, omdat ze nog zo klein is (7 cm ongeveer). Er zijn verschillende niveaus in de bak, want ik begreep (niet van haar zelf overigens, ze neemt het leven blijkbaar zoals het is en heeft weinig wensen die dan ook nog eens niet uit) maar ik begreep dat ze van klimmen en klauteren houdt. Ze maakt verder lange nachten, langer dan ik zelf.
Vanmorgen heeft ze veel gegeten, dus groeien zal ze wel denk ik.

Stukje over voedselhoeveelheid gekopieerd.
Een schildpad regelt zelf zijn eetmomenten.
Wordt er veel ruw vezelrijk voer aangeboden, dan kan een schildpad zich niet overeten, omdat er niet meer gegeten kan worden als de maag bevatten kan.
Schildpadden kunnen ook ondanks uitsluitend plantaardig voer toch te vet worden. Tekort aan beweging of bijvoorbeeld te koolhydraatrijk voer bevorderen dit ook.
Bron: http://www.hermanni.nl/voeding.htm

Stukje uit mijn email gekopieerd:
Van de foto te zien betreft het een beschermde soort (Moorse landschildpad) ingevolge de Flora en Faunawet. Wij adviseren je zo spoedig mogelijk contact op te nemen met de Groendesk van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Kijk voor meer informatie op www.groendesk.nl of gebruik het meldingsformulier.

Met vriendelijke groet,
Team Helpdesk Schildpaddencentrum
Wendy de Graaff

Hier ben ik dus mee bezig.
Ik ben benieuwd hoe het afloopt. Clementine ligt nu in het zonnetje te dommelen met haar beentjes gestrekt achter zich.

*wordt vervolgd.

Clementine – de Moorse landschildpad 1













Clementine – de Moorse landschildpad 1

Zucht, en ik had het wel kunnen weten en ik wist het ook wel en meende het gewoon toch te moeten doen (ben altijd eigenwijs). Nu ga ik het gewoon hier met jullie delen.
Clementine is een beschermde soort en ze heeft geen certificaat, het is de bedoeling dat ik daar voor ga zorgen, dat was mede de reden waarom ik haar nam. En zij zat daar maar en heel veel dieren zaten daar in die winkel.
Misschien moet ik er iemand op af sturen, om eens poolshoogte te gaan nemen. Komt nog wel.

Ik heb mijn hele leven al schildpadden, levende en verzamelschildpadjes, beeldjes, knuffels, van speksteen, grappige, mijn huis staat er vol mee, schilderijtjes, foto’s. Maar nu dus ook Clementine.

Ik heb in mijn Internet Explorer favo’s inmiddels een mapje aangemaakt met alles wat met Clementine te maken heeft. Zoals websites waar ik info kan krijgen, kwekers, (die me boze mails sturen), overheidsinstanties, ministerie van LNV, het mapje zal nog wel groeien.

Ik ga verder graven, met Clementine gaat het goed, ze mag geen fruit meer, alleen bladgroente las ik (in die mal van een boze kweker).

Ik hou je op de hoogte, wordt vervolgd.

maandag 13 juli 2009

Literaire wandeling Amsterdam 30 juli 2009

Totaalprogramma literaire route 30 juli 2009 www.lesbischlezen.nl

Wil je met een groep wandelen? Meld je dan aan; kijk op www.lesbischlezen.nl voor meer informatie.
De literaire route voert je langs memorabele plekken in de Amsterdamse binnenstad die voorkomen in romans of verhalen of die een rol speelden in het leven van roze auteurs. Je kunt de route op eigen gelegenheid wandelen, een kaartje plus grappige, ontroerende en wetenswaardige verhalen en fragmenten (als mp3- of tekstbestand) kun je binnenkort hier downloaden.

Crom, Anja de
Dittrich, Boris
Hekma, Gert
Lesbo-encyclopedie: Linda Huijsmans
Lesbo-encyclopedie: Mirjam Hemker
Melchior, Willem
Patrick, Carl
Valk, Jet
Waal, Ronald de
Wielinga, G.J.
Witte, Rianne
Zij aan Zij: Franc Craanen

Op 30 juli, tijdens de Gay Pride week, vinden langs de route op verschillende tijdstippen literaire activiteiten plaats op de volgende locaties:

1. Vrolijk, Paleisstraat 135, vanaf 16.00 uur
GJ Wielinga en Carl Patrick presenteren hun romans, respectievelijk Het Beest van Amsterdam en Netherhall Gardens met het overeenkomende thema: een homo-seks-seriemoordenaar/ gay-sex-serial-killer
Willem Melchior en Ronald de Waal lezen voor en signeren
Mirjam Hemker & Linda Huijsmans vertellen over de Lesbo-encyclopedie en praten met Franc -Zij-aan-Zij gaat glossy- Craanen over de restyling en de literatuurspecial in het komende nummer.
2. Gays & Gadgets, Spuistraat 44
Poëtisch performer Jet Valk, schrijfsters Rianne Witte en Anja de Crom lezen voor in de expositieruimte
3. Selexyz Scheltema, Koningsplein 20
Geen gasten of auteurs, wel een mooie etalage en een ruim aanbod aan holebi-literatuur
4. American Book Center, Spui 12
How gay are you? Hilarische quiz!
Lezingen uit Lethal Affairs van Kim Baldwin & Xenia Alexiou en uit A room with a view van E.M. Forster
5. Intermale, Spuistraat 251, 17.30
Gert Hekma (auteur ABC van perversies, co-auteur Als ze maar van me afblijven: Een onderzoek naar antihomoseksueel geweld in Amsterdam)
6. OBA, Oosterdokskade 143, 20.00
Rianne Witte en Anja de Crom lezen voor tijdens het culturele evenement Pink Women on Stage
Programma boekhandel Vrolijk
Boekhandel Vrolijk, Paleisstraat 135, vanaf 16.00 uur
Vrolijk heeft een lekker vol programma. Op dit moment is nog niet bekend wie op welk tijdstip optreedt. Wil je programma-updates ontvangen, meld je dan hier aan.
Boris Dittrich leest voor en signeert
GJ Wielinga en Carl Patrick presenteren hun romans, respectievelijk Het Beest van Amsterdam en Netherhall Gardens met het overeenkomende thema: een homo-seks-seriemoordenaar/ gay-sex-serial-killer
Willem Melchior leest voor en signeert
Ronald de Waal leest voor en signeert
Mirjam Hemker & Linda Huijsmans vertellen over de Lesbo-encyclopedie en praten met Franc -Zij-aan-Zij gaat glossy- Craanen over de restyling en de literatuurspecial in het komende nummer.

donderdag 9 juli 2009

Deel 3 Vrijheid


Deel 3 Vrijheid

Het is leuk dat er allerlei reacties op de eerste twee delen van Vrijheid kwamen. Ik heb er heel bewust niet een heel lang blog van gemaakt, dus vandaar nu een derde stukje.
Vrijheid moeten we niet zomaar opgeven, omdat we de indruk hebben er niets aan te kunnen doen.
Als we de moeite zouden nemen ons te verdiepen in anderen, als we anderen beter leren kennen, anderen in deze context met op zet in de ruimste zin van het woord, dan hoeven we niet bang te zijn, geen angst te hebben, omdat we weten wat we te verwachten hebben.
Mensen met een grote mond, en die hard van de daken schreeuwen om mensen op te ruien, dat zijn degenen waar voor uitgekeken moet worden, die moeten gewoon geen aandacht krijgen.
Zij beperken onze vrijheid, omdat zij willen bepalen met wie we om mogen gaan, misschien kan je dan ook niet meer op vakantie naar bepaalde gebieden, wordt de wereld opnieuw kleiner, door klein te denken, door te beperken.

Maar even terug naar mijn stukje.
De filosofische definitie van vrijheid is vrije wil. En wanneer weet je wat je vrije wil is en hoe je je vrije wil kunt handhaven zonder een ander te schaden of te belemmeren. Zeker is dat het ongebreideld kan worden toegepast. Want als ik denk dat ik vanuit mijn vrije wil 160 kan rijden op de snelweg dan komt ik van een koude kermis thuis of wellicht helemaal niet. De vrije wil wordt hier verplaatst naar de keuze (ook vrije wil namelijk) om heelhuids thuis te komen. Ik heb daar common sense voor nodig, ik denk na en kom tot de conclusie dat het te druk is op de weg om 160 te rijden en dat er regels zijn gemaakt waar ik me dan vrijwillig aan houd. Vrijwillig omdat ik democratisch gekozen heb, eerder. Ik kan me ook onderwerpen, mopperend me aan de regels houden alsof ik geen vrije wil heb. Maar dat is verspilde energie.
Vrijheid is kiezen, keuzes maken, dicht bij je zelf blijven en overdenken, wat goed is voor jezelf en de ander(en).
Dat ik dit stukje ging schrijven, gedeeld in drieen, alle goeie dingen dan maar in drieen, is omdat vrijheid een hot item is. Je hebt een Partij voor de Dieren, ik zou er lid van kunnen zijn, als i niet al voor groen Links zou zijn, er is ook een andere partij, die is voor de vrijheid, maar mijns inziens zijn ze meer voor het beperken van vrijheid.
Dus nogmaals, ik wil graag zelf bepalen met wie ik omga, wie ik in mijn huis binnenlaat, waar ik op vakantie ga, en tot welk geloof ik me zou willen bekeren.

Ik woon in een volkswijk in Rotterdam, ik voel geen angst, ik beweeg me vrijelijk en naar vrije wil en begeef me ook ’s nachts de straat op. Angst is niet nodig. Ik ben van mening dat ons angst wordt aangepraat. Ik ben van mening dat het door de media allemaal erger wordt gemaakt.
Leef en laat leven. Leef in respect naar elkaar. Leef in vrijheid en laat een ander in vrijheid leven.
Dit is mijn boodschap.

Dank je wel voor het lezen. Dank je wel voor wie je bent . Namasté ik buig voor het goddelijke in jou.

Sonja

dinsdag 7 juli 2009

Deel 2 Vrijheid


Deel 2 Vrijheid

Sociologie is een maatschappijweten- schap, het is dus een wetenschap die de mens in zijn relatie tot anderen bestudeert. Je kan begrijpen dat bij de sociologie dus inderdaad een aspect als vrijheid veelvuldig aan de orde kan komen als studie-onderwerp. Want zou je voor je zelf bestuderen wat je er onder verstaat wat voor jou vrijheid is (vul svp mijn nieuwe poll op hyves met die vraag in en geef eventueel een toelichting?).
Je relatie tot anderen als het om vrijheid gaat, betekent dat je in eerste instantie goed zou moeten weten wie je zelf bent, en wat je allemaal onder vrijheid verstaat, en dat is voor iedereen altijd weer een ander iets. Iedereen ziet vrijheid net even anders, en daarom is het vrijwel onmogelijk om vrijheid voor een groep sociologisch goed te omschrijven. Wel zijn er raakvlakken en kan er omschreven worden hoe de vrijheid voor een groep er uit zou kunnen zien. Volgens de sociologie is vrijheid: Vrijheid wordt meestal gezien als de mogelijkheid om te doen en laten wat men wil terwijl een ander dat ook kan, zowel in lichamelijke als in geestelijke zin. Het is nuttig onderscheid te maken tussen "vrijheid van ..." en "vrijheid tot ...": de eerste soort vrijheid houdt verband met bevrijding (bijvoorbeeld van vreemde overheersers, waandenkbeelden, ziekte), de tweede met de mogelijkheid om te kiezen (inrichting van het eigen leven of dat van de samenleving).
Zoals je kunt lezen betekent het dus dat je voor jezelf de mogelijkheid om te doen wat je wil, naar eer en geweten uiteraard en zonder daarbij een ander schade te berokkenen, en dus de ander ook die mogelijkheid te laten om te doen wat hij of zij graag wil.
Dat is dus wat vrijheid is. Als Nederland dus een vrij land is en Europa een grote verzameling is van vrije landen, en als de wereld alleen maar voorstaat om vrijheid hoog in het vaandel te hebben, hoe kan het dan dat we nog steeds anderen in hun vrijheid beperken en willen beperken?

Deel 1 Vrijheid


Deel 1 Vrijheid

Vrijheid is een woord dat we de laatste tijd erg veel horen, en dan in een context die mijns inziens niet eens veel vrijheid over laat, en als dat al wel zo is, dan alleen nog voor een bepaalde groep mensen die slaafs en volgzaam achter iemand aan lopen, omdat die zogenaamd zegt wat het grote publiek als vrijheid denkt te bedoelen. In dat geval hoor ik niet tot het grote publiek. En in wezen gaat het dan alleen maar om een heleboel beperkingen, want vrijheid is een keuze van een individu en kan never nooit opgelegd worden door een bekrompen en bange geest.

Vrijheid is er op vele vlakken mogelijk. Ik raadpleeg in alle vrijheid erg graag de wikipedia, er van uit gaande dat daar tamelijk objectieve teksten aangemaakt zijn.
Zo wordt me bevestigd dat vrijheid er is op sociaal-politiek vlak, dit wordt dan bestudeerd in de sociologie. Er is ook vrijheid als in vrije wil, dat is dan filosofisch benaderd (en zou een stokpaardje van mij kunnen worden genoemd). Verder is er staatkundige vrijheid, dit vind ik dan weer een discutabel onderwerp, zelfs hier in Nederland. Er bestaat ook een plaats in Zuid-Afrika die Vrijheid heet, waarom verbaast me dat niet?
En als laatste noemt wikipedia een soort zeilboot die Vrijheid heet. Dat is voor de wat beter gesitueerde vrije mens. Waar bij vrijheid dus gekocht kan worden.

Om dan meteen maar even in te gaan op wat ik in de eerste alinea aanroerde, moet mij van het hart, dat ik geluiden hoor die me op zijn zachtst doen glimlachen, uitspraken waar ik van moet lachen, want veel wordt er eigenlijk niet gezegd …. Ik hoor uitingen van angst, dat dan weer wel. En angst is een slechte raadgever. Angst beperkt en geeft je daardoor dus in wezen minder vrijheid.
Ik heb altijd begrepen dat de Nederlander een groot hart heeft, er was altijd sprake van vrijgevigheid om bij acties om geld in te zamelen, en dan denk ik aan een actie van lang geleden, door Mies Bouman, of korter geleden, acties als de actie om geld in te zamelen (135 miljoen toegewezen aan Tsunami-gebied) voor het Tsunami gebied dat in 2007 zo getroffen is door de overstroming.
Als we dan dus anderen dan wij zelf zijn een warm hart toedragen, hoe kan het dan dat we ze niet ook in eigen land accepteren zoals ze zijn?

Namasté, Sonja

Mies Bouman: Gedurende een 23 uur durende radio- en televisie-uitzending werd 16,4 miljoen gulden (7,5 miljoen euro) ingezameld, een bedrag dat later opliep tot ruim 50 miljoen (23 miljoen euro). Dit waren voor die reclameloze tijd spectaculair hoge bedragen.

zondag 5 juli 2009

Free hugs campaign



Sometimes, a hug is all what we need.

Free hugs is a real life controversial story of Juan Mann, A man whos sole mission was to reach out and hug a stranger to brighten up their lives.

In this age of social disconnectivity and lack of human contact, the effects of the Free Hugs campaign became phenomenal.

As this symbol of human hope spread accross the city, police and officials ordered the Free Hugs campaign BANNED. What we then witness is the true spirit of humanity come together in what can only be described as awe inspiring.

In the Spirit of the free hugs campaign, PASS THIS TO A FRIEND and HUG A STRANGER! After all, If you can reach just one person.

How it all started:

I'd been living in London when my world turned upside down and I'd had to come home. By the time my plane landed back in Sydney, all I had left was a carry on bag full of clothes and a world of troubles. No one to welcome me back, no place to call home. I was a tourist in my hometown.

Standing there in the arrivals terminal, watching other passengers meeting their waiting friends and family, with open arms and smiling faces, hugging and laughing together, I wanted someone out there to be waiting for me. To be happy to see me. To smile at me. To hug me.

So I got some cardboard and a marker and made a sign. I found the busiest pedestrian intersection in the city and held that sign aloft, with the words "Free Hugs" on both sides.

And for 15 minutes, people just stared right through me. The first person who stopped, tapped me on the shoulder and told me how her dog had just died that morning. How that morning had been the one year anniversary of her only daughter dying in a car accident. How what she needed now, when she felt most alone in the world, was a hug. I got down on one knee, we put our arms around each other and when we parted, she was smiling.

Everyone has problems and for sure mine haven't compared. But to see someone who was once frowning, smile even for a moment, is worth it every time.

Why Did it get banned?

Public liability fear and red tape. But its all okay now! Make sure tocheck your local laws before embarking on your Hugathon!

Special Thanks

I would just like to thank Sick Puppies for their incredible song "All the Same " which the free hugs campaign video would have never been the same without.

For their music visit www.sickpuppies.net !

Bron: http://www.freehugscampaign.org/

zaterdag 4 juli 2009

Encounter


Encounter

Ik ben met de bus naar de stad gegaan. De stad, als in naar het centrum, daar waar de actie is. Een vergadering van Groen Links. Ik ging wat vroeger, omdat ik van Rotterdam houd, en om dan even van te voren ergens op een terrasje neer te strijken met interessant leesvoer en een palmpje.
Ik liep over de Witte de Withstraat en zag dat het bij Hotel Bazar op de hoek erg gezellig was en nam plaats op een stoeltje bij een verder leeg tafeltje, ondanks de drukte. Aan een ander tafeltje zaten twee heren, nou ja, heren, die benaming associeer ik meestal met mannen in pak, wit overhemd en stropdas, maar deze heren droegen een korte broek en een hemdje, wat ook beter bij het weer paste en wellicht ook beter bij hun bezigheden (ik zag een paar koffers).
Ik kreeg uitnodigende opmerkingen en wimpelde deze vrolijk weg, mijn gezellig was een andere dan van de heren.
Bij de pui kwam een plekje vrij en ik verhuisde met mijn spullen en drankje naar de bank tegen de pui en kon me toen even heerlijk installeren. Alle publiek die langs liep kon ik vanuit mijn ooghoeken gadeslaan en sommige ook heerlijk nakijken, want ik geef mijn ogen graag goed de kost.
Een van de heren, die het meest spraakzaam was, gaf me een hand toen ze weggingen en wenste me een genoeglijk verblijf, het hotel is prima sprak hij, met een knipoog.
Rechts van mij zat een ouder echtpaar, ze wachten vol begerigheid en bij voorbaat genietend op een bestelde maaltijd.
Als ik voor de zoveelste keer op kijk van mijn papieren, komt er een dakloze op me toe gelopen. Een beetje schichtig, hij heeft een stapeltje boekjes in zijn armen. Hij spreekt me zacht aan, ik versta hem niet meteen, dus hij herhaalt “heeft u wat geld voor me zodat ik vannacht een slaapplaats kan betalen?” Ik geef hem een handje vol kleingeld, ik denk bij elkaar ongeveer 1,50. Ik geef altijd.
De bedrijfsleider was naar het terras gekomen en keek de dakloze aan, ik vraag met zonder woorden aan hem of dat niet mag, nee, zegt hij, we proberen te voorkomen dat ze komen vragen om geld. De bedrijfsleider deed verder niks, was niet boos en de daklozen man is gewoon weggegaan.
De dame naast me, die op haar eten wacht, zegt : “nou dat u dat doet, je weet maar nooit”
Ik zeg tegen haar dat 80 % van de armoede in Nederland een oorzaak heeft door de interventie van overheid en instanties, de bureaucratie, en dat het niet aan mij is om te oordelen waarom hij om geld moet bedelen. Dat het ook niet aan mij is om te oordelen of hij het wel voor een slaapplaats besteedt of misschien voor drank of alcohol, want dat is wat vaak wordt gedacht.
Het is niet aan mij om te oordelen waarom en waardoor hij dakloos is geworden. Ik zeg tegen haar, dat hij vast ook het liefst net als ik lekker relaxt zou willen zitten met een biertje op een terrasje, maar dat zijn levensomstandigheden anders hebben bepaald. Ze knikt, niet helemaal overtuigd, maar wel met een blik van “ja daar zit wel wat in”. Haar eten en van haar metgezel wordt gebracht en ze vallen hongerig aan …
Jaren geleden waarschuwde men mij dat ik nooit wat moest geven, ik wist nooit waarom, maar “zulke mensen “ besteedden hun geld altijd verkeerd, was dan het anttwoord. Toen ik Arnhem woonde heb ik veel geleerd over de achtergronden.
Verderop komen nieuwe klanten zitten, als Miraldo hun bestelling komt brengen, krijgen ze er een karafje water bij. Het is warm 30 graden.

Met toestemming van de bedrijfsleiding van Hotel Bazar http://www.bazarrotterdam.nl/read/rot_nl/wereld_eethuis


http://www.dakloosinrotterdam.nl/home.htm


Definities van encounter op het internet in het Engels:
meet: come together; "I'll probably see you at the meeting"; "How nice to see you again!"
find: come upon, as if by accident; meet with; "We find this idea in Plato"; "I happened upon the most wonderful bakery not very far from here"; "She chanced upon an interesting book in the bookstore the other day"
brush: a minor short-term fight
run into: be beset by; "The project ran into numerous financial difficulties"
meeting: a casual or unexpected convergence; "he still remembers their meeting in Paris"; "there was a brief encounter in the hallway"
meet: experience as a reaction; "My proposal met with much opposition"
a casual meeting with a person or thing
meet: contend against an opponent in a sport, game, or battle; "Princeton plays Yale this weekend"; "Charlie likes to play Mary"
confrontation: a hostile disagreement face-to-face

woensdag 1 juli 2009

Computers en energie verbruik



Computers
In acht op de tien Nederlandse huishoudens staat minstens een computer. Ongemerkt slurpt die jaarlijks veel elektriciteit - zelfs als de computer uit staat. Als u na het afsluiten ook de stekker uit het stopcontact haalt, bespaart u tot vijftig euro elektriciteitskosten.
De milieubelasting van computers zit in in het elektriciteitsverbruik, en in de grondstoffen waarmee ze gemaakt worden. Computers bevatten namelijk zware metalen en broomhoudende brandvertragers. Hardware belandt vaak al bij het afval voor ze versleten is, omdat computers relatief snel verouderen.

Bij desktopcomputers gaat veel energie naar het scherm. Een conventioneel type verbruikt meer dan een plat scherm (LCD) van hetzelfde formaat. Een andere energieslurper is het elektriciteitsverbruik tijdens stand-by: enkele uurtjes per dag loopt jaarlijks flink op. Een laptop verbruikt relatief weinig energie.

Tips
Schakel uw computer echt uit als die niet wordt gebruikt, zelfs tijdens een uurtje pauze; zet hem niet stand-by. Het is een misverstand dat herhaaldelijk uitzetten slecht is voor de PC.
Let bij aanschaf van een computer op mogelijkheden voor uitbreiding. U hoeft dan niet telkens een volledig nieuw systeem te kopen; dat beperkt onnodig gebruik van grondstoffen. Bovendien is het goedkoper.
Overweeg een LCD-beeldscherm, dat gebruikt minder energie.
Het is een fabeltje dat screensavers energie besparen. Bewegende screensavers gebruiken soms zelfs meer energie dan een programma zoals tekstverwerking. Zeker 3D-animaties kosten nogal wat rekenkracht, en daarmee veel energie.
Draagbare computers zijn zuiniger dan gewone PC's.

Computers en milieu
De milieubelasting van desktopcomputers zit vooral in verbruiksenergie, oftewel elektriciteit. Op de tweede plaats staat de energie die nodig is voor productie en afvalverwerking. Voor draagbare computers (laptops) ligt die verhouding anders. Laptops zijn zo gemaakt dat ze veel minder energie verbruiken. De productie-energie staat ongeveer gelijk aan de hoeveelheid energie die nodig is voor gebruik.

Nieuwere versies van computers volgen elkaar in rap tempo op. Daardoor raken ze relatief snel verouderd. Eigenaars keizen vaak al een nieuw model voordat de oude compter fysiek versleten is. Die snelle omlooptijd vergt relatief veel grondstoffen en dat levert extra milieubelasting op.
Wist u dat...?
Belangrijkste elektriciteitsverbruikers van de desktopcomputer zijn de systeemkast en de monitor. Het vermogen van een systeemkast met monitor ligt tussen 130 en 400 watt, afhankelijk van de processorsnelheid en de grafische kaart.

Het zal niet verbazen dat een groot beeldscherm meer energie vergt dan een kleine. Maar wist u dat ook een scherm met een hoge resolutie doorgaans ook meer elektriciteit verbruikt?
Zware metalen
In computers zitten (broomhoudende) brandvertragers en zware metalen, waaronder koper, lood en tin. Die stoffen zijn schadelijk voor het milieu. De winning van deze metalen tast namelijk het landschap aan en de verwerking van erts tot bruikbaar metaal leidt tot vervuiling.

Energiezuinig gebruik
U kunt zelf het elektriciteitsverbruik terugdringen door de (desktop)computer energiezuinig te gebruiken. Een handig hulpmiddel daarvoor is de instelling van uw (Windows)systeem. (Zie ook de paragraaf Uitgebreid energiebeheer)
Bespaar op stand-by en screensaver
Een relatief verborgen energieslurper is de stand-bystand. Het vermogen in deze stand ligt tussen zes en 145 watt. Dat lijkt weinig. Maar computers staan vaak langer op stand-by dan ze in gebruik zijn; het elektriciteitsverbruik van deze stand kan daardoor oplopen.

Het energieverbruik gaat sterk omlaag als u zo min mogelijk gebruik maakt van stand-by. Schakel de computer liever regelmatig uit - ook als het om een uurtje pauze gaat. Het is een misverstand dat herhaald uitschakelen schadelijk uitpakt voor de computer.

Een screensaver levert trouwens geen energiebesparing op. Als deze functie complexe grafische beelden toont, vergt dat meer rekenkracht van de computer en dus energie. De bescherming uit de titel screensaver, slaat op het beschermen van de monitor tegen inbranden.
Stekkerdoos met schakelaar
Als u de computer uitzet met de aan/uitknop maar de stekker zit nog in het stopcontact, dan kan er toch nog wat stroomverbruik zijn, door sluipverbruik van transformators bijvoorbeeld. U voorkomt dit door de stekkers van computer en alle randapparatuur in een stekkerdoos met schakelaar te steken. Zet die om als u de computer niet gebruikt.
Bespaarstekker
U kunt ook gebruik maken van bespaarstekkers. Deze zijn ook bekend als Stand-by killer of Powersaver. Ze voorkomen dat apparaten onbedoeld stroom blijven gebruiken na gebruik. Bespaarstekkers plaatst u tussen het stopcontact en de computer; ze schakelen de stand-by stand volledig uit.

Er zijn speciale bespaarstekkers voor de computer. De werkwijze varieert en bepaalt mede het gebruiksgemak. Laat u dus goed informeren door de leverancier. Ook de prijzen variëren, tussen twintig en vijftig euro. Overigens gebruiken de bespaarstekkers zelf ook energie, maar zeer weinig. Het vermogen is 0,1 tot 0,3 watt.

Meer tips
Als u onderstaande tips en vuistregels in gedachten houdt bij aanschaf en gebruik van uw computer, gaat u onnodige milieubelasting tegen.
Slim kiezen
Bedenk voor u een computer aanschaft, waarvoor u hem wilt gebruiken. Dat klinkt triviaal, maar anders loopt u kans om met overbodige energieverbruikende (rand)apparatuur en software thuis te komen.
Een relatief laag verbruik is te herkennen aan labels: Energy Star en Ecolabel.
Let bij de aankoop op mogelijkheden voor uitbreiding. Losse onderdelen worden in verhouding tot een compleet systeem, steeds goedkoper. Daarom is het ook voor uw portemonnee interessant om uit te breiden en niet te vervangen.
Vraag u even af of het nodig is om naast de computer ook het beeldscherm te vervangen. Een scherm gaat meestal langer mee. U kunt hiermee kosten en grondstoffen besparen.
Zuinig en praktisch beeldscherm
Een groot beeldscherm klinkt fijn, maar is niet altijd prettiger. Het verbruikt wel altijd meer energie. Bedenk wat voor u het optimale formaat is.
Hoe hoger de resolutie, hoe scherper het beeld en des te hoger het energieverbruik. Maar als u het verschil niet merkt tussen een hoge en een nog hogere resolutie, vraag u dan af of de extra elektriciteitskosten het waard zijn.
Platte beeldschermen (Liquid Crystal Display, of LCD) hebben maar half zoveel energie nodig als conventionele schermen. In de toekomst zal het energieverbruik van LCD beeldschermen nog meer dalen; gewone beeldschermen (CRT-monitoren) zijn nagenoeg uitontwikkeld.
Moderne beeldschermen beschermen de gebruiker tegen de elektromagnetische straling uit de monitor. Schermen met een Ecolabel of TCO-label voldoen aan nog strengere normen. LCD-schermen zijn in dit opzicht gunstiger dan conventionele beeldschermen.
Draagbare computers
Een laptop is een energiezuinig alternatief voor de desktopcomputer.
Sluit de laptop waar mogelijk aan op het elektriciteitsnet. Dat scheelt energie omdat altijd energieverlies optreedt bij het opladen van de batterij.
Trek de stekker van de oplader uit het stopcontact als de accu niet is aangesloten op de laptop. U voorkomt dan sluipverbruik door de oplader.
Palmtops zijn draagbare computers die niet veel groter zijn dan een hand. Ze hebben dus dezelfde functie maar vergen minder grondstoffen dan een laptop. Palmtops verbruiken ook minder energie en veroorzaken minder afval.

Prijskaartje energieverbruik
Volgens onderzoek uit 2002 is een gemiddelde computer wekelijks elf uur actief in gebruik (vermogen tweehonderd watt), staat hij 42 uur per week op stand-by (tachtig watt) en 116 uur op slaapstand (acht watt).

De tabel toont die urenverdeling per jaar, en laat zien welk prijskaartje erbij hoort (24 cent/kWh - prijspeil 2009). Volgens deze verdeling kunt u bijna vijftig euro besparen als u de computer echt uit zet, en niet meer in stand-by of slaapstand.



Oude computer weggooien
Computers vallen onder grijsgoed, oftewel ICT-apparatuur. Producenten en leveranciers van grijsgoed hebben een systeem ontwikkeld waarbij oude apparaten milieuverantwoord worden verwerkt.
Inleveren
Bij aanschaf van een soortgelijk nieuw product geldt de regeling 'oud-voor-nieuw'. De leverancier mag geen kosten rekenen voor inname van de oude apparatuur. Ook kunt u een oude PC gratis inleveren bij de gemeente. Voor computers geldt geen aparte verwijderingsbijdrage zoals voor andere elektrische apparaten. Bij ICT-apparatuur zit dit bedrag al in de aankoopprijs.

Oude accu's horen altijd bij het Klein Chemisch Afval. Kijk voor meer info over afdanken op Wat moet waar?.
Hergebruik
Daarnaast zijn er diverse bedrijven en organisaties die oude computers upgraden voor scholen en minder draagkrachtige (buitenlandse) organisaties. Stichting Global Start doet dat bijvoorbeeld: de organisatie knapt afgeschreven hardware op, en biedt die goedkoop aan voor minderdraagkrachtigen en scholen.

Uitgebreid energiebeheer computers
Zuinige computer: van S1 naar S3
Als u de standaardinstelling van BIOS niet heeft gewijzigd, gaat het systemen waarschijnlijk naar zogeheten S1-modus als u in de desktopcomputer op stand-by zet. In S1 schakelen de harddisk en de optische drives uit, maar blijven veel onderdelen aan, zoals de ventilator. Het energiegebruik is dan ook aanzienlijk, het vermogen ligt tussen 78 en 145 watt.

Veel zuiniger is stand-by in S3-modus. Het stroomgebruik is veel lager dan in S1, en iets hoger dan in uit-stand. Het vermogen ligt tussen zes en tien watt. Het vermogen van stand-by in S3 ligt tussen vijf en tien watt, en tussen vier en acht watt als de computer uit staat.

Vrijwel alle computeronderdelen gaan uit in S3, ook de ventilator. Alleen het RAM-geheugen krijgt nog een beetje stroom, om data te behouden. De S3-mogelijkheid kunt u inschakelen door in BIOS, onder Power Options, bij ACPI Suspend Type te kiezen voor 'S3/STR'. Dit kan bij elke computer uit 2005 of later; bij oudere systemen kan dit problemen geven.
Powermanagement instellen
U kunt uw computer aan zetten, op stand-by, dan wel in slaapstand of uit. Veel onderdelen gaan vanzelf naar een energiezuiniger stand. Dit energiebeheer of powermanagement, bespaart stroom tijdens de korte perioden dat u de computer niet gebruikt. Schakelt het beeldscherm automatisch uit (zwart scherm) als u de computer een tijdje niet gebruikt? Dan heeft u powermanagement. Op laptops is uitgebreide powermanagement al ingesteld, omdat de batterijen anders te snel leeg zijn.

De tijd die het duurt voordat powermanagement start, kunt u zelf instellen. Als u een korte tijd kiest, bespaart u elektriciteit, en beperkt u geluid en warmte.

Windows: Start > Instellingen > Configuratiescherm > Energiebeheer
Macintosh: Ga naar Regelpaneel en kijk of Energiestand aan staat. Indien nee > open Extensiebeheer > zet het regelpaneel aan> herstart.



*) Slaapstand en stand-by hebben ook een praktisch verschil: na slaapstand kan het wat langer duren voordat de computer gebruiksklaar is. Het besturingssysteem Windows Vista kent andere energiebesparende standen: uitschakelen, sluimerstand, hybride slaapstand en slaapstand.

Labels en keurmerken
Energy Star label
Het Amerikaanse broertje van het Europese Energy label is Energy Star. De keurmerken hebben een overlap in doelstelling, zo stelt Energy Star eveneens eisen aan het energieverbruik van apparaten. Lees verder op Keurmerk elektrische apparaten.
TCO label
TCO is een is een Zweeds keurmerk dat u in Nederland vooral tegenkomt op computerschermen. Maar TCO komt ook voor op andere computer(rand)apparatuur en kantoormeubilair. TCO stelt eisen aan onder meer energieverbruik, milieubelasting en ergonomie. Zie voor uitgebreide info Keurmerk elektrische apparaten.
Ecolabel
Het Europees Ecolabel is het milieukeurmerk van de Europese Unie. Het label kunt u in heel Europa tegenkomen op diverse apparaten. Lees meer hierover op Milieukeurmerken.

Standpunten diverse organisaties
Overheid
Volgens het Besluit wit- en bruingoed zijn producenten en importeurs van elektronische apparatuur (grijsgoed) verplicht om afgedankte producten terug te nemen, en te zorgen voor milieuverantwoord hergebruik en recycling. Dat geldt ook voor computers, faxen en printers.
Milieubeweging
De milieuorganisaties hebben kritiek op het gebruik van diverse exotische metalen die in kleine hoeveelheden in computers, printers en faxen worden verwerkt. Zowel de winning als het delven van deze metalen brengen volgens Milieudefensie een behoorlijke milieubelasting met zich mee. De milieubeweging pleit daarom ook voor terugwinning van dergelijke metalen.
Consumentenbond
Mogelijke energiebesparingen liggen volgens de Consumentenbond niet alleen op het bord van de consument, maar ook bij de fabrikanten: ze kunnen energiezuinige apparatuur maken. De overheid probeert via subsidies en (internationale) afspraken fabrikanten te stimuleren om energiezuiniger apparatuur te bouwen. Totdat duidelijker is of de fabrikanten de door henzelf en de overheid opgelegde doelstellingen hebben bereikt, adviseert de Consumentenbond zelf te letten op energielabels en te controleren of u apparaten volledig kunt uitschakelen.
Bedrijfsleven
De Stichting ICT-Milieu verzorgt het inzamelsysteem waarmee gebruikte computerapparatuur wordt ingezameld en verwerkt. Hieronder valt bijvoorbeeld de oud-voor-nieuw-regeling: afgedankte computers of randapparaten kunt u kosteloos inleveren bij de leverancier als u een nieuw, vergelijkbaar apparaat aanschaft. De leverancier zorgt vervolgens voor hergebruik, reparatie of recycling. De apparatuur gaat namelijk naar een gecertificeerd bedrijf voor milieuvriendelijke verwerking.

Meer informatie
Zie voor meer handige tips of informatie over specifieke apparatuur Apparaten, Grote energieverbruikers, en Energie en energie besparen.
Stichting Global Start knapt oude computers en andere hardware op voor minder-draagkrachtigen en scholen: www.global-start.com / T 020 4511173.
Hetzelfde doet ook Stichting PC & Werk: www.pcenwerk.nl / T 0529 402333.
SenterNovem, centrum voor duurzaamheid en innovatie: www.SenterNovem.nl / publicatiecentrum@senternovem.nl.
Voor informatie over de regels rond afdanking van grijsgoed kunt u terecht bij de Stichting ICT-Milieu: www.ictmilieu.nl / T 0348 493 640.

________________________________________
© 2009 Milieu Centraal. Voor overname van informatie zie www.milieucentraal.nl (trefwoord: copyright). Milieu Centraal staat voor betrouwbare milieu-informatie. De informatie is tot stand gekomen door veel partners te raadplegen. Een externe toetsingscommissie beoordeelt de informatie van Milieu Centraal op juistheid en volledigheid. Heeft u nog vragen, bel de Milieu Centraal Informatielijn 0900-900 1719 (15 eurocent per minuut).
Onderkant formulier

Bron: http://www.milieucentraal.nl/pagina.aspx?onderwerp=Computers

Kritiek

"Kritiek hoort net als regen mild genoeg te zijn om iemands groei te stimuleren zonder dat zijn wortels kapotgaan."
Auteur: Auteur onbekend

zondag 26 april 2009

zaterdag 25 april 2009

Passie en toewijding 1

Vanavond, na een heerlijke chatsessie over persoonlijke dingen en een diepgaand telefoontje met een heerlijk mens, besloot ik in tegenstelling tot wat ik eerder had geroepen, nog niet naar bed te gaan. Voelde me weer helemaal verkwikt en heb nog een beetje een studie gemaakt van de dingen die mijn laatste obsessie voeden: informatie van en over Groen Links. Ik ontdekte een aanvulling op wat voor mij een hele nieuwe wereld is, ook omdat ik voor het eerste zelf een en ander ben gaan plaatsen op mijn hyves. Mogelijk wordt het me niet in dank afgenomen, tenslotte zijn jullie andere woorden en sferen van me gewend, maar ook dit is een kant van mij. Gedreven, vol toewijding, enthousiast. Ik heb me een poosje geleden actief aangesloten bij Groen Links Rotterdam. Ik ga proberen om mee te helpen goede dingen neer te zetten en mogelijk gaan jullie dan dus ook op een andere manier van mij horen.


Ik heb ook nog een studie gedaan vanavond, ik roep maar steeds dat er niet veel uit mijn handen komt, maar puntje bij paaltje is het best wel wat … ik verdiep me namelijk in de studie die betrekking heeft op de invloed van voedsel op de mens, op het brein, op de hormoonhuishouding, en om het dan maar even zo uit te drukken, op de mens als geheel, ik ben van huis uit een holist, waarmee ik bedoel te zeggen dat ik de mens als de som van zijn aspecten zie, de mens met een lichaam, een ziel, een gevoel, energetisch, maar ook als emotioneel wezen. Alles heeft invloed op elkaar. Ook hierover hoop ik jullie van mij te laten horen. En dan dus in relatie tot voeding. Ik weet best wel al veel, ik durf voedingsadviezen te geven, vrijblijvend, ik zelf ben het bewijs dat er genezing mogelijk is door het veranderen van je voeding.

Zo, hiermee heb ik de spits voor mezelf afgebeten, en ik zal me er in vastbijten, niet vol agressie, niet om iets stuk te bijten, niet om alles op te vreten en te verteren, maar als in een liefdesbeet, vol passie en toewijding.

Namasté, Sonja

vrijdag 24 april 2009

Het leven gaat door

Het leven gaat door - uit Ode
Cardioloog Pim van Lommel deed een vooraanstaand onderzoek naar bijnadoodervaringen. Met Ode praat hij over de levenslessen van mensen op de rand van de dood. ‘Niemand ontkomt aan de consequenties van zijn gedachten.’
Tijn Touber | 82 december 2005 issue
Toen hij zijn onderzoek naar bijnadoodervaringen aan The Lancet aanbood, kon Pim van Lommel niet vermoeden, dat hij later één van de meest besproken wetenschappers zou worden. Opeens wilde iedereen meer weten over die man die zijn onderzoek naar zo’n esoterisch onderwerp geplaatst wist te krijgen in zo’n toonaangevend medisch vakblad. Toch verbaast het hem niet dat zijn publicatie in 2001 zoveel stof heeft doen opwaaien. Niet eerder werd zo systematisch en uitgebreid onderzoek gedaan naar de ervaringen van mensen die klinisch dood waren verklaard en vervolgens weer terugkwamen in het leven. En niet eerder werd duidelijk hoe eenduidig hun ervaringen zijn en welke consequenties deze hebben voor ons denken over leven en dood. Hij is er de man niet naar om naam en faam na te streven. Op deze mooie zomerdag in zijn achtertuin, nabij Arnhem, straalt Van Lommel, 63 jaar, vooral bescheidenheid uit en toont hij zich meer geïnteresseerd in zijn gast en de ontwikkeling van Ode dan in zijn eigen verhaal. Die nieuwsgierige houding had hem zo’n 35 jaar geleden – toen Van Lommel werkzaam was als arts-assistant in het St. Antonius ziekenhuis in Utrecht – op het spoor gebracht van een patiënt die vertelde over zijn bijnadoodervaring. Hij was op slag gefascineerd. Pas toen hij jaren later het boek Terugkeer uit de dood las, waarin de Amerikaanse arts George Ritchie tot in detail zijn eigen bijnadoodervaring beschrijft, herinnerde Van Lommel die patiënt weer. Hij vroeg zich af of er meer mensen zouden rondlopen met dergelijke ervaringen. Van Lommel besloot om voortaan al zijn patiënten – ook later toen hij als cardioloog werkte in het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem – te vragen of zij zich iets konden herinneren van de periode tijdens hun hartstilstand. ‘Dan was het meestal “nee” en soms “hoezo?” In het laatste geval liep mijn spreekuur uit.’ In twee jaar tijd hoorde hij, tot zijn eigen verbazing, verhalen van twaalf patiënten. Zijn wetenschappelijke nieuwgsierigheid was gewekt. Die verhalen vormden het begin van een jarenlange studie. ‘Ik keek van bovenaf naar mijn eigen lichaam en zag dokters en verplegers vechten voor mijn leven. Ik hoorde wat ze zeiden. Toen kreeg ik een warm gevoel en ik kwam in een tunnel terecht. Aan het einde van die tunnel was een fel, warm, wit, vibrerend licht. Het was prachtig. Het gaf me een rustig en zelfverzekerd gevoel. Ik zweefde ernaar toe. Het warme gevoel werd steeds sterker. Ik voelde me thuis, geliefd, haast extatisch. Ik zag mijn leven aan mij voorbij flitsen. Plots voelde ik weer de pijn van het ongeluk en schoot ik terug in mijn lichaam. Ik was razend dat de dokters me hadden teruggehaald.’ Vrijwel iedere bijnadoodervaring is even prachtig. Mensen voelen zich verbonden en gedragen. Ze doorgronden de werking van het universum. Ze ervaren onvoorwaardelijke liefde en voelen zich vrij van de knellende beslommeringen van het aardse bestaan. Geef mij zo’n ervaring! Van Lommel moet lachen. ‘Het klinkt fantastisch, nietwaar? Toch is het niet altijd even gemakkelijk om hiermee om te gaan. Als mensen terugkomen, hebben ze vaak het gevoel een gevangenis in te moeten. Bovendien kan het jaren duren voordat ze de inzichten die zij hebben opgedaan kunnen of durven integreren in hun alledaagse leven.’ Toch overheersen de positieve ervaringen. Een bijnadoodervaring is volgens de meesten een schitterende gebeurtenis die hun leven sterk verrijkt. Van Lommel: ‘Het belangrijkste dat mensen eraan overhouden, is dat ze niet meer bang zijn voor de dood. Ze hebben namelijk ervaren dat hun bewustzijn doorgaat, dat er continuïteit is. Hun leven en hun identiteit eindigen niet wanneer het lichaam sterft. Ze hebben het gevoel alsof ze een jas uittrekken – meer niet.’ Dat klinkt misschien als de taal van iemand die zich iets te veel op de new-age-afdeling van de boekenhandel heeft gewaagd. Maar bijnadoodervaringen zijn – zo is de ervaring van Van Lommel – helemaal niet voorbehouden aan de gemeenschap van ‘spirituele mensen’. Ze komen net zoveel voor bij mensen die hier vooraf zeer skeptisch tegenover hebben gestaan. ‘Ik kwam “los” van mijn lichaam en zweefde erin en eromheen. Ik had mijn ogen dicht, maar toch kon ik de slaapkamer en mijn lichaam zien. Opeens kon ik honderdduizend keer sneller – en veel helderder - “denken” dan normaal gesproken mogelijk is voor een mens. Op dat moment besefte en accepteerde ik dat ik was gestorven. Het werd tijd om verder te gaan. Het was een volstrekt vredig gevoel – zonder angst of pijn. Er kwamen helemaal geen emoties bij kijken.’ Het opmerkelijkste, zegt Van Lommel, is dat zijn patiënten dergelijke verruimde bewustzijnservaringen hebben, terwijl de hersenen geen enkele activiteit meer vertonen. Volgens de huidige kennis in de medische wetenschap is dat onmogelijk. Omdat het onder wetenschappers algemeen wordt aanvaard dat het bewustzijn in de hersenen zetelt, ontstaat nu dus het raadsel hoe mensen bewustzijn kunnen ervaren, terwijl zij tijdens hun hartstilstand (een klinische dood) bewusteloos zijn. Na al die jaren van intensieve studie spreekt Van Lommel nog steeds met eerbied over het wonder van de bijnadoodervaring. ‘Op dat moment zijn deze mensen niet alleen bewust; ze hebben zelfs een ruimer bewustzijn dan ze ooit hebben gehad. Ze kunnen zeer helder nadenken, hebben herinneringen tot aan hun vroegste jeugd en ervaren een grote mate van verbondenheid met alles en iedereen om hen heen. En dat terwijl er geen enkele activiteit in de hersenen is!’ Dit roept, ook bij Van Lommel, existentiële vragen op. Hij somt op: ‘Wat is bewustzijn en waar is het gelokaliseerd? Bestaat er nog wel een “ik”? Wat is mijn identiteit en waar bevindt die identiteit zich? Wat is het dat waarneemt als ik mijn lichaam daar beneden op de operatietafel zie liggen? Wat is leven? Wat is dood?’ ‘Het lichaam dat ik op het bed zag liggen, was het mijne, maar ik wist dat de tijd om te gaan nog niet was gekomen. Mijn tijd op aarde was nog niet voorbij; er was nog een bestemming.’ Om anderen te overtuigen van de nieuwe inzichten, moest Van Lommel eerst aantonen dat het verruimde bewustzijn zich inderdaad tijdens de periode van hersendood afspeelt. Dat bleek niet moeilijk. Niet zelden blijken patiënten in staat nauwkeurig te beschrijven wat er tijdens hun hartstilstand is gebeurd. Ze weten bijvoorbeeld feilloos waar de verpleegster hun kunstgebit heeft neergelegd, of wat artsen en familieleden tijdens de reanimatie tegen elkaar hebben gezegd. Hoe kan iemand zoiets weten als de hersenen op die momenten niet actief waren? Niettemin zijn er wetenschappers die blijven ontkennen dat de hersenen tijdens de reanimatie geen enkele activiteit vertonen. Van Lommel dient hen van repliek en doceert: ‘Wanneer het hart niet meer klopt, stopt de bloedstroom binnen een seconde. Na zesenhalve seconde beginnen de EEG-activiteiten te veranderen als gevolg van zuurstoftekort. Na vijftien seconden ontstaat er een rechte, vlakke lijn en dan is de elektrische activiteit in de hersenschors volledig verdwenen. De hersenstam kunnen we niet meten, maar tijdens dierproeven is aangetoond dat ook daar dan geen activiteit meer is. Je kunt overigens ook aantonen dat de hersenstam is uitgevallen, omdat deze onze basisreflexen regelt. De pupilreactie en worgreflex zijn bijvoorbeeld uitgevallen. Je kunt iemand zo een buis in de keel duwen. Ook het ademhalingscentrum is uitgevallen. Als de persoon na vijf tot tien minuten niet is gereanimeerd, raken de hersencellen onherstelbaar beschadigd.’ Van Lommel wil het maar duidelijk gezegd hebben: bijnadoodervaringen vinden plaats op het moment dat lichaam en hersenen niet meer functioneren. Zijn bevindingen over het bewustzijn, beseft hij, staan haaks op de wetenschappelijke consensus. Des te opmerkelijker is het dat een gerenommeerd wetenschappelijk vakblad als The Lancet bereid was zijn artikel te plaatsen. Dat ging overigens niet zonderslag of stoot. Van Lommel, grinnikend: ‘Er gingen maanden overheen voordat ik het groene licht kreeg. En toen moest het ineens af, binnen een dag.’ Hij kan er inmiddels om lachen, want hij weet hoe gevoelig zijn conclusies kunnen liggen. Allereerst heeft Van Lommel vragen opgeroepen over wat ‘dood’ nu eigenlijk betekent: ‘Tot nu toe betekende “dood” gewoon het einde van bewustzijn, van identiteit, van leven.’ Dat beeld heeft hij dus gekanteld, zoals hij ook een mythe over bijnadoodervaringen heeft ontzenuwd. ‘Voorheen werden deze ervaringen toegeschreven aan fysiologische, psychologische, farmacologische of religieuze zaken. Dus: zuurstoftekort, het vrijkomen van endorfine, blokkades van receptoren, doodsangst, hallucinaties, religieuze verwachtingspatronen of een combinatie van deze factoren. Maar uit ons onderzoek blijkt dat geen van deze factoren bepaalde of iemand wel of geen bijnadoodervaring heeft.’ ‘Deze ervaring is een zegen voor me, want nu weet ik zeker dat lichaam en ziel afzonderlijke dingen zijn en dat er leven is na de dood. Ik ben er nu van overtuigd dat het bewustzijn na de dood blijft bestaan. De dood is geen dood, maar een andere vorm van leven.’ Volgens Van Lommel zijn de hersenen geen producenten van bewustzijn en geen opslagplaats van herinneringen. Van Lommel wijst erop dat hersenonderzoekers Simon Berkovich en Herms Romijn hebben berekend, dat het voor de hersenen onmogelijk is om alles op te slaan wat je in je leven denkt en meemaakt. Je hersenen zouden hiervoor een verwerkingssnelheid van 1024 bits per seconde nodig hebben. Een uur televisiekijken zou al teveel zijn. ‘Wanneer je díe hoeveelheid informatie – met de associatieve gedachten die je daarbij produceert – zou willen opslaan,’ zegt Van Lommel, ‘dan zijn je hersenen ongeveer vol. Anatomisch en functioneel is het gewoon onmogelijk voor de hersenen om zo’n verwerkingssnelheid te hebben.’ De hersenen zijn dus vooral ontvangers en zenders van informatie. ‘Je kunt hersenen vergelijken met een televisietoestel dat afstemt op specifieke elektromagnetische golven en deze omzet in beeld en geluid. Ons waakbewustzijn, het bewustzijn dat wij tijdens onze dagelijkse activiteiten hebben, reduceert alle informatie die er is tot één enkel feit dat wij als “realiteit” ervaren. Tijdens bijnadoodervaringen worden mensen echter niet beperkt door hun lichaam of hun waakbewustzijn, waardoor zij veel meer realiteiten ervaren.’ Dat verklaart ook waarom mensen na een bijnadoodervaring soms grote moeite hebben weer te functioneren in hun dagelijkse omgeving. De meesten behouden nog een tijd lang de gevoeligheid om op verschillende kanalen tegelijk af te stemmen, waardoor een ritje in het openbaar vervoer al een overweldigende ervaring kan zijn: alle informatie van alle medepassagiers komt op alle kanalen binnen. Van Lommel: ‘Deze mensen zijn heldervoelend, helderhorend en hebben geregeld voorspellende gevoelens.’ Bijnadoodervaringen zijn volgens Van Lommel alleen te verklaren als je ervan uitgaat, dat er een continuïteit van bewustzijn is en dat het bewustzijn zich, compleet met al onze ervaringen en herinneringen, buiten de hersenen bevinden. Over de vraag wáár het bewustzijn zich dan bevindt, kan Van Lommel alleen maar speculeren. ‘Ik vermoed dat er een dimensie is waar deze informatie ligt opgeslagen – een soort collectief bewustzijnsveld waarop wij afstemmen om toegang te krijgen tot onze identiteit en onze herinneringen.’ Door middel van zo’n collectief informatieveld zijn wij niet alleen verbonden met onze eigen informatie, maar ook met die van anderen en zelfs met informatie uit het verleden en de toekomst. ‘Er zijn mensen die tijdens een bijnadoodervaring de toekomst zien’, weet Van Lommel. ‘Zo was er een man die zijn toekomstige gezin zag. Jaren later bevond hij zich in de situatie die hij tijdens zijn bijnadoodervaring had gezien. Ik vermoed dat een déjà vu ook zo werkt.’ Tijdens bijnadoodervaringen kunnen mensen ook contact maken met overledenen, zelfs als ze deze persoon niet kennen. ‘Ik zag een man die me liefhebbend aankeek, maar ik kende hem niet. Pas later, op haar sterfbed, biechtte mijn moeder op dat ik uit een buitenechtelijke relatie was geboren, dat mijn vader een jood was die gedeporteerd en vermoord was in de Tweede Wereldoorlog. Mijn moeder liet me een foto van hem zien. De onbekende man die ik jaren eerder bij mijn bijnadoodervaring had gezien, bleek mijn biologische vader te zijn.’ Als de hersenen niet in staat zijn zoveel informatie op te slaan, zullen zij dus afstemmen en decoderen. Maar hoe ‘weten’ de hersenen dan op welke informatie zij moeten afstemmen? Hoe kan het dat iemand afstemt op zijn eigen herinneringen en niet op die van een ander? Het antwoord van Van Lommel is verrassend kort en simpel: ‘DNA. En dan met name het zogeheten junk-DNA, zo’n 95 procent van het totaal, waarvan wij de functie nog niet kennen.’ Hij vermoedt dat het DNA, dat uniek is voor ieder mens en ieder organisme, werkt als een ontvangstapparaat,een soort tolk, tussen de informatievelden en het organisme. Niet alleen de hersencellen, maar alle cellen in ons hele lichaam zouden gebruikmaken van het DNA om af te stemmen op informatie die de cel aanzet tot actie. Dat cellen hiervoor gebruikmaken van een informatieveld dat buiten tijd en ruimte staat, werd eerder aangetoond door Cleve Backster. Hij zette witte bloedlichaampjes uit wangslijmvlies van een proefpersoon op kweek. Vervolgens plaatste hij de proefpersoon tien kilometer verderop achter een beeldscherm, waar hij afwisselend mooie, vreselijke en seksuele beelden te zien kreeg. Die beelden veranderden niet alleen de huidweerstand van de proefpersoon, maar veroorzaakten tegelijk een meetbare reactie in de op kweek gezette cellen, kilometers verderop in het laboratorium. De gedachte dat DNA werkt als ontvangstapparaat om de mens af te stemmen op zijn specifieke bewustzijnsvelden, plaatst de discussie over orgaantransplantatie in een nieuw licht. Want stel: u krijgt een nieuw hart. Het DNA van dat hart zal zich richten op het bewustzijnsveld van de donor, niet op dat van de ontvanger. Krijgt u dan misschien opeens heel andere informatie binnen? Ja, weet Van Lommel: ‘Er zijn verhalen bekend van mensen die, na een orgaandonatie, heel andere verlangens en leefpatronen ontwikkelden. Zo is er het verhaal van een balletdanseres die ineens motor wilde rijden en junk food wilde eten.’ Dergelijke voorvallen zijn onder meer gedocumenteerd door Claire Sylvia (in haar boek Met hart en ziel) en Paul Pearsall (Het geheugen van het hart). Van Lommel wil mensen niet onnodig bang maken, benadrukt hij, maar hij meent dat de gevolgen van het vervangen van een orgaan groter kunnen zijn dan vaak wordt aangenomen. ‘Ik zag niet alleen wat ik had gedaan, maar ook hoe anderen daardoor waren beïnvloed. Blijkbaar verdwijnen zelfs je gedachten niet... Terwijl mijn leven aan me voorbijtrok, lag voortdurend de nadruk op het belang van liefde.’ Het cliché is waar: mensen zien hun leven aan zich voorbij trekken. In deze terugblik of panorama krijgen mensen inzicht in de consequenties van hun handelingen. Zo kunnen zij bijvoorbeeld zichzelf op 4-jarige leeftijd zien, terwijl zij het speelgoed van hun zusje afpakken, waarbij ze haar verdriet voelen. Van Lommel: ‘Het is op dat moment alsof je de gedachten van de ander in je hebt. Je krijgt inzicht in wat voor invloed jouw gedachten, woorden en daden op jezelf en de ander hadden. Elke gedachte die we hebben, blijkt dus een vorm van energie die eeuwig blijft bestaan.’ Volgens mensen die zo’n levensterugblik hebben meegemaakt, gaat het niet zozeer om de daad die je verricht, maar om de intentie erachter. ‘Als je iets doet omdat je graag aardig gevonden wilt worden, is je intentie niet zuiver en je daad dus ook niet.’ Dan buigt Van Lommel voorover, om er zeker van te zijn dat zijn woorden zullen overkomen: ‘Het is uiterst indringend te ervaren dat alles wat je aan een ander hebt gegeven bij jezelf terugkomt. Niemand ontkomt aan de consequenties van zijn gedachten. Dat is ontzettend confronterend. Mensen ervaren soms dat ze iets nooit meer kunnen goedmaken. Anderen komen terug en gaan meteen mensen bellen om hun verontschuldiging aan te bieden voor iets dat ze twintig jaar geleden hebben gedaan.’ Dus toch een laatste oordeel? Van Lommel is beslist: ‘Zeker niet. Niemand wordt veroordeeld. Het is een inzichtervaring. De meeste mensen maken de terugblik mee in de aanwezigheid van een wezen van licht. Dat wezen is volstrekt liefdevol, volledig accepterend, zonder oordeel, maar met volledig inzicht. De terugblik verandert het levensinzicht van mensen. Ze krijgen andere waarden. Ze voelen dat ze één zijn met de de natuur en de aarde. Er is geen verschil meer tussen de ander en henzelf. Het gaat niet om macht, uiterlijk, mooie auto’s, kleren, een jong lijf. Het gaat om heel andere dingen: liefde voor jezelf, de natuur, je medemens. De boodschap is zo oud als de wereld, maar nu hebben ze het zelf ervaren en nu moeten ze ernaar gaan leven.’ Na een korte pauze zegt hij dan, peinzend: ‘Het is haast angstig te beseffen dat elke gedachte effect heeft. Als je dát tot je laat doordringen... We beïnvloeden onszelf, elkaar en de natuur met iedere gedachte, positief of negatief.’ Moet je bijna dood zijn geweest om die levenslessen te leren? Nee, meent Van Lommel, die zelf nooit een bijnadoodervaring heeft gehad. Zelf heeft hij dankzij zijn onderzoek zoveel waardevolle lessen geleerd, dat hij in 1992 zijn carrière als cardioloog heeft beëindigd om zich volledig te kunnen wijden aan verder onderzoek en nieuwe publicaties en lezingen over dit onderwerp. Hij heeft Stichting Merkawah opgericht, die mensen met een bijnadoodervaring voorlichting en begeleiding biedt. ‘Door ermee bezig te zijn en ervoor open te staan, is mijn leven veranderd’, zegt Van Lommel. ‘Ik zie nu in dat alles voortkomt uit bewustzijn. Ik begrijp beter dat je je eigen realiteit creëert op basis van het bewustzijn dat je hebt en de intentie van waaruit je leeft. Ik begrijp dat bewustzijn de basis is van leven, en dat het in het leven vooral gaat om compassie, empathie en liefde.’ De fragmenten in dit artikel zijn afkomstig uit interviews die Pim van Lommel en zijn onderzoeksteam hebben gehouden met mensen met een bijnadoodervaring. Meer informatie over Stichting Merkawah: Vlaskamp 642, 2592 AT Den Haag, info@merkawah.nl, www.merkawah.nl.

Groen eten

Groen eten
De Nederlandse Vegetariërsbond (NVB) gaat ‘groen eten’, oftewel vleesvrij eten, promoten via de website www.eatgreen.nl. Op de site kunnen mensen elkaar uitnodigen om samen te eten, staan recepten en adressen van vegetarische restaurants.

Met de campagne EatGreen Together wil de Nederlandse Vegetariërsbond (NVB) mensen inspireren om samen minder vlees te eten, zodat zij op een makkelijke manier een bijdrage kunnen leveren aan een beter klimaat. Op de site staan ook diverse ‘weetjes’ die mensen moeten aansporen minder vlees te eten. Zo verminder je de CO2-uitstoot al snel met 100 kilo per jaar door een dag in de week geen vlees of vis te eten.

En wist u dat:
-Maar liefst 18 procent van de mondiale broeikasgassenuitstoot afkomstig is van veeteelt, terwijl de bijdrage van de volledige transportsector 'maar' 13 procent is?
-Eén koe volgens berekeningen van het CLM jaarlijks net zoveel broeikasgassen uitstoot als 4,5 auto’s, ofwel het rijden van 70.000 km?
-Eén dag in de week geen vlees eten op het milieu hetzelfde effect heeft als de auto 1250km minder gebruiken?
-Als alle Nederlanders 1 keer per week geen vlees eten, dat evenveel klimaatwinst oplevert als een miljoen auto’s minder op de weg?
-Je van de 100.000 liter water die nodig is voor de productie van 1 kilo rood vlees 2 jaar lang kunt douchen?
-Er voor de productie van dierlijke eiwitten ongeveer tien keer zoveel land nodig is als voor de productie van plantaardige eiwitten?
Meer informatie: www.eatgreen.nl

donderdag 9 april 2009

Nepbull - een waarschuwing

Hieronder plaats ik een stukje dat ik doorgestuurd reeg via hyves:
Mijn commentaar is deze:
De onderzoeken zijn nog gaande naar dit, als je af en toe een drankje neemt, zoals ik, is er niets aan de hand, vitamine B12 is juist een tekort bijvoorbeeld bij veel vrouwen.Ik zal het stukje in mijn blog zetten, maar bij normaal gebruik is er niets aan de hand.Nee, dan de mensen die een overdosis frisdrank nemen, die krijgen misschien wel diabetes. Of de rokers onder ons, of hand op steken wie er dagelijks meer dan een jointje neemt?
I rest my case ... bedankt voor het stukje,
namasté

Van: Maudy [/hyver]
Datum: 2009-04-09 04:29:35
FW: Vleugels van de dood
Van: Mit[/hyver]
Datum: 2009-04-08 23:21:37
Vleugels van de dood
Aan zij die zelf of mensen kennen die graag Red Bull drinken, dan moetenze dit zeker lezen. En onderzoek zelf ook hoe het zit. Het geldt niet alleen voor de rode stier, maar ook voor de namaaksmaken ervan. Het geeft je Vleugels .... maar om te sterven ...Lees het en stuur het door naar je contacten. De drank wordt verkocht in alle supermarkten in ons land. Het verkoopt, is in de mode, ieder van ons kan het consumeren en we proberen het alleen aluit nieuwsgierigheid. ... en dat kan fataal zijn. RED BULL is opgericht ter stimulering van de hersenen bij mensen ondergrote lichamelijke inspanning, en niet voor gebruik als een verfrissend of onschuldig drankje . RED BULL wordt wereldwijd op de markt gebracht met de slogan: "Verhoging
van fysieke uithoudingsvermogen, snelheid en het vermogen zich teconcentreren en van de reactiesnelheid, geeft meer energie en verbeterthet humeur. (Dit alles is te vinden in een blikje van: RED BULL,energizing drank van de millennium (volgens haar hebzuchtige eigenaren). RED BULL heeft bijna 100 landen bereikt over de hele wereld. Red Bull-merk is de sleutel tot jonge consumenten en atleten, tweeaantrekkelijke segmenten die zijn gefascineerd door de stimulans van dedrank.
GESCHIEDENIS:De drank is gemaakt door Dietrich Mateschitz, een ondernemer van Oostenrijkse afkomst, die het ontdekte op een zakenreis naar Hong Kong, terwijl die werkzaam was voor een fabrikant van tandenborstels. De vloeistof-gebaseerd op een formule die bevat cafeïne, taurine en die een furore veroorzaakte in het land. Hij dacht toen dan aan het succes dat deze drank zou zijn in Europa, waar er nog geen sprake was van dit product. Hij dacht ook de gelegenheid om een ondernemer te worden. MAAR DE WAARHEID VAN DIT DRANK IS HEEL IETS ANDERS !In Frankrijk en Denemarken hebben ze het pas al verboden, omdat derealiteit van deze drank is dat hij een cocktail van de dood is, omdat decomponenten worden gemengd met vitamine glucuronolactone.
Glucuronolactone is een zeer gevaarlijke chemischprodukt, die fungeert alseen hallucinogene drug, ontwikkeld door het Ministerie van Defensie vande Verenigde Staten in de jaren 60, om het moreel van de troepen inVietnam te stimuleren, om de stress van de oorlog tegen te gaan. Maar de effecten ervan op het lichaam waren zo verwoestend, dat men ermeemoest stoppen vanwege de hoge percentage van gevallen van migraine,hersentumoren en ziekten van de lever die is gebleken dat soldaten haddendie er gebruik van maakten. En ondanks dit, is op het blikje van Red Bull te lezen wat haarcomponenten zijn: GLUCURONALACTONE, medisch geclassificeerd als een stimulant. Maar ze zeggen niet wat de gevolgen zijn op het blikje Red Bull van zijn consumptie.
Ze zouden een reeks van waarschuwingen moeten plaatsen:
1. Het is gevaarlijk, als u geen lichaamsbeweging doet, omdat de functievan de energizing de hartslag versnelt, kan je een VOLLEDIGE hartaanvalkrijgen.
2. U loopt het risico op het lijden van een hersenbloeding als gevolg vande Red Bull. Het bevat componenten die het bloed verdunnen die naar hethart wordt gepompt, het kost minder moeite, en dus is minder er fysiekeuitputting.
3. Het is verboden de de Red Bull te mengen met alcohol, omdat het drinkenvan het mengsel verandert in een dodelijke bom die rechtstreeks aanvallendoet op de lever, waardoor het getroffen gebied niet meer is herstellen.
4. Een van de belangrijkste onderdelen van de Red Bull is vitamine B12,gebruikt in de geneeskunde voor de herstel van de patiënten die in eengeraakt zijn in een coma ethyl (coma, veroorzaakt door alcoholgebruik).Dat is waarom we verkeren instaat van te hoge bloeddruk en een toestandvan exciteerbaarheid, alsof we dronken zijn zonder alcoholhoudende drankente hebben genomen.
5. Regelmatige consumptie van RED BULL is de aanleiding van de opkomst vaneen aantal zenuwen neurale ziekten die onomkeerbaar zijn(geen herstelmogelijk).
CONCLUSIE: Het is een drankje dat moet worden verboden in de hele wereld.Puerto Rico , Dominicaanse Republiek,Venezuela en andere Caribische landenzijn de alarmeringsdiensten van andere landen aan het spreken, over wat het mengsel van deze drank met alcohol. Het creëert een tijdbom voor hetmenselijk lichaam, met name onder jongeren en volwassenen door hunonwetend weinig ervaring. Het is een kwestie van de volksgezondheid, PLEASE pass deze e-mail aan al uw contacten, zonen en dochters en maak copien Toon het aan iedereen die je kent. De drank wordt verkocht in supermarkten en winkels in het land en een vanonze vrienden of onze kinderen het kunnen gebruiken om te testenaangetrokken door de publiciteit... kan het fataal zijn.

vrijdag 3 april 2009

Albert Einstein

De intuïtieve geest is een godsgeschenk; het rationele verstand een dienaar.
We hebben een maatschappij geschapen die de dienaar vereert en het geschenk is vergeten. Albert Einstein

woensdag 1 april 2009

Virus

Internet hapert doordat we ook mobiel internetten? Eeen gevaarlijk internetvirus? Alweer meer inetntingen die moeten? Wie is dat virus toch?

dinsdag 31 maart 2009

Even wicht

Vrouwe Justitia wordt afgebeeld als een geblinddoekte figuur, met in haar rechterhand een zwaard en in haar linkerhand een weegschaal. Soms ligt aan haar voeten de cornucopia, de Hoorn des Overvloeds. Wat betekent dit symbool nou weer voor me vandaag?

Gerechtigheid is evenwicht in status van mensen, in benaderen van mensen, aanhoren van mensen. . . .