Art of Life by Consciousness

Je wordt bespied en je weet het niet

2010-07-30T17:01:00.001+02:00

Big Brother is watching you

Vandaag werd er weer een artikel geplaatst over iemand die vrouwen op de wc zou hebben gefilmd, onder het mom dat ze in de gaten gehouden zouden worden om te ontdekken of ze ook drugs gebruikten. In sommige gebieden, bijvoorbeeld in Rotterdam en elders ook, hangen camera’s in de straten hoog aan de lantaarns of aan de gevels, om in de gaten te houden of er een kraak wordt gezet of geweld wordt gepleegd. Natuurlijk is alles een actie als mosterd na de maaltijd, want wat heb je er aan om iemand op te pakken als het slachtoffer al gevallen is. Oh ja, dat dan weer wel, ze moeten opgepakt worden, en oh zeker weten, voor het gevoel van het slachttoffer, betrokkenen en familie is het heel belangrijk om te weten dat de dader niet meer op vrije voeten loopt, maar nog steeds is het leed al geleden. Niks preventiefs dus, en altijd om straf te geven.

Elke ouder hoort dat het beter is om te voorkomen dan te genezen, maar dat moeten we in onze maatschappij nog doorvoeren.

Dan over Big Brother, dat is Google en aanverwanten. De USA dus, want reken maar dat je gegevens voor de overheid …….

Blaffende honden bijten niet

2010-07-30T12:48:00.001+02:00

Het wordt me meer en meer duidelijk, dat al dat grove taalgebruik en het afgeven op mensen en groepen, een teken van onmacht is. Een tijdje geleden is er een tweet van een medetwitteraar die meent dat feministen een soort hardlopers waren die liever in een rolstoel hadden gezeten. Allereerst vraag ik me dan af, waar “out of the blue” deze gedachte vandaan kwam. Er was in mijn gezichtsveld geen discussie gaande die deze richting opging. Aan de andere kant worden er wel meer opmerkingen en statements getweet, die kant nog wal slaan en die veel gevolg opleveren. Als je niet lacht wensen ze je een rotje in je kut (excusez le mot). Het was aan mijn adres. Ik ben afgehaakt bij die discussie. Misschien niet de juiste actie mijnerzijds, maar ik wist echt niks meer te zeggen, het was gewoon vuilbekkerij, het ging nergens meer over en waar zal ik dan op antwoorden.

Wat ik wel begrijp is dat ik als aankomend politicus ..

Verwijzen naar andere blogs

2010-07-23T23:07:00.003+02:00

Ik schrijf hier niet meer zo veel, maar ben zeker niet gestopt met schrijven, lees blogs op Joost

tot daar !!!

Joost blogt

2010-06-22T11:36:00.001+02:00

Joost blogt, want Joost mag het weten, en het zal een keer tijd worden dat er wat van gezegd wordt. Van het geneuzel van sommige bashers, die ik ook op twitter volg of lees en die ik op de verschillende sites bespeur, met nogal onbehoorlijke taal. Ze maken elkaar en anderen af als een stelletje kleine jongetjes, zoals vroeger in de kleuterklas, waar het jongetje dat thuis ’s nachts nog in zijn bed plaste, overdag op school de rest van de klas tiranniseerde. Sip is het wel, maar overduidelijk dat deze groep bloggers, waar wij als Joost een weerwoord op willen zijn, alleen maar over poep en plas kan praten, ja heus. Verder heeft er een zijn tweets protected, want natuurlijk wil hij de controle niet verliezen over wie hem zou kunnen gaan volgen.

Ik zet de bewuste tweet er even bij, ik noem geen namen, misschien weet je wel al over wie of wat voor mensen ik het heb.

We willen een ander geluid laten horen. We gaan elkaar niet meer afmaken. De situatie in Nederland vraagt om serieuzere dingen, dan kapotbloggen.

To be continued op http://joost-maghetweten.blogspot.com/

GroenLinks legt met simpele rekensommen de bezuinigingen uit

2010-05-26T09:48:00.000+02:00

“De VVD legt de prijs voor de economische crisis bij de eigen kiezers; de gewone hardwerkende mensen.” Dat zeggen GroenLinks-lijsttrekker Femke Halsema en GroenLinks-Kamerlid Jolande Sap vandaag in een opiniestuk in de Volkskrant. GroenLinks toont met simpele rekensommen aan dat een gezin met één modaal inkomen er 9% op achteruit gaat als de VVD-plannen worden uitgevoerd. De hogere inkomens gaan erop vooruit bij de VVD.

“Met de plannen van de VVD krijgt Nederland een Amerikaanse vechteconomie, waarbij de maatschappelijke tegenstellingen snel verscherpen en mensen met een modaal en minimuminkomen het hoofd nauwelijks nog boven water kunnen houden”, zegt Halsema.

Zo verlaagt de VVD de belastingen, maar dat levert een doorsnee gezin weinig op. Het afschaffen van heffingskortingen en het kindgebonden budget en het flink bezuinigen op de zorgtoeslag zorgen ervoor dat hun inkomsten alsnog dalen.

Lees hier verder http://tinyurl.com/33pqsor

Angst is een grondslag voor armoede

2010-05-09T23:09:00.001+02:00

Angst is een grondslag voor armoede.

Dat twitterde ik vandaag, nadat ik een stukje had gezien van de docu van Paul Rosenmuller op ned 2 op zondag 9 mei. Er waren opnames van het proces, althans door vragen van Paul aan inwoners rond het Victoriameer, het proces van hoe men steeds minder overhield en binnenkreeg om van te leven, het proces van hoe er steeds minder vis was om van te leven, om te verkopen, om het gezin en zich zelf van te onderhouden. Waar het me niet om gaat is het milieu, de wijze van vissen, en dat begreep ik ook uit de docu dat het daar niet om ging. Ik moet nog kijken wat de recensie van de uitzending is. Het enige dat ik meekreeg was dat Paul de mensen interviewde. Er was sprake van ziekte, HIV/Aids, doordat veel van de vissers de ziekte opliepen door buitenechtelijke relaties en ook hun vrouwen besmetten. Een vrouw vertelde, met lege reeds gestorven ogen, geen licht, geen sprankje hoop in haar ogen. Zij vertelde over haar opgroeiende kinderen die elders woonden en schoolgaand, haar kinderen voor wie zijn geen schooluniformen kon kopen, omdat zij niets meer bezat. Ziek en met HIV/Aids besmet verbleef zij in een ziekenhuis, ver van haar kinderen. In de wetenschap dat haar man thuis zat, geen werk, geen bezigheden, geen puf meer in zijn leven, armoede. En ziekte.

De verveling, het je staande houden maakt vaak dat je dingen doet die niet goed voor je zijn. Soms zit het gewoon in je om buiten de pot te piesen, maar gedreven door de wetenschap dat je niemand iets te bieden hebt, kan het voorkomen, ik formuleer voorzichtig, omdat het geen wetenschappelijk onderzoek betreft, kan het voorkomen dat je je laat gelden. Dat je een buitenvrouw hebt, dat je met andere, meer dan een, vrouwen naar bed gaat. HIV/Aids komt er heel veel voor, zo begreep ik. De mannen gebruiken geen condoom. Waarom zou je, je hebt niets, dus heb je ook niets te verliezen. Dat is armoede. Dat is armoede in de ergste vorm.

Armoede. De mannen gaan vreemd, zij hebben sex met andere vrouwen, voor geld. Gedwongen sex, niet door verkrachting perse, maar omdat de vrouwen geld krijgen voor het verkopen van hun lichaam. Zodat zij eten kunnen kopen voor hun kinderen. Het mes snijdt naar twee kanten, zo triest als dat is. Maar de risico's hebben zij allen niet ingezien, en het is zo moeilijk te stoppen. Het patroon, het proces van deze armoede, met nauwelijks een uitweg hieruit. Misschien ook mede door het onbegrip, dat Paul Rosenmuller tracht weg te nemen door deze docu. Maar ik vertel hier alleen mijn mening.

De vrouwen ondergaan, hoe je het ook wendt of keert, je kinderen wil je niet zien lijden, je wil hen eten geven, hier in West Europa gaan ouders ook heel ver door kinderen alle nieuwste gadgets te geven, omdat het zo moeilijk beslissen is, waar je stopt met iets te doen dat uiteindelijk niet goed is. Hoewel ik van mening ben dat de keuze hier makkelijker gemaakt is.

De vrouwen daar ondergaan, geld betekent eten voor je kinderen. En dan besef je ineens dat je ziek bent, dat iemand je vertelt dat je HIV/Aids hebt, dat je leven eindig is, wachtend op ziekworden van de ziekte die je hebt. Dan besef je ineens dat je naar een ziekenhuis moet, niet vlakbij, maar in een andere plaats ver van je kinderen. Dan besef je dat je man zich niet wil laten testen, uit angst voor de angst, de angst om ook ziek te zijn. En er gebeurt niets, het is uitzichtloos, want hij weet niet wat hij moet doen. Hij heeft niets om te doen, hij heeft niets om iets mee te doen.

Dat is mijn betoog. De claim zoals iemand me schreef voor de uitspraak "angst ligt – mede - ten grondslag aan armoede".

Ik kan wel verder gaan, want ik mag er dan graag over filosoferen, hoe het doorwerkt. HBoe zou het voor mij zijn, als ik me gedwongen voel me te conformeren aan iets waar ik niet achter sta. Ik kan daar een voorbeeld van geven, een klein voorbeeld, want ik ben in de luxe positie dat ik in Nederland woon, en kan terugvallen op het sociale systeem hier (wat niet deugt, maar dat terzijde). Toen ik ging scheiden wilde ik niet al te lang in de bijstand blijven, ik zocht werk en ik vond werk binnen korte tijd. Kindertjes nog klein, we spreken over 1985. Ik kwam te werken in de magazijnen van een speelgoeddistributeur hier te lande, iets met Toys in de naam. Er waren twee gebeurtenissen, die mij in angst konden brengen om mijn baan. Want als je drie kids hebt te onderhouden, is het beter om je baan te houden. Een voorval was dat ik tegen oorlogsspeelgoed ben. Ik werkte in het magazijn en diende de orders, de bestllingen van de filialen af te handelen en verzendklaar te maken. Wat ik steevast niet in de rolcontainers voor de filialen deed was oorlogsspeelgoed. Ja, ik ga daar best ver in, maar ja, ik deed het dus echt niet. Dat stond niet goed op mijn staat van dienst toen ze er achter kwamen. Ik werd weggepromoveerd naar een andere afdeling. De magazijnbaas wilde me wel op kantoor, dan kon ik zijn persoonlijke assistente worden, de administatie doen, de vakantiedagen, ziek- en verzuimmeldingen bij houden en koffie voor hem halen. En meer, ik mocht met hem mee naar de filialen op werkbezoek, ik zag het wel zitten toen hij me dat voorstelde, dat was een snelle promotie, dacht ik ... Op de terugweg van een werkbezoek wilde de baas nog even ergens wat drinken, ik bestelde water. Hij schoof wat dichter naar me toe, ik mocht hem wel bij zijn voornaam noemen, zijn hand verdwaalde naar mijn bovenbeen. Uit angst om mijn baan te verliezen.......... , heb ik toch maar bedankt en hem verzocht zo snel mogelijk naar de zaak te gaan. De volgende dag werkte ik er niet meer.

Weet je, dit is nog maar een voorbeeld, van wat angst kan doen. Angst is voor vele dingen niet goed, maar mijn opmerking was echt naar aanleiding van bovenstaande voorbeelden. Angst zoals dat ten grondlag kan liggen aan armoede. Mijns inziens de ergste vorm van armoede.

http://rotterdamcafe.webs.com/

Burgerinitiatief Nederland krijgt nieuwe energie!

2010-04-20T12:55:00.001+02:00

In de laatste maanden hebben milieu- en energiewerkgroepen van alle
politieke partijen gezamenlijk gewerkt aan een stuk over de toekomst van
de Nederlandse energievoorziening. De uitkomsten waren radikaal.
Radikaal anders dan het huidige regeringsbeleid, radikaal breed
gedragen, want opgesteld door leden van alle partijen. (zie voor meer
informatie www.duurzaamheidsoverleg.nl )

Naar aanleiding van dit werk is een burgerinitiatief gestart. Wij roepen
de regering op om de resultaten van ons klimaatoverleg in de Tweede
Kamer te bespreken en een veel verdergaande energievisie te ontwikkelen.
(zie persbericht hier onder)

Jullie steun is nodig! Ga daarom naar
www.nederlandkrijgtnieuweenergie.nl en ondersteun het initiatief. 40000
handtekeningen zijn nodig, maar meer mag ook. Mobiliseer daarom ook je
vrienden, familie en collega's!

--- P E R S B E R I C H T ---

Partijoverschrijdend initiatief: “Alle energie in Nederland in 2050
hernieuwbaar”

Utrecht, 18 april 2010 - Nederland kan en moet voor 2050 volledig zijn
overstapt op hernieuwbare energie zoals wind- en zonne-energie. Dat is
de inzet van het nieuwe burgerinitiatief dat vandaag is gestart door
leden van partijcommissies voor duurzame ontwikkeling van CDA,
ChristenUnie, D66, GroenLinks, PvdA, SGP en VVD. Een opmerkelijke
samenwerking in tijden dat politieke partijen zich vooral tegen elkaar
afzetten.

De belangrijkste boodschap van het burgerinitiatief: de omslag naar 100%
hernieuwbare energie voor 2050 is haalbaar, noodzakelijk en wenselijk.
Die omslag is noodzakelijk, omdat bij ongewijzigd beleid ons leefmilieu
sterk vervuild raakt, energieprijzen zullen stijgen we eerder in
economische recessies terecht zullen komen. De omslag is ook wenselijk,
omdat dit grote kansen biedt voor onze internationale
concurrentiepositie en werkgelegenheid en we onafhankelijk worden van
instabiele regio’s in de wereld. Het burgerinitiatief volgt op de
recente publicatie van het voorstel Nederland krijgt nieuwe energie door
de samenwerkende partijcommissies.

Steunbetuigingen

Iedere burger die dit initiatief steunt, en dus ook vindt dat het
huidige energiebeleid van de overheid onvoldoende is, kan zijn digitale
handtekening zetten op www.NederlandKrijgtNieuweEnergie.nl. Doel van
het burgerinitiatief is om minimaal 40.000 steunbetuigingen te
verzamelen. Daarmee kan dit partijoverstijgende voorstel na de
verkiezingen van 9 juni worden voorgelegd aan de nieuw gekozen Tweede
Kamer, ter openbare bespreking en besluitvorming. Inmiddels steunen
brancheorganisaties als UNETO-VNI, EVO, CleanTech Holland en
NLingenieurs het voorstel.

Constructieve nationale dialoog

De initiatiefnemers van het burgerinitiatief zien de oude tegenstelling
tussen ecologie en economie als een schijntegenstelling; alle partijen,
burgers en bedrijven willen welvaart en welzijn in de 21e eeuw. Daarom
willen ze een constructieve nationale dialoog over de Nederlandse
energievoorziening, in plaats van de vaak gefragmenteerde en verhitte
discussies over energie binnen en buiten hun partijen. Door het
formuleren van een nationale doelstelling van 100% hernieuwbare energie
in 2050 kunnen volgens de initiatiefnemers de discussies over gevoelige
subthema’s, zoals nieuwbouw van kolencentrales, afvang en opslag van CO2
en kernenergie, een stuk effectiever gevoerd worden.

Naast dit burgerinitiatief zullen de partijcommissies de komende weken
in debat gaan met de samenleving en bedrijfsleven over de toekomst van
de Nederlandse energievoorziening. Zo zijn er binnenkort online
discussies op www.denationaledialoog.nl. Verder zijn er de komende weken
in het Academiegebouw van de Universiteit Utrecht discussieavonden
waarin onder meer Herman Wijffels, Jan Terlouw en Roel in ’t Veld in
debat gaan met elkaar en met energieredacteuren van diverse landelijke
kranten. Op 1 juni vindt een afsluitend verkiezingsdebat plaats in de
Oude Tweede Kamer.

--------

Kijk ook op www.NederlandkrijgtNieuweEnergie.nl

De voedselbank

2010-04-05T15:02:00.001+02:00

Voedselbankbezoek

Toen mijn kids klein waren was ik vrijwilliger bij de Zonnebloem, dan bezocht ik wekelijks iemand die niet naar buiten kan, en collecteerde ik jaarlijks voor de nierstichting en voor de hartstichting, ook was ik vrijwilliger bij de capelse verpleeghuizen, en bestuurslid van de peuterspeelgroep, oudercommissielid op de lagere school en leesmoeder, en nog wel wat dingetjes.

Toen de kids het huis al uit waren, ben ik collectant gebleven, ook toen ik in Drenthe woonde. In de periode dat ik in de omgeving van Arnhem woonde heb ik me aangemeld bij de Buddyzorg Gelderland. Ik kwam in contact met de daklozen opvang en verslaafdenzorg. En vanuit de buddyzorg bezocht ik wekelijks een 'client', die door persoonlijke omstandigheden buiten de maatschappij dreigde te vallen door ziekte. De buddyzorg voorziet er in dat mensen door een buddy geholpen worden om naar buiten te gaan, om contact te houden buitenshuis, om eens te kunnen praten over hun ziekte, anders dan met een hulpverlener in de reguliere zin.

Waarom ik dit vertel? Om duidelijk te maken dat ik altijd vrijwilligerswerk heb gedaan, en niet nu ineens pas wat van me laat horen. Ik wil er graag over vertellen, dat dan weer wel.

Al tijden wil ik helpen bij de voedselbank, helpen inpakken en weten hoe het in elkaar zit, heel dat voedselbankgebeuren. Maar omdat ik overdag werkte, kon ik niet als vrijwilliger aan de slag, ik had contact opgenomen, maar alle activiteiten vinden overdag plaats.

Nu ben ik zelf zonder werk en ik heb me aangemeld. Afgelopen donderdag ben ik voor het eerst gegaan. Er zijn heel wat voedselbanken in Nederland. Er zijn 8 regio's, met 120 vestigingen. Ik ging naar de vestiging aan de Keileweg in Rotterdam.

Ik had contact opgenomen en was van harte welkom om mijn handen te laten wapperen. Met de bus en metro toog ik naar het Marconiplein en liep het laatste stuk. Daar kwam ik bij een grote loods en het was er al een drukte van belang. Allerlei mensen kwamen aangelopen en zaten er al te wachten op het startsein. Anderen waren bezig met de voorbereidingen om de lopende band en de artikelen en kratten voor het inpakken van de pakketten klaar te zettenen. Heftrucks reden af en aan. Ik moest me melden bij Willem en die vertelde me waar ik terecht kon, om mijn jas op te hangen, mijn tas, die een onhandig iets bleek, ergens onder te brengen, en een kop koffie met de andere vrijwilligers te drinken.

Alle laagjes van de bevolking waren vertegenwoordigd, mensen zoals jij en ik, dat stemde me vrolijk, dus de ene hand wast wel degelijk de andere, om de uitdrukking te gebruiken. We zijn op de wereld om elkaar te helpen. En dat was dus ook zo.

Toen werd het startsein gegeven, en liepen we allemaal naar de lopende band, een eenvoudige band, niks mechanisch, maar met van die rollen waar kraten overheen geschoven kunnen worden. Links en rechts naast de band, zie de foto's, stelden we ons op, an achter ons de pallets met goederen. Aan het begin van de band, werd een krat op de band gezet, en het eerste artikel in het krat gedaan, en zo verder, de krat kwam bij mij en ik moest blikjes soep in het krat doen, zo had ieder een ander artikel. Achter mij werd steeds mijn voorraad aangevuld, die ik dan in de kratten deed. Vele handen maakten licht werk. Het gaf me een overweldigd gevoel, zovelen die allemaal hier de kratten kwamen helpen vullen. Ik maakte praatjes, en kwam dingen te weten, om elf uur zou er pauze zijn en men verwachtte om 13 uur klaar te zijn.

In de kratten werden flessen vruchtensap gedaan, blikjes soep, tometenketchup, brood, dreumesmelk, toetjes, pakjes poeder voor pudding, halvarine, sla, tomaatjes, thee, ontbijtkoek, gewoon allerlei dagelijkse dingen.

Er was een vrouw van rond de 40, zij kwam hier al een tijdje, ze zat ook zonder werk, en wilde altijd al helpen. En er was een echtpaar dat al met pensioen was, ze hadden het zelf niet nodig, maar wilden gewoon iets goeds doen. Er was een vrouw die in de zorg had gewerkt, en was stuk gelopen op de reguliere voorzieningen, ze had het zo ontzettend naar haar zin bij de voedselbank, ze had haar heftruckdiploma hier gehaald en wilde eigenlijk niet meer aan de slag in de zorg. Maar het uwv had zo haar regels.

En dan ik, zelf nu in de ww, en iemand die gewoon haar handen altijd wil laten wapperen op alle mogelijke manieren.

Ik sprak met de mensen die het organiseren en maakte kennis met de zus van Setkin Sies, politicus van de ChristenUnie in Rotterdam. De zus, Assilla Sies, vertelde dat als ik meer wilde weten, dat ik dan toch echt bij haar moeder moest zijn. Ik wist al dat Clara Sies en haar man Sjaak de voedselbank in Nederland leven hadden ingeblazen. Na afloop van de werkzaamheden zou ik een gesprek met haar krijgen.

Het was een gezellige boel, iedereen was aardig en waren ondanks de hoge werkdruk geen onvertogen woorden. Behulpzaamheid en tolerantie stonden hier hoog in het vaandel. En dat in een grote groep van mensen van allerlei pluimage en kleur en afkomst.

Tijdens het koffiedrinken, kwam iemand vertellen dat er getrakteerd werd op caramels, een knul, haar zoontje van 11 was jarig. Hij stond daar zo blij erbij. Helemaal gewend aan al die mensen, en vierkant achter heel het fenomeen van wat de voedselbank betekent, dat was duidelijk. Zijn moeder was iemand van de leiding.

Na de koffie gingen we verder, en tegen enen waren we inderdaad klaar. Er klonk een sein, een soort toeter, er werd geklapt en geroepen. Aan het einde van de band ging Willem staan en hij riep dat we 2660 kratten hadden ingepakt in die vier uur dat we bezig waren. Geweldig. Ik kreeg er kippenvel van en voelde me trots, we juichten allemaal. In een mum van tijd veranderde de groep, men keerde zich om en er werd opgeruimd, schoongemaakt, karton kleingemaakt en in rolcontainers gedaan, de kratten opgestapeld, de vloer geveegd, wat een samenwerking zonder taakverdeling. Gaaf, iedereen pakte gewoon aan.

Daarna ging ik mee met Arjan, omdat ik een gesprek had gevraagd met Clara, hij bracht me naar de andere loods, waar ook nonfood opgeslagen stond. Dat werd op andere momenten ingepakt. Het is wel een bedrijf dat alle werkdagen van de week operationeel is.

Maar daar over later meer.

Kleine meisjes alleen op pad

2010-03-27T22:46:00.001+01:00

Kleine meisjes alleen op pad

Ik kwam terug van mijn cursusdag in het midden van het land, ik reisde met de trein en aangekomen in mijn woonplaats, wachtte ik op de bus om naar huis te gaan. Twee kleine meisjes liepen een beetje te banjeren, ik schatte ze een jaar of 9 hooguit 10 jaar. Het ene meisje leek me een beetje meer bijdehand dan de andere, die zelfs een beetje geplaagd werd.

“Neehee, we gaan met de tram”zei het bijdehandste meisje. En het andere meisje volgde trouw, ze staken de straat over en maakten geen haast.

Toen kwamen ze weer terug en bleven bij mij toch op de bus wachten. Ze spraken tegen elkaar, dat ze met bus 48 moesten, maar dat dat bus 33 was en dat je daar en daar kwam met die bus. Toen mijn bus kwam, stapten ze ook in. Ze vertelden nog waar ze naar toe wilden tegen de buschauffeuse, toen ze met hun abonnement incheckten.

Maar de bussen 48 en 33 gaan hele andere kanten op, dus dat was best vreemd. Ze gingen achterin de bus zitten, stil naast elkaar.

Ik ging even bij de buschauffeuse staan en vertelde wat ik allemaal dacht. Over dat ze, zoals het leek, een beetje aan het zwerven waren, van hier naar daar met hun abonnement. En dat ze eerst van plan waren een heel andere bus te nemen en vervolgens de tram, en dan nu uiteindelijk deze bus.

De chauffeuse nam contact op met haar thuisbasis via hun oproepsysteem. Ze vond het ook wel vreemd, zulke jonge meisjes op dat tijdstip op stap.

Bij de brug moesten we wachten, de chauffeuse vertelde dat aan de overige reizigers. Die vonden het best als het maar niet te lang zou duren. En even later kwam er politie, die ondervroeg de meisjes. De ene zei dat ze 12 jaar was en klein voor haar leeftijd, en de andere was 10 jaar. De oudste logeerde bij de ander, zo vertelden ze, en ze moesten daar en daar naar toe. Maar die straat was heel ergens anders. De politie ging weer weg, maar zei dat ze de bus wel even zouden blijven volgen tot de meisjes waren waar ze naar toe gingen.

De bus reed verder en moest stoppen bij de volgende halte, en raad eens? De beide meisjes stapten uit.

Gelukkig stopte de politie meteen naast hen. Wat er verder gebeurde weet ik echt niet, en het kan zijn dat er verder niets aan de hand was, dat ik voorbarig was en de buschauffeuse met mij en de politie ook. Maar ik ben van alle verhalen van de afgelopen tijd zo geschrokken, de verhalen over wat er met jonge kinderen allemaal wordt uitgespookt, dat ik dit toch wilde delen en aanzwengelen en er iets mee doen. Want dat deze kleine meisjes op dat tijdstip een risico liepen daar was iedereen het met mij over eens.

Wat ik me afvraag is, hoe we de verantwoordelijkheid weer terug kunnen brengen, naar ouders en verzorgers, naar omgeving, naar familie en buren. Naar mensen zoals ik en de buschauffeuse. Hoe kunnen we weer een wereld maken, waarin wij voor elkaar willen, mogen en kunnen zorgen. Waarin we van elkaar houden om wie en wat we zijn: MENSEN MET ELKAAR.

Oproep van Greenpeace om Nestlé te laten stoppen om palmolie te gebruiken

2010-03-17T15:50:00.001+01:00

Oproep van Greenpeace om Nestlé te laten stoppen om palmolie te gebruiken http://www.greenpeace.nl/news/kitkat-bedreigt-bestaan-orang

Nestlé gebruikt palmolie waarvoor de laatste oerbossen van Indonesië worden vernietigd voor producten zoals KitKat. Niet alleen een ramp voor het klimaat, maar Nestlé is hiermee ook medeverantwoordelijk voor het uitsterven van de ernstig bedreigde orang-oetan. We roepen Nestlé op om te stoppen met het gebruik van deze palmolie en zich hard te maken voor een volledige stop op verdere ontbossing voor palmolieplantages. Vraag Nestlé to give the orang-oetan a break!

Palmolie is de meest gebruikte plantaardige olie ter wereld en komt voor in tweederde van alle producten in de supermarkt. In Indonesië is de aanleg van nieuwe palmolieplantages de belangrijkste oorzaak van ontbossing. Voor de palmolieproducenten is het heel aantrekkelijk om oerbos te kappen en daar palmolieplantages op te zetten. Zo verdienen ze namelijk aan de verkoop van het hout én aan de palmolie. Maar het oerbos is voorgoed verdwenen.

De razendsnelle ontbossing heeft Indonesië de twijfelachtige eer opgeleverd van een vermelding in het Guiness Book of Records als snelste ontbosser ter wereld. De enorme rijkdom aan planten en dieren wordt hierdoor ernstig bedreigd. De orang-oetan, de apensoort die zo nauw aan ons verwant is, staat zelfs op de rand van uitsterven.

De ontbossing voor palmolie veroorzaakt ook een enorme uitstoot van CO2. Veel van de laatste regenwouden van Indonesië staan op metersdikke lagen plantenresten. In deze zogenaamde veenbodems zijn grote hoeveelheden CO2 opgeslagen. Om de palmolieplantages aan te leggen, wordt het veen drooggelegd en in de brand gestoken. De CO2 die dan vrijkomt, maakt van Indonesië de derde grote uitstoter van broeikasgassen, na China en de VS.

Greenpeace heeft nieuw bewijs waaruit blijkt dat het voedingsmiddelenconcern Nestlé palmolie koopt van bedrijven die betrokken zijn bij illegale ontbossing, de vernietiging van leefgebieden van de orang-oetan en het illegaal aanleggen van plantages op veengronden. Greenpeace heeft het bedrijf de afgelopen jaren al meerdere malen opgeroepen om zijn contracten met deze leveranciers te beëindigen en om een volledige stop op ontbossing te steunen. In tegenstelling tot andere bedrijven zoals Unilever heeft Nestlé tot op heden nog geen gehoor gegeven aan onze oproep.

Bewijs: http://www.greenpeace.nl/reports/caught-red-handed

Palmolie zit in veel verschillende producten: van margarine tot wasmiddel, van soep tot zeep. Het is terug te vinden in maar liefst 60 procent van onze dagelijkse boodschappen.

Ook door het gebruik van palmolie als biobrandstof neemt de vraag toe. Om aan deze groeiende vraag te voldoen, wordt oerbos verwoest voor de aanleg van palmolieplantages. Indonesië en Maleisië leveren 85 procent van de wereldproductie van palmolie. De laatste regenwouden van deze landen staan hierdoor onder extreme druk.
Binnen de Europese Unie is Nederland de belangrijkste importeur. Na bewerking exporteert Nederland een groot deel van de palmolie en producten weer naar andere landen.

Lees verder: http://www.greenpeace.nl/campaigns/oerbossen-2/bedreigingen/palmolie

Verkiezingen zijn manipuleerbaar, dat is altijd geweest

2010-03-10T19:14:00.001+01:00

Van: Sonja M. Super []
Verzonden: woensdag 10 maart 2010 19:10
Aan: bloggen
Onderwerp: FW: Verkiezingen zijn manipuleerbaar, dat is altijd geweest

Het is uitgekomen wat ik vanmorgen schreef, stukje niet geplaatst

Maar dit is het artikel in AD http://tinyurl.com/yez3kjo

Groetjes, liefs Sonja

Van: Sonja M. Super []
Verzonden: woensdag 10 maart 2010 10:18
Aan: [Sonja M. Super>] bloggen
Onderwerp: Verkiezingen zijn manipuleerbaar, dat is altijd geweest

Maar wat hier gebeurt is dat Leefbaar Rotterdam onleefbaar maakt, juist door het gezeur over de stemmen, is een hele hetze ontstaan. PvdA heeft gelijk dat ze de overwinning opstreken toen dat in eerste instantie aan de orde was.

De verdeeldheid wordt in de hand gewerkt door alle media aandacht naar het gezeur. Met mij zijn er zoveel mensen zat van al dat gezeur van de moppercultuur.

Natuurlijk waren er juist zeurders aanwezig daar waar de problemen waren, ja kom nou.

Of hebben er mensen anderen omgekocht, dat kan ook nog, ik zie sommigen overal voor aan, gewoon buiten gaan staan en geld aanbieden, misschien wel onder druk en dan een scene opzetten.

Ik zit er misschien wel helemaal naast, en ik mag dit misschien helemaal niet zeggen, politiek niet correct, denk ik.

Maar behalve dat ik voor een bepaalde kleur kies, wil ik de dingen kunnen zeggen zoals iedereen, op persoonlijke titel.

Want wie probeert nou wie zand in de ogen te strooien?

http://www.depers.nl/binnenland/461571/Hertellen-lost-niks-op.html

Liefs, Sonja

Aan allemaal en aan de kiezers en stemmers, en iedereen die meeleeft

2010-03-04T17:39:00.000+01:00

Aan allemaal die me volgen,

GroenLinks heeft in mijn deelgemeente heeft net niet genoeg stemmen gekregen om twee zetels te kunnen bekleden. Dus dat betekent dat ik niet in de raad kom, ….. deze keer ….

Ik ben wel aangemeld om als burgerraadslid in aanmerking te komen. Dus ik zal toch flink actief mee denken en doen met de deelgemeente.

Namasté, zonnige groet, Sonja

GroenLinks wentelt kosten niet af op burger

2010-02-25T17:47:00.001+01:00

GroenLinks wentelt kosten niet af op burger

Donderdag 25 februari 2010, 12:57u - Femke Halsema belasting

De gemeentelijke lasten in gemeenten waarin GroenLinks onderdeel van het stadsbestuur uitmaakt, zijn gemiddeld lager dan gemeenten die worden bestuurd door een rechts college. Dat blijkt uit een vergelijking van de OZB-tarieven van de verschillende gemeenten op basis van de Volkskrant van vanochtend.

In de tien grootste gemeenten waar GroenLinks de afgelopen vier jaar heeft mee bestuurd, liggen de lokale lasten gemiddeld 33 euro lager dan het landelijk gemiddelde. Ook voor alle gemeenten met GroenLinks in het bestuur (83 gemeenten) liggen de lokale lasten 7 euro onder het landelijk gemiddelde.

Amsterdam

In Amsterdam is de OZB zelfs het laagst van heel Nederland. GroenLinks neemt afstand van de berichtgeving in de Volkskrant, die suggereert dat linkse colleges de lasten bovenmatig snel laten stijgen en vindt de berichtgeving tendentieus. Wel werden de verschillen ten opzichte van andere gemeenten waar de OZB hoger ligt in de afgelopen periode iets kleiner.

Lastenverzwaring

GroenLinks is niet op voorhand tegen elke verhoging van gemeentelijke belastingen. Een lastenverzwaring van enkele tientjes voor de sterkste schouders om daarmee het voorzieningenniveau in stand te houden, is voor GroenLinks acceptabel. Neem het openbaar vervoer. Het Rijk beknibbelde de afgelopen jaren op het stads- en streekvervoer, waardoor lijnen geschrapt dreigen te worden. Een geringe verhoging van de OZB kan dat voorkomen.

Volkskrant en Amstelveens dagblad http://www.echo.nl/an-an/verkiezingen/ingezonden/992844/groenlinks.wentelt.kosten.niet.af.op.burger/

Tweedekamerlid Mariko Peters voert campagne in Rotterdam: Bijeenkomst 'Ook in crisistijd bezuinigt GroenLinks niet op cultuurbeleid'

2010-02-24T20:44:00.001+01:00

PERSUITNODIGING

Bijeenkomst ‘Ook in crisistijd bezuinigt GroenLinks niet op cultuurbeleid’

Tweedekamerlid Mariko Peters voert campagne in Rotterdam

Vrijdag a.s. presenteert GroenLinks haar plannen voor kunst en cultuur in de komende vier jaar. Onder het motto 'Ook in crisistijd bezuinigt GroenLinks niet op cultuurbeleid'. Daarin geven cultuurwethouder Rik Grashoff en lijsttrekker Arno Bonte aan hoe ze ook in tijden van bezuinigingen de culturele sector willen laten bloeien. Tweede Kamerlid Mariko Peters zal aangeven hoe ze Rotterdam daarbij ondersteunt.

Kunst en cultuursubsidies staan onder vuur. Meer dan op andere beleidsterreinen speelt de vraag naar de legitimiteit van de subsidies een rol. Met het huidige rechtspopulistische politieke klimaat dreigt een ernstige kaalslag in de sector. Kunst en cultuur worden gezien als luxeproducten voor een beperkte groep. Kunstenaars worden (bijvoorbeeld in het programma van Leefbaar Rotterdam) letterlijk afgebeeld als subsidieslurpers.

GroenLinks Rotterdam neemt stelling tegen deze ontwikkelingKunst en cultuur geven het leven kleur. Een goed cultureel klimaat is een essentiële voorwaarde voor een kosmopolitische stad. Kunst en cultuur hebben vele positieve effecten op de stad. Daarom presenteert GroenLinks Rotterdam nieuwe ideeen die geen extra geld kosten.

Ruimte voor Broedplaatsen in tijdelijk leegstaande panden, ook in het centrum van de stad.

Herinvoering van de 1% regeling waarbij een deel van de kosten voor nieuwe gebouwen wordt teruggegeven aan de stad in de vorm van kunst in de publieke ruimte, te beginnen bij het Stadskantoor.

Kunst en cultuur centraal in de binnenstad door het consolideren, concentreren, presenteren en genereren van het bestaande culturele aanbod.

Mariko Peters , Rik Grashoff (wethouder Cultuur) en Arno Bonte (lijsttrekker) lichten bovenstaande punten en meer toe aanstaande vrijdag 26 februari van 15.45 tot 16.30 bij (de nog net niet geopende broedplaats) Roodkapje op de Meent 119-133, onder het Stadskantoor.

Dakloos geworden

2010-02-24T09:54:00.000+01:00

Ik had leden gebeld en gecanvast. Moest naar campagnecommissievergadering.

Dus heel veel gedaan, en ik sprong op mijn fiets, ik had snel tussendoor wat gegeten.

En toen was ik vlak bij pompenburg en op een trappetje zat een man. Ik stapte af, ik zeg

“gaat het “?

Hij was er door zijn vriendin uitgeknikkerd, had geen onderkomen, geen geld niks.

Ik zeg “er zijn wel opvanghuizen”

Maar hij zei dat ie daar gek zou worden.

Ik zeg “maar je moet wel voor je zelf zorgen”

Ja dat zou ie wel doen.

Hij zegt “kan ik niet bij jou dan?”

Ik zeg “nou dat gaat me net te ver, want dat is dan toch eng omdat ik je niet ken”

Ja dat snapte ie wel.

Toen zei hij “ik breng je fiets wel even het trappetje op

veel succes”” , ik zei ook “succes”

Maar weet je, ik moet het dan loslaten,

Maar ik heb wel even contact gemaakt met een mens die uitvalt,

ik heb wel even iets gedaan, misschien een deurtje toch geopend,

hoop ik.

Oproepje: ik kon niets doen voor hem, niet op dat moment. Ik kan hem niet huisvesten en weet ook zo snel niks.

Wie weet behalve Leger des Heils waar hij naar toe kan?

http://www.happynews.nl/2009/12/04/liefde-is-het-cement-van-het-heelal/

Wat is vrijheid en wat is leefbaarheid?

2010-02-23T11:00:00.000+01:00

Ik heb politiek24 nogal eens op staan. Toen zag ik de poster langskomen in beeld van de PVV. Als je goed nadenkt over de naam ... Partij voor de Vrijheid ... is dat dan alleen de vrijheid van ??? mensen met blond haar? mensen die niet naar de kerk gaan? mensen die veel sjekkies roken? mensen die vooral stoer praten? Maar dan willen ze dus niet eens dat ik op ze stem, dan is het een heel beperkte groep die ze als doelgroep hebben, bovendien een groep die uitsterft, want Nederland wordt steeds slimmer. En gezonder. En Nederland is ook de moppercultuur zat.

En waar staat dan, bedenk ik me dan, leefbaar voor, wat is leefbaar? Als iets leefbaar is, is het dan ook wel leuk, of maar zozo en heb je dan nog steeds een heleboel wensen, zoals schone lucht, en een liefdevolle omgeving, waarin je niet steeds over je schouder achteruit kijkt, omdat je zo bang bent voor medemensen, - waardoor je dus altijd op je hoede leeft.

Is het waar, wat ik denk, dat we de moppercultuur zat zijn? Het kabinet is gevallen, er zijn allerlei speculaties, hoe zal het volgende kabinet in elkaar zitten en zijn samengesteld?

Nou ik hoop oprecht, dat het een kabinet wordt, dat niet een JSF voorstaat, omwille van de prestige. Een kabinet dat werkelijk oog heeft voor mensen, en ook een luisterend oor. Een kabinet dat niet geld naar oorlogen stuurt en naar bewapening, maar een kabinet dat ontwapenend is, een kabinet dat vooruitziet, omdat er in de toekomst geïnvesteerd dient te worden.

Zo nu snel weg, blogje wordt via email gestuurd.

1. Zin in GroenLinks 1 - 2010

2010-02-21T00:57:00.001+01:00

1. Zin in GroenLinks 1 – 2010

René Kerkwijk heeft op zijn weblog al wat over de afgelopen twee dagen van ons in Elspeet geschreven. Paul Vermast was er ook, naast René en Liesbeth uiteraard.

Ik heb veel talent en expertise bij elkaar gezien.

En het meest bijzondere was dat wij daar zaten, vrijdag avond en nacht, allemaal met een pilsje of iets anders en groen bloed in onze aderen, en met de dreiging van het vallende kabinet.

Je kunt je de saamhorigheid voorstellen zaterdagochtend aan het ontbijt …. Heel bijzonder.

Elspeet staat vooral bekend om de schaapskudde. De kudde bestaat uit 160 schapen die verzorgd en gehoed worden door het echtpaar Cos en Christien Mouw.
Elspeet, met 4413 inwoners de grootste kern van Nunspeet, ligt ongeveer tien kilometer ten zuiden van Nunspeet. De naam Elspeet wordt, net als die van Nunspeet, een verschillende oorsprong toegeschreven. Sommigen zeggen dat het van ‘oude spit’ komt, doordat Elspeet eerder is ontgonnen dan Nunspeet. Anderen zeggen dat Elspeet verwijst naar de boomsoort els, waarmee het veld vroeger begroeid was

Marcel en ik hadden er nog over getwitterd, wat info uitgewisseld. Verwezen naar de site waar we als rechtgeaarde studenten ons forum hebben, bij jullie wel bekend.

Ik had contact gelegd met Emine en we spraken af van uit Rotterdam samen te reizen. Dat ging echt heel soepel, geen oponthoud van treinverkeer, directe overstap en Emine bleek een heel erg prettig reisgezelschap te zijn. We hadden dus voorsprong, want we leerden elkaar al een beetje kennen.

In Nunspeet stond een busje van Mennorode klaar om ons naar het complex te brengen. Op het station stonden drie heren ook al te wachten, en met ons allen werden we naar Elspeet gereden. De tocht was heel gezellig, door de mooie omgeving van Elspeet. Ik zat in het busje naast Emine en we keken elkaar aan, want achter in zat iemand “handen schudden en kennismaken doen we later wel, dat is nu zo onhandig” die het ijs brak op een heel charmante en ontwapende manier. Bijna onafgebroken wist hij, varkensboer Ruben zo bleek later, ons te amuseren en aan het lachen te brengen.

Bij aankomst verzamelde we ons rond een paar tafels in een grote zaal, jassen en tassen her en der, want die zouden we later naar de kamers brengen, vol verwachting en ontzettend gezellig was de sfeer.

“Zin in GroenLinks” lichting 1 (voorheen “Jong en Actief”) 2010 was begonnen.

Negen mannen en negen vrouwen plus twee van de leiding vormden de groep. We ontvingen een reader met handige informatie en de opdrachten voor de leergang. Liesbeth had een geweldige manier van ons aan elkaar laten voorstellen. Waarbij we telkens door middel van een vraag een andere formatie vormden, de ene keer door de volgorde in leeftijd (die van 20 tot 67 ging) een andere keer door het aantal jaren dat je al actief bent binnen GroenLinks. Als het ijs al niet gebroken was door ons ritje in de bus, dan was dat nu ook wel gebeurd.

Enkelen kende ik al van Twitter, zo zit u mevrouw van Oranje, dat twitteraars elkaar heus wel in real life ontmoeten, maakt u zich geen zorgen.

Vooral bleek in de loop van de dag, dat er vele goede ideeën zijn en inbreng is van de deelnemers.

Ik ga ze uiteraard hier niet benoemen, want dat zou gewoonweg jammer zijn en dingen prijsgeven. Maar zoals hier boven al aangegeven, moet GroenLinks dat niet laten liggen.

Ik hoorde een paar grandioze sprekers aan, die hun beweegredenen en meningen zo duidelijk wisten te verwoorden en te onderbouwen. Een paar die een geheel verfrissende visie verwoorden. Of weer iemand die met een idee kwam en dar onder de hoede van GroenLinks wil gaan uitwerken.

Het eten was voortreffelijk, en het samenzijn zonder meer gezellig. Ik genoot.

En na het avondprogramma gingen we aan de bar nog even napraten. Toen bleek dat er commotie was in de Tweede Kamer. Het was allemaal niet echt goed te volgen, zeker niet in eerste instantie, omdat we niet de alleen beschikking over het grote televisiescherm hadden. Er werd wat getwitterd en twitter gevolgd, dat was ook soms erg hilarisch om de opmerkingen die we nu gezamenlijk konden lezen.

We vernamen dat er auto’s aankamen en dat er twitteraars van GroenLinks voor de ingang van de Tweede Kamer postten met bevroren vingers de tweets doorgevend.

Maar … toen er nog maar steeds niks gebeurde, gingen we toch maar slapen. René, viel ook bij de tv in slaap op zijn kamer, en werd wakker rond een uur of vier.

’s Morgens aan het ontbijt werd de val van het vierde paarse kabinet het gesprek van de dag en van Nederland. Onze saamhorigheid werd nog groter.

En … het was een prachtig leerstuk extra in de leergang. Allerlei informatie kwam op ons af, processen, mogelijkheden, speculaties, procedures passeerden de revue, hoe fysieker en directer kon ik alles meemaken en leren als op deze manier.

Ik zag het als een vingerwijzing, als een cadeautje voor mijn carrière als politicus.

Werken bij de Tweede Kamer.

De meeste mensen denken bij de Tweede Kamer aan de 150 Kamerleden. Daarachter gaat echter een organisatie schuil van 1000 mensen; fractiemedewerkers en ambtenaren. Zij zorgen ervoor dat de Tweede Kamer haar werk goed kan doen. Ruim tweederde hiervan is ambtenaar. Deze ambtelijke medewerkers ondersteunen Kamerleden en hun fracties in alle facetten van hun werk als volksvertegenwoordiger. Op een politiek neutrale, adequate en innovatieve manier. Van het voorbereiden van vergaderingen tot beveiliging, huisvesting en informatievoorziening.

Het afscheid aan het einde van de middag kwam eigenlijk nog te onverwacht, met ons alleen weer in een busje, het wachten op de trein, op weg naar Utrecht waar we uit elkaar gingen en Emine en ik samen verder.

Ben nu best wel moe, maar vooral met een dosis adrenaline en met een drive om verder te gaan.

Festival van de lokale democratie

2010-02-17T22:47:00.001+01:00

Dinsdag, februari 16, 2010 - 15:02 Marieke Schep

het "Festival van de lokale democratie" wordt op 1 en 2 maart georganiseerd door Bureau BKB en de Melkweg. Voor GroenLinksers is hier van alles te beleven. Kom ook en steun Femke Halsema, Arno Bonte, David Rietveld, Bastiaan de Jong en Maarten van Poelgeest.

Op maandag is daar:
- de verkiezing van het beste raadslid van Nederland. Daarvoor zijn 3 GroenLinksers genomineerd: Arno Bonte (Rotterdam), David Rietveld (Den Haag) en Bastiaan de Jong (Maastricht). De verkiezing gebeurt m.b.v. applausmeters, het helpt dus erg als daarbij veel GroenLinksers aanwezig zijn.
- Gemeente Gasten met o.a. Femke Halsema van 21.10 uur - 22.05 uur.

Op dinsdag is daar:
- Het Amsterdamse lijsttrekkersdebat met Maarten van Poelgeest, start 19.00 uur en live te zien op AT5.
- Het nationale fractievoorzittersdebat met Femke Halsema in een live uitzending van Pauw & Witteman, start ongeveer 23.00 uur.

Kijk voor actuele gegevens over het programma en aanvangstijden op http://www.festivallokaledemocratie.nl/

Timorstraat 58 te Meppel

2010-02-12T01:56:00.001+01:00

In het centrum gelegen HALFVRIJSTAAND WOONHUIS met behoud van authentieke elementen gemoderniseerd.
Zo omvat deze sfeervolle woning o.a. kamer-en- suite, balken plafond maar ook c.v. en een moderne keuken.

Indeling: hal met trapopgang, toilet voorzien van fontein, kelderkast, kamer-en-suite (voorkamer ca. 12 m2 , achterkamer ca. 21 m2) met o.a. tuindeuren en schuifdeuren, moderne keuken voorzien van diverse inbouwapparatuur, bijkeuken.
1e verdieping: overloop, kleine werkkamer(ca. 4,5 m²), 2 slaapkamers ( 7,5 m2 en 10 m2), badkamer voorzien van douche, whirlpool, 2e toilet en wastafel, vaste trap naar…
2e verdieping: zolderkamer.

Overige informatie:
* Kavel oppervlakte 126 m2;
* sfeervolle stadstuin met achterom;
* Grotendeels voorzien van dubbele beglazing en dakisolatie;

Aantal gewelddadige overvallen op geldwagens neemt toe

2010-02-05T15:18:00.001+01:00

Aantal gewelddadige overvallen op geldwagens neemt toe

Dat was een kop in van EenVandaag.

Telkens als ik zo’n geldauto zie, dan vraag ik me af, wie er in de verleiding komen om zo’n geldwagen te overvallen. Eerlijk gezegd lijkt me zoiets een onbegonnen werkje, ik zou me namelijk kunnen voorstellen dat ze wel erg goed beveiligd zijn, met allerlei codes, voor er een deurtje of koffertje of kluisje open kan gaan.

Op welk moment zou je de overval dan moeten plegen en als het dan al lukt, hoeveel geld kan je incasseren. Zijn alle bankbiljetten niet min of meer geïnventariseerd en te traceren? Is tegenwoordig het niet zo dat de bewuste spullen, beveiliging en koffers en zakken, met GPS uitgerust zijn, zodat je geld te “achtervolgen” is?

En dan ook nog eens gewelddadige – dat schrijf je dus met twee d’s – overvallen ook, en dan vraag ik me af, wanneer wordt de overval gepleegd, op welk tijdstip, rijden die geldwagens dan midden in de nacht?

Kom ik op het issue in Rotterdam van de camera-beveiliging, ja die wordt ingezet om hangjongeren die uit de band springen binnen de perken te houden, of terug in de band te houden, zodat ze misschien niet een oud omaatje in elkaar schoppen, of een winkel binnenvallen, het blijkt en schijnt te gebeuren. Maar ja, misschien is het handig om te filmen als het wel gebeurt, en kan je er ook een mooie video mee maken hoe een geldauto wordt overvallen.

Want wat kan je met zo’n camera meer doen dan de feiten vastleggen? En dan maar hopen dat die ene knul, of oké dit keer is het een meisje die de overval pleegt, met die zwarte jas en die spijkerbroek en dat petje op, met die capuchon erover, dat je die dus kan vinden zonder een half corps in te moeten zetten – duur - en dat je die persoon dan vervolgens kan vastzetten en veroordelen.

Nou wat een beveiliging is dat. Mosterd na de maaltijd, terwijl het hele proces meer kost en minder oplost dan gewoon meer mankracht op straat.

Dromen

2010-02-04T10:42:00.000+01:00

Ik ben geen dromer ondanks dat ik droom,

ik ben geen sloper ondanks dat ik omver wil gooien,

ik ben geen kunstenaar ondanks dat ik hervorm,

ik ben geen spreker ondanks dat ik met woorden speel,

mijn droom heeft met deze dingen allemaal te maken.

Ooit droomde ik dat ik een Volvo 240 kocht.

Ik heb die droom waar gemaakt.

Ik droomde van drie kinderen, die heb ik gekregen.
Nu droom ik van een ideale wereld, en die komt er, al is het ver na mij .....
Behalve dat ik droom, geloof ik, en heb ik hoop en vertrouwen.
Ik droom dat ik gelukkig ben, maak mij niet wakker, ondanks dat ik niet slaap.

Zonnige groet, namasté, Sonja

Varkensvlees, testosteron en viagra

2010-01-28T10:41:00.001+01:00

Varkensvlees, testosteron en viagra - ervaring van de Argentijnse president Cristina Fernandez

Even kort wil ik reageren op een berichtje in de Pers.nl. Het gaat over varkensvlees en dat dat beter zou zijn dan een viagrapil. Hier worden twee dingen mee aangeraakt, namelijk dat de mannelijke bevolking een viagrapil nodig zou hebben, dus ….
En ook dat er meer varkensvlees moet worden gegeten, lees maar http://www.depers.nl/opmerkelijk/420138/Varkensvlees-beter-dan-Viagra.html
Er staat echt letterlijk dat de regering varkensvlees wil aanprijzen. Oké, dat runderbiefstuk duurder is en de prijzen daarvoor de pan uitrijzen staat aan de andere kant, maar terugdringen van het eten van vlees zou ook een optie kunnen zijn.
Maar daar wordt niet voor gekozen. En dat is hier in Nederland natuurlijk al niet veel anders. Ik hoop alleen dat hier de mannen niet in grote getale een viagrapil nodig hebben. Misschien is vlees eten wel funest voor je libido en prestaties, want wanneer je je verdiept in de samenstellingen van vlees en hormonen die er vaak in zitten, dan kan ik me voorstellen dat mannen vrouwelijker worden.
Dan lijkt me dit een betere optie: (bron: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/seksualiteit/32271-sporten-voor-een-beter-libido.html )
Bij het sporten komen ook hormonen vrij die ervoor zorgen dat het libido toeneemt. Door flink te sporten komt er in het lichaam adrenaline vrij wat de waarnemingen van je zintuigen verhoogt. Ook komt er endorfine vrij, waardoor men beter kan ontspannen. Bij mannen neemt de testosteronproductie toe wanneer zij flink sporten, na een workout van een uur zal de testosteronspiegel bij de man zijn toegenomen. Een hogere testosteronspiegel draagt bij aan een groter verlangen naar seks.

Goedemorgen groet

2010-01-22T09:51:00.001+01:00

Goede morgen, zonder zorgen. Vandaag ga ik weer bergen verzetten, maar ook bergen beklimmen, de lucht blauw verven en de aarde groen. Je hart verf ik rood en je blik roze!

Ik pluk de dag, want er zijn er genoeg en ik pluk hem ook voor jou.

Dus ik wens je een heerlijke zonnige dag, met lieve mensen om je heen, die ook tegen je zeggen: “Ik hou van jou, zoals jij is er geen een”!

Namasté, Sonja

Beeld Bep van Klaveren warm ingepakt - GroenLinks wil offensief voor isolatie huurwoningen

2010-01-18T21:14:00.001+01:00

Beeld Bep van Klaveren warm ingepakt - GroenLinks wil offensief voor isolatie huurwoningen

Onder het motto 'laat huurders niet in de kou staan' heeft GroenLinks vandaag in 50 gemeenten actie gevoerd voor betere woningisolatie. Ook in Kralingen-Crooswijk op de Goudse Rijweg is het standbeeld van Bep van Klaveren geïsoleerd met lekker warme kleren. Het standbeeld staat symbool voor alle huurders van Kralingen-Crooswijk die door ontbrekende of slechte isolatie in de kou staan. Een betere isolatie spaart de huurder geld uit, is goed voor het milieu en levert ook nog eens groene banen op. Gemeentes kunnen hierover bindende afspraken maken met woningcorporaties. GroenLinks wil dat Kralingen-Crooswijk zorgt dat volgend jaar een overgroot deel van de huurwoningen goed geïsoleerd wordt.

In veel huurwoningen ontbreekt dubbel glas, een HR-ketel, goede dak-, vloer- en muurisolatie. 'Een gemiddelde huurder betaalt per jaar ruim 1500 aan energiekosten. Met een goede isolatie kan dat bedrag met ruim 300 worden teruggebracht', rekent GroenLinks-raadslid Rik Grashof voor. 'Helaas lopen de meeste corporaties nog niet warm om de isolatie te verbeteren, terwijl veel huurders klagen over tocht, vocht en een hoge energierekening.'

Groen Werkt
Isoleren is niet alleen positief voor de portemonnee van de huurder. Het isoleren van gebouwen zorgt voor een fors aantal nieuwe banen. Volgens berekeningen van de FNV kan isolatie 8000 banen opleveren. Daarnaast is isoleren ook een effectieve maatregel om energie te besparen, en daarmee het klimaatprobleem aan te pakken.
Gemeenten kunnen in het klimaatbeleid een sterke rol spelen. Nu landelijk en internationaal klimaatmaatregelen moeizaam van de grond komen is dit extra belangrijk.

10% per jaar isoleren
GroenLinks wil dat de gemeente met alle Rotterdamse woningcorporaties bindende afspraken maakt over een isolatieprogramma. Per jaar moet 10% van de woningvoorraad goed geïsoleerd worden, te beginnen bij de goedkoopste woningen.
GroenLinks pleit er bovendien in de Tweede Kamer voor dat het voor huurders mogelijk wordt om zelf woningisolatie bij een corporatie af te dwingen. Nu is dat nog niet mogelijk.

GroenLinks kleedt standbeelden aan

Rotterdam, 15 januari 2010

Rotterdamse standbeelden worden zondag 17 januari warm aangekleed. Zo krijgt het beeld van Erasmus een dikke sjaal, evenals de beelden van Fanny Blankers Koen en Beppie van Klaveren. GroenLinks wil met de actie aandacht vragen voor de stijgende energiekosten en de slechte isolatie van veel huurwoningen.

In Rotterdam worden tenminste tien standbeelden aangekleed. ,,Met de actie willen we aandacht vragen voor de slecht geïsoleerde huizen in de stad. Als corporaties niet snel aan de slag gaan met het verbeteren van de woningen in Rotterdam, betalen mensen over tien jaar meer aan hun energierekening dan aan huur en zitten zij letterlijk in de kou”, zegt raadslid Arno Bonte. De partij komt komende week met een voorstel om de energiekosten te verlagen en tegelijk de uitstoot van broeikasgassen te verlagen en isolatie te stimuleren.

GroenLinks wil dat de woningbouwcorporaties in de komende jaren fors gaan investeren in isolatieprogramma’s en in het plaatsen van bijvoorbeeld zonnecellen en warmtepompen. ,,De olievoorraden raken langzaam uitgeput. Dat betekent dat de prijs voor energie onherroepelijk omhoog gaat, daarover zijn alle energiedeskundigen het eens. Als we niets doen aan energiebesparing, lopen de kosten voor huishoudens enorm uit de klauwen en ontstaat een nieuwe sociale kloof,tussen mensen die energie kunnen betalen en mensen die de was weer met de hand gaan doen. De energiecrisis gaat over armoede en sociaal beleid, niet alleen over klimaatverandering. Corporaties zijn het aan hun stand verplicht om de woonlasten van hun huurders niet uit de pan te laten stijgen. Actie is hard nodig.”

------------------------------------------------------------------------------

Noot voor de redactie: U bent van harte welkom bij het aankleden van het Erasmusbeeld bij de Laurenskerk. Lijsttrekker Arno Bonte zal daar een woord spreken.

Politiek volgen en aangedaan door het bericht over de aardbeving in Haïti - deel 2

2010-01-14T10:54:00.002+01:00

Politiek volgen en aangedaan door het bericht over de aardbeving in Haïti – deel 2

En dan is er de commissie Davids en het hele politiek spektakel er omheen. Al twitterende en bekritiserende hebben we het gevolgd, de mensen die zich daar voor interesseren. Want niet iedereen is geïnteresseerd, dat snap je wel.

Toch is er geen keuze te maken in wat er belangrijker is om aandacht aan te schenken. Omdat de politiek in Nederland niet stil mag blijven staan, wel in aandacht aan de ramp in Haïti, maar niet in werkelijkheid als het er om gaat, of het rapport van de commissie Davids met argusogen bekeken en besproken dient te worden.

Tenslotte is er zoals dat heet geen volkenrechtelijk mandaat gegeven, bovendien wordt de rol van onze Minister President als leidinggevende in het geheel betwijfeld.

De informatie naar de tweede kamer liet ook te wensen over, en zo waren er nog een paar conclusies.

Ik ben zo verbijsterd, dat ik als gevoelig mensenmens en heen en weer geslingerd tussen de ramp die Haïti overkomt en de gebeurtenissen omtrent het rapport over een vreselijke oorlog, dat een geheel ander land trof, tot laat in de nacht het debat ben blijven volgen. Verdrietig omdat ik met mede Nederlanders het becommentarieerd heb, en ondertussen wist dat ik in mijn veilige warme bed kon kruipen wanneer ik dat verkoos, in de wetenschap dat er mensen op deze aardbol zijn, die deze keuze niet eens hoeven te maken alleen al op grond van het feit, dat zij beide keuzes niet hebben.

In mijn keuze over micro en macro heb ik voor mijzelf besloten dat ik mij op lokaal gebied zal inzetten voor de mensheid, voor de mensen dicht om mij heen, de mensen die net als ik een piepklein radertje vormen in het grote geheel dat het universum heet en waar Gods wegen ondoorgrondelijk zijn.

Ik ben geen internationaal hulpverlener, domweg omdat ik daar niet voor gestudeerd heb. En ik heb geen grote bedragen liggen om te doneren. Maar ik heb mij zelf en ik zal mij zelf geven in alles wat ik doe en kan bewerkstelligen.

Namasté, Sonja

Rotterdam, Kralingen-Crooswijk

Politiek volgen en aangedaan door het bericht over de aardbeving in Haïti - deel 1

2010-01-14T10:52:00.001+01:00

Politiek volgen en aangedaan door het bericht over de aardbeving in Haïti – deel 1

Ik vernam van de aardbeving in Haïti, terwijl ik druk bezig ben met de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart aanstaande, en terwijl ik op de voet probeer te volgen wat er allemaal gaande is in de Tweede Kamer over en naar aanleiding van het rapport van de Commissie Davids.

De aardbeving in Haïti was een aardbeving met een kracht van 7 op de schaal van Richter, die plaatsvond op dinsdag 12 januari 2010 om 16:53:09 uur lokale tijd.

Er wordt gevreesd voor tienduizenden doden door de ramp. Er zijn vele berichten nu over de aardbeving en ik lees ze met grote verbijstering, omdat het een steeds weerkerend gebeuren is voor de eilandbewoners. Grote aantallen gebouwen zijn ingestort, ziekenhuizen, scholen, gevangenissen, het parlementsgebouw, het presidentieel paleis en bovenal de vele krottenwijken, van de mensen wiens woningen toch al niet zo deugdelijk waren. Als ze al niet onder het puin terecht zijn gekomen, dan hebben ze nu geen woning.

Er zijn Nederlandse hulporganisaties naar Haïti, en er zijn Nederlanders omgekomen begreep ik.

Het is allemaal zo’n contradictie, als ik me dan weer verdiep in de politiek.

Haïti is door Columbus ontdekt in 1492, ik krijg dan beelden van avontuurlijke reizen, en lange boottochten.

Natuurlijk ging ik het even opzoeken voor wat achtergrond informatie en ik lees op wikipedia over de bevolking:

Oorspronkelijk werd het land bevolkt door indianen. De huidige bevolking van Haïti stamt grotendeels af van de Afrikanen die als slaven naar het land werden gebracht en spreekt Kreyòl, een op Frans gebaseerde taal. Daarnaast is er een kleine Franstalige groep van halfbloeden oftewel mulatten, nakomelingen van meestal een Franse vader en zwarte moeder, die de belangrijkste posities in het land innemen en aldus de elite vormen. Van oudsher zijn er veel spanningen en geweld tussen de mulatten en de zwarte meerderheid van de bevolking. Omdat het merendeel van de bevolking oorspronkelijk uit Afrika stamt, draagt het land nog steeds een Afrikaans karakter. Haïti heeft een bevolking van negen miljoen personen, die snel groeit. Er is veel kindersterfte en analfabetisme. Veel mensen verlaten het platteland en gaan in de steden wonen. Als gevolg van de armoede en de onrustige situatie waarin het land verkeert, is de emigratie vanuit Haïti, vooral naar de VS en de Dominicaanse republiek, de laatste decennia belangrijk toegenomen.

Haïti is het armste land op het westelijk halfrond en een van de armste landen op aarde. Door decennia van geweld en onrust kent het land nauwelijks enige economische ontwikkeling. De kloof tussen arm en rijk is enorm. Er werken tenminste vierhonderdduizend kinderen als slaven; zij worden Restaveks genoemd. Er heerst een zeer hoge werkloosheid. Het merendeel van de bevolking is werkzaam in de landbouw, er is maar weinig industrie. Door massale ontbossing en niet-duurzame landbouwmethoden worden grote delen van het platteland bedreigd door erosie en verwoestijning. De eigen landbouwproductie neemt af en wordt verdrongen door goedkopere import. De infrastructuur van het land is zeer slecht. De VS is veruit de belangrijkste handelspartner. Haïti is sterk afhankelijk van leningen en giften vanuit het buitenland en leeft hoofdzakelijk van wat geëmigreerde Haïtianen naar hun vaderland terugsturen. Het land heeft veel buitenlandse schulden. Het eens bloeiende toerisme is door de onrust in het land bijna niet meer aanwezig.

In augustus en september 2008 werd Haïti getroffen door drie cyclonen, met grote overstromingen en navolgende humanitaire crisis tot gevolg. (Bron: wikipedia).

Het verhaal van de vos uit De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupery (overgenomen)

2010-01-13T18:40:00.001+01:00

Het verhaal van de vos, uit De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupery

En toen verscheen de vos.
- Goede morgen, zei de vos.
- Goede morgen, zei de kleine prins beleefd, en hij draaide zich om maar zag niets.
- Hier ben ik, onder de appelboom, zei de stem.
- Wie ben je? vroeg 't prinsje. Je bent beeldig.
- Ik ben een vos, zei de vos.
- Kom met me spelen, stelde het prinsje voor, ik ben zo verdrietig.........
- Ik kan niet met je spelen, zei de vos. Ik ben niet tam.
- O, pardon, zei de kleine prins.
Maar bij nader inzien vroeg hij:
- Wat is dat "tam"?
- Jij komt niet uit deze buurt, zei de vos, wat zoek je hier?
- Ik zoek de mensen, zei 't prinsje. Wat betekent "tam"?
- De mensen, zei de vos, hebben geweren en ze jagen. Dat is erg lastig! Ze houden ook kippen. Dat is hun enige nut. Zoek je kippen?
- Nee, zei het prinsje. Ik zoek vrienden. Wat betekent "tam"?
- Dat is maar al te zeer een vergeten woord, zei de vos. 't Betekent "verbonden".
- Verbonden?....
- Ja zeker, zei de vos. Jij bent voor mij maar een klein jongetje als alle andere kleine jongetjes. En ik heb je niet nodig. Ik ben voor jou een vos als alle andere vossen. Maar als je me tam maakt, dan zullen we elkaar nodig hebben. Dan ben je voor mij enig op de wereld en ben ik voor jou enig op de wereld.......
- Ik begin 't te begrijpen, zei de kleine prins. Er is een bloem ... die mij geloof ik tam heeft gemaakt......
- Dat is best mogelijk, zei de vos. Men ziet van alles op de aarde.....
- O, maar dit is niet op de aarde.
De vos keek erg nieuwsgierig:
- Op een andere planeet?
- Ja.
- Zijn daar ook jagers, op die planeet?
- Nee.
- Dat is geweldig! En kippen?
- Nee.
- Niets is volmaakt, zuchtte de vos.
Maar de vos ging door met zijn uitleg.
- Mijn leven is eentonig. Ik jaag kippen en de mensen jagen mij. Alle kippen lijken op elkaar en alle mensen lijken op elkaar. Dus verveel ik me wel een beetje. Maar als jij me tam maakt, dan wordt m'n leven vol zon. Dan ken ik voetstappen die van alle andere verschillen. Voor andere voetstappen kruip ik weg onder de grond, maar jouw stap zal me juist uit m'n hol roepen, als muziek. En kijk eens! Zie je daar de korenvelden? Nu eet ik geen brood. Ik heb niets aan koren en korenvelden zeggen me niets - dat is heel verdrietig. Maar jij hebt goudkleurig haar. Dan zal het heerlijk zijn als je me tam gemaakt hebt. Door 't goudkleurige koren zal ik aan jou moeten denken. En ik zal 't geluid van de wind in 't koren mooi vinden........
De vos werd stil en keek het prinsje lang aan:
- Alsjeblieft....wil je me tam maken? zei hij.
- Ja, dat wil ik wel, antwoordde de kleine prins, maar veel tijd heb ik niet. Ik moet vrienden ontdekken en allerlei dingen leren kennen.
- Alleen de dingen die je tam maakt, leer je kennen, zei de vos. De mensen hebben geen tijd meer iets te leren kennen. Ze kopen dingen klaar in winkels. Maar doordat er geen winkels zijn, die vrienden verkopen, hebben de mensen geen vrienden meer. Als je een vriend wilt, maak mij dan tam!
- Wat moet ik dan doen? zei het prinsje.
- Je moet veel geduld hebben, antwoordde de vos. Kijk, je gaat eerst een eindje van me af in 't gras zitten. Ik bekijk je eens tersluiks en jij zegt niets. Woorden geven maar misverstand. Maar je kunt iedere dag een beetje dichterbij komen zitten.....
De volgende dag kwam het prinsje terug.
- Je had beter op dezelfde tijd kunnen komen, zei de vos. Als je b.v. om vier uur 's middags komt, begin ik om drie uur al gelukkig te worden. Hoe later 't wordt, des te gelukkiger voel ik me. En om vier uur wordt ik al onrustig; zo zal ik de waarde van 't geluk leren kennen! Maar als je op een willekeurige tijd komt, dan weet ik nooit hoe laat ik mijn hart klaar moet maken.........Riten moeten er zijn.
- Wat is een "rite"? vroeg de kleine prins.
- Dat is ook een vergeten begrip, zei de vos. 'n Rite maakt dat de ene dag verschilt van alle andere dagen, 't ene uur van alle andere uren. Mijn jagers hebben b.v. een rite. Op donderdag dansen zij met de meisjes uit het dorp. Donderdag is een heerlijke dag! Dan kan ik wandelen tot aan de wijnbergen. Als de jagers op willekeurige dagen dansten, zouden alle dagen gelijk zijn en ik zou nooit vrij hebben.
Zo maakte de kleine prins de vos tam, en 't uur van vertrek naderde.
- Ach, zei de vos.....ik zal huilen.
- 't Is je eigen schuld, zei de kleine prins; ik wenste je niets kwaads toe maar jij wilde dat ik je tam zou maken.
- Jazeker, zei de vos.
- En nu moet je huilen, zei de kleine prins.
- Ja zeker, zei de vos.
- Dus daar win je niets bij!
_ Ik win er wel bij, zei de vos, wegens de kleur van het korenveld.
En hij vervolgde:
- Ga nog maar eens naar de rozen. Dan zul je begrijpen dat jouw roos enig is op de wereld. Kom me dan gedag zeggen, dan zal ik je een geheim meegeven.
De kleine prins ging weer naar de rozen kijken:
- Jullie lijken helemaal niet op mijn roos, jullie zijn nog niets, zei hij. Niemand heeft jullie tam gemaakt en jullie hebben ook niemand tam gemaakt. Jullie zijn net zoals mijn vos was.
Hij was maar een vos als alle andere vossen. Maar ik heb er een vriend van gemaakt en nu is hij enig op de wereld.
En de rozen werden erg verlegen.
- Je bent wel mooi, maar je bent leeg, zei hij nog.
Niemand kan voor je sterven.
Natuurlijk zou een willekeurige voorbijganger geen verschil zien tussen mijn eigen roos en jullie. Maar toch is zij, zij alleen, veel belangrijker dan jullie allen, omdat ik haar water heb gegeven en haar onder een stolp heb gezet; omdat ik haar heb beschut met een kamerscherm en de rupsen voor haar heb gedood (behalve 'n enkele hier en daar, voor de vlinders); omdat ik haar klachten en haar gesnoef en zelfs haar zwijgen heb aangehoord; omdat ze mijn roos is.
En hij ging terug naar de vos:
- Vaarwel, zei hij.....
- Vaarwel, zei de vos. Dit is mijn geheim, 't is heel eenvoudig: alleen met 't hart kun je goed zien. 't Wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.
- Voor de ogen is 't wezenlijke onzichtbaar, herhaalde de kleine prins, om 't goed te onthouden.
- Alle tijd die je aan je roos besteed hebt, maakt je roos juist zo belangrijk.
- De tijd die ik aan mijn roos besteed heb......zei de kleine prins, om 't goed te onthouden.
- Dat is een waarheid, die de mensen vergeten hebben, zei de vos. Maar die moet jij niet vergeten. Je blijft altijd verantwoordelijk voor wat je tam hebt gemaakt. Je bent verantwoordelijk voor je roos........
- Ik ben verantwoordelijk voor mijn roos, zei de kleine prins om 't goed te onthouden.

De inleiding van het boek:
Aan Leon Werth
Hopenlijk zullen de kinderen mij vergeven, dat ik dit boek aan een groot mens heb opgedragen. Ik heb er een goede reden voor: dit grote mens is de beste vriend, die ik heb op de wereld. En dan is er nog een reden: dit grote mens kan alles begrijpen, ook kinderboeken. En een derde reden: dit grote mens woont in Frankrijk, waar hij honger en kou lijdt. Hij heeft echt troost nodig. En als dat nog geen redenen genoeg zijn, dan wil ik dit wel opdragen aan het kind dat dit grote mens vroeger geweest is. Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest (maar alleen een heel enkele herinnert 't zich). Ik verbeter dus mijn opdracht:
AAN LEON WERTH
toen hij nog een klein jongetje was.

Alternatief voor vergassen van duiven in Rotterdam

2010-01-11T14:04:00.002+01:00

De gemeenteraad van Rotterdam start toch weer met het vergassen van duiven. Dit is niet alleen zeer dieronvriendelijk, maar ook slechts een oplossing voor de korte termijn. Wij verzoeken de gemeente om in overleg met ons, Animal Life Foundation, te gaan om tot een duurzame en diervriendelijke oplossing te komen.

Teken hier de petitie:

http://www.petities.nl/petitie/alternatief-voor-vergassen-van-duiven-in-rotterdam

Met vriendelijke groet,
Sonja M. Super
Kandidaat GroenLinks Rotterdam Kralingen Crooswijk

Tel

Mob

Blog Visie op de kunst van leven
Website www.groenlinksrotterdam.nl

Frisdrank

2010-01-07T01:01:00.000+01:00

Ik heb dorst: een glaasje fris aub!

Frisdranken

Het woord "frisdrank" dekt een hele lading limonades. Een limonade is meestal koolzuurhoudend (prik) en samengesteld uit water, suikers en aroma's. Soms zijn er ook aromatiserende extracten van vruchten of planten aan toegevoegd. Lees je op het etiket "vruchtenlimonade", dan is er minimum 10 % vruchtensap onder gemengd.

Zeven klontjes suiker

Te veel frisdranken gebruiken is vaak één van de belangrijke voedingsfouten bij personen en vooral ook bij kinderen met overgewicht. Met een blikje frisdrank (0,33 l) heb je al snel zo'n 7 klontjes suiker of ongeveer 150 kcal binnen. Coladranken bevatten bovendien caffeïne, een opwekkende stof, waardoor vooral kinderen snel opgewonden of prikkelbaar kunnen worden.

Light

In light-frisdranken is suiker vervangen door kunstmatige zoetstoffen die weinig of geen calorieën aanbrengen. Dit is echter geen reden om "light" voortaan als je favoriete dorstlesser te noteren. Voor deze zoetstoffen gelden immers maximale hoeveelheden die we dagelijks mogen consumeren. In het bijzonder bij kinderen kan deze maximumwaarde al snel na enkele glazen worden bereikt.

Tonic

De benamingen "tonic" en "bitter" worden gebruikt voor limonades waaraan kinine is toegevoegd.

Fruitsap

Fruitsap wordt beschouwd als een gezonde, natuurlijke bron van vitaminen. Tenminste, wanneer het gaat om 100 % puur fruitsap en niet om vruchtennectars of -dranken die verkregen zijn door toevoeging van water en suikers aan vruchtensap of vruchtenmoes.

Fruitsap bevat ongeveer evenveel suiker als frisdranken en kan dus ook verantwoordelijk zijn voor enkele kilo's extra indien je er te royaal mee omgaat. Het betreft hier echter geen toegevoegde suiker maar suiker die afkomstig is van de vrucht zelf. Omwille van de aanbreng van vitaminen, mineralen en eventueel andere bioactieve bestanddelen zoals flavonoïden zal fruitsap het steeds halen van frisdranken in de richtlijnen voor een goede voeding. Kan je kiezen tussen fruitsap en fruit, kies dan fruit. Fruit in zijn geheel bevat meer vezels en stilt beter de honger.

Kinderen en fruitsap

Jonge kinderen hebben in het algemeen een voorkeur voor zoete voedingsmiddelen en dranken. Het is dan ook niet verwonderlijk dat sommigen gemakkelijk meer fruitsap zouden drinken dan goed voor ze is.

De beste frisdrank?

Vergeten we ten slotte water niet, met of zonder prik. De ideale slankhouder, fris en altijd zonder calorieën. De dorstlesser waarvan je kan drinken en genieten zonder mate!

Sorry ik ben de bronvermelding kwijt, maar het stukje is dus niet van mij

Blaffende honden bijten niet

2010-01-02T23:31:00.002+01:00

Blaffende honden bijten niet

Het wordt me meer en meer duidelijk, dat al dat grove taalgebruik en het afgeven op mensen en groepen, een teken van onmacht is. Vanavond is er een tweet van een medetwitteraar die meent dat feministen een soort hardlopers waren die liever in een rolstoel hadden gezeten. Allereerst vraag ik me dan af, waar “out of the blue” deze gedachte vandaan kwam. Er was in mijn gezichtsveld geen discussie gaande die deze richting opging. Aan de andere kant worden er wel meer opmerkingen en statements getweet, die kant nog wal slaan en die veel gevolg opleveren. Als je niet lacht wensen ze je een rotje in je kut (excusez le mot). Ik ben afgehaakt bij die discussie. Misschien niet de juiste actie mijnerzijds, maar ik wist echt niks meer te zeggen, het was gewoon vuilbekkerij, het ging nergens meer over en waar zal ik dan op antwoorden.

Wat ik wel begrijp is dat ik als aankomend politicus op alles voorbereid moet zijn. Er is Jaap en Geenstijl en nog veel meer waar scherpe stukken geschreven worden over ieder die maar op de korrel genomen kan worden, of beter nog, hardvochtig onderuit gehaald kan worden. Hoge bomen vangen veel wind is het spreekwoord, en hoog ben ik helemaal niet, of het moet zijn dat ik daar door de critici geplaatst wordt, aan de hoogste mast, in het ra, en dat terwijl ik niet van de torens wil schreeuwen, immers er valt niets te schreeuwen.

Vanavond keken we met ons allen, ik heb het nog steeds over Twitter, naar Theo Maassen. Ik kan zijn grapjes meestal wel waarderen, sommige raken ook weer kant nog wal, als hij zijn vriendin meent te moeten roepen met “Heee!!!”, de zaal lag plat #datdanweerwel, ik ergerde me alleen aan zijn manier van praten, het stotterende en hakkelende “TommyvanSesamstraat-taaltje”. Verder niets, wel ontstond er een discussie omdat ik twitterde dat ik weg ging zappen. Die eindigde in een over en weer toesturen van Youtube filmpjes.

Alles bij elkaar bijten we elkaar niet, zijn we gewoon erg aardig tegen elkaar, zelfs de mensen van de wat kritischere blogs en sites. Onze koningin kan tevreden zijn, want we twouden van elkaar, een goede twitteraar is beter dan een verre vriend.

Nieuwe opmerking over * Daar gaat heel veel voedsel verloren: Grote vern....

2010-01-02T12:50:00.000+01:00

Sonja Super heeft een nieuwe reactie op uw bericht "* Daar gaat heel veel voedsel verloren: Grote vern..." achtergelaten:

Na ettelijke emails aan allerlei instanties en actiegroepen, heb ik alleen maar als respons gekregen dat zij er allemaal niets tegen kunnen doen.

Ook hier zou dus verandering in moeten komen. Nederland is wat dit betreft dus te nietig.

Geplaatst door Sonja Super op Art of Life by Consciousness op 2 januari 2010 12:44

[Sonja M. Super>]

Vuurwerk afsteken zou verboden moeten worden

2009-12-29T15:28:00.001+01:00

Explosief vuurwerk verkoop stijgt niet explosief, wel meer siervuurwerk en evengoed gaat er letterlijk en figuurlijk voor zo'n goede 65 miljoen euro de lucht in. Ja je leest het goed, hoezo recessie, we blazen ons geld gewoon op.

En gelukkig worden er meer veiligheidsbrillen verkocht, nu de rest van het harnas nog, want jezelf opblazen blijft het risico. Om over je omgeving het dan nog maar niet te hebben.

Neem voor alle zekerheid ook een mondkapje of misschien beter een gasmasker mee, want je kan niet ademen 's nachts.

De volgende dag en week ligt de rommel langs de weg en wie gaat dat opruimen? Werkverschaffing van belastinggeld.

In RT@marcelkruijer Beter dan dat de verkoop van vuurwerk explosief is gestegen... RT @SpitsNWS: 'Verkoop vuurwerk loopt goed' http://bit.ly/6QxH76

Top!

http://www.trouw.nl/opinie/podium/article2950111.ece/Vuurwerk_afsteken_moet_verboden_worden_.html

Shibumi

2009-12-21T19:57:00.003+01:00

Shibumi

Ik woonde toen in Dordrecht, jaren geleden, Brouwersdijk, een heerlijk groot dubbel huis, twee keukens, kelder onder het hele huis, een boudoir en vier slaapkamers, het huis had ook een open haard en was aangemerkt als woonhuis waar ook praktijk gevoerd mocht worden. Heerlijk, werk vanuit huis, dat is mij op het lijf geschreven, ik ben een vroege vogel en een nachtbraker, ik kan 60 uur per week werken en dat deed ik ook.
Toen kreeg ik Shibumi, een klein zwart-wit bolletje wol. Ik gaf haar die naam omdat het “rust in mijn hoofd” betekent, tenminste dat is mij verteld.
Ik draai me nu even om, en geef Clementine een aaitje over haar schild. Meestal gaat ze om deze tijd al weer slapen, ze is een zomermens en een zonaanbidster, dat dan weer wel. Maar nu eet ze appel, daar houdt ze van.
Shibumi had van die maniertjes, iedereen kent dat wel van eigen, je weet precies wat ze doen en niet doen, en ook hoe ze het doen en waarom en vooral ook wanneer.
Dat was bij Shibumi ook. Blijkbaar ben ik nu eindelijk in de gemoedsrust om het op te schrijven.

Als ze rende dan was ze heel stoer, dan bewoog ze haar hoofdje op en neer om haar rennen meer snelheid te geven, en haar voetjes zette ze in rap tempo voor elkaar neer, daardoor gaf haar rennen altijd een grappig effect. En als ze ging liggen dan legde ze haar voorvoetjes altijd over elkaar, een beetje naar binnen gebogen. Een nederigheid en afwachting sprak er uit. En als ik haar dan aanhaalde, dan gaf ze een geluidje, mrrrroeh, zo iets was dat. Heel lief, soms praatte ik terug, dan hadden we hele gesprekken, voor een niet liefhebber klinkt dat gek, maar echt wel heel bijzonder.
Ik kijk weer even om, Clementine is uitgegeten en probeert zich in te graven. Het is avond en nacht voor haar. Ze legt tevreden haar hoofdje neer en strekt haar beentjes achter zich.
Ik doe een afdakje boven haar dan is het niet zo licht voor haar.

Shibumi hield wel van Clementine, en eerst ook erg van haar zusje Engeltje, die zo heet omdat ze altijd zit te mediteren. Oogjes dicht en heel soms op een kiertje.
Een paar weken geleden begon het, ik aaide Shibumi over haar buikje en ik schrok. Ik voelde een knobbel bij een van de klieren. Ik mocht het gewoon aanraken, dus ik dacht, dat het wel mee zou vallen. Vervolgens ben ik van alles gaan opzoeken en bellen natuurlijk en ik kreeg goed raad en handige tips en adviezen. Maar de knobbel groeide als kool, en was binnen korte tijd zo groot als een walnoot. Shibumi heeft me een keer gebeten toen ik er aan zat, toen wist ik dat ze toch pijn moest hebben. Daarvoor leek het of er niets aan de hand was, ze sprong en rende nog als te voren en at nog het zelfde als altijd. Het enige verschil was dat ik haar stiller vond, meer slapen en telkens weer terug op haar kussentje.
Een week later vond ik bloed op haar kussen, ik voelde aan haar buik en mijn vinger raakte een groot gat aan, midden in de knobbel. Ik schrok geweldig.
Meteen heb ik de dierenarts gebeld. Die vertelde er over ….. meestal kwaadaardig. Opereren kon wel … geen garantie dat het dan niet terugkomt ….
Vrijdags ben ik met haar gegaan. Ze werd bekeken. En de beslissing was aan mij, de taak om te beslissen over leven en dood van iemand die afhankelijk van je is, die je 15 jaar gevoed en gelaafd hebt, die je elke dag begroette als je thuis kwam en die elke avond bij je op bed sprong om je welterusten te komen knorren.
Engeltje heeft een paar dagen lopen zoeken en roepen. Maar is er nu net als ik aan gewend.
RIP, snikt toch weer even

Onvertogenwoordentax

2009-12-10T19:57:00.001+01:00

Grof taalgebruik en bedreigingen zijn weer niet van de lucht in de kranten, zoals een artikeltje over iemand in Dordrecht en om het maar niet over de strandrellen te hebben en de woorden van de PVV over groeperingen die ze aan de schandpaal willen en erger.

DAT moet als eerste nu maar eens veranderen, want een politicus heeft ook een voorbeeldfunctie en op deze manier wordt het van kwaad tot erger.

Vroeger, mijn kids waren klein, stelden we een bedrag in voor elk onvertogen woord, gewoon lekker opvoedkundig. En in keukentjes en op toiletten op je werk hing het briefje, opruimen, je moeder werkt hier niet.

Moeten we voor de PVV die kant op? Voor elk onvertogen woorden een onvertogenwoordentax. En dat kunnen ze storten, niet in de staatskas, maar op een rekening ten behoeve van mensen die ernstig te kort komen.

WAAR LEG IK HET DAN NEER?????? FW: Betr.: Grote vernietigingsactie karpers in Verenigde Staten

2009-12-09T09:49:00.000+01:00

-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: Service Desk Greenpeace Nederland [mailto:info@greenpeace.nl]
Verzonden: woensdag 9 december 2009 9:32
Aan: Sonja M. Super
Onderwerp: Betr.: Grote vernietigingsactie karpers in Verenigde Staten

Geachte mevrouw Super,

Hartelijk dank voor uw e-mail.
Helaas kunnen wij niet elk milieuprobleem aanpakken dat op onze weg
komt (hoe graag we dat ook zouden willen). Greenpeace is een
campagne-organisatie en richt zich dan ook sec op haar campagne
onderwerpen: klimaat & energie, biodiversiteit en giftige stoffen.
Binnen deze campagnes moeten wij ook weer keuzes maken (bv geen
specifieke asbestcampagne, wel PCB's). Alleen op deze wijze kunnen wij
ons werk goed doen en voorkomen dat we versnipperd en daardoor heel
oppervlakkig bezig zijn.

Hoewel het onderwerp dat u beschrijft zeker aandacht verdient, behoort
dit momenteel niet tot onze prioriteiten. Wij hopen dat u er begrip voor
heeft dat wij keuzes moeten maken (hoe spijtig we dat zelf vaak ook
vinden).

Ik hoop u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,

Hendrik de Lint
Informatie & Servicedesk
Stichting Greenpeace Nederland
info@greenpeace.nl
Telefonisch bereikbaar op
0800-422 33 44
Jollemanhof 15-17
1019GW Amsterdam
www.greenpeace.nl

Kom naar hét klimaatevent van Nederland! A.s. zaterdag in de Jaarbeurs
in Utrecht, met optredens van o.a. Boris, Candy Dulfer en Ruud de Wild.
Bestel je kaartje via www.beattheheatnow

RE: Reactie van website: Karpers

2009-12-08T16:56:00.001+01:00

Geachte mevrouw Super,

Hartelijk dank voor uw email.

Ik het stukje gelezen en het is zeker een vreselijke manier om karpers te weren uit een meer omdat anders de sportvisserij in gevaar komt. Helaas kunnen wij daar als Nederlandse politieke partij niets tegen doen, omdat we alleen Nederlandse autoriteiten kunnen aanspreken op hun verantwoordelijkheden. U kunt het beste contact opnemen met internationale of een dierenbeschermingsorganisaties aldaar.

Daarnaast zou u de informatie ook nog onder de aandacht van de Vissenbescherming kunnen brengen. Misschien dat zij internationale contacten hebben die dit verder op kunnen pakken. http://www.vissenbescherming.nl/nw-17392/nieuws
Vissenbescherming

Postbus 26

2100 AA Heemstede

Tel.023-5287574

Fax.023-5287574

info@vissenbescherming.nl

Hopende u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,

Imke Banen

Partij voor de Dieren
Postbus 16698
1001 RD Amsterdam
www.partijvoordedieren.nl

Wilt u op de hoogte blijven van het laatste partijnieuws? Meld u dan aan voor de e-mailnieuwsbrief van de Partij voor de Dieren.

Aanhef: Mevr.

Voornaam: Sonja

Achternaam: Super

Onderwerp: Karpers

Bericht: Wat kan hier aan gedaan worden, moet daar iets tegen gedaan en wat kan er gedaan worden?

http://www.karpervissenfrankrijk.nl/2009/11/grote-vernietigingsactie-karpers-in.html

Groet, Sonja Super

Goedemorgen

2009-12-08T09:38:00.001+01:00

Goedemorgen tweople, als ik uit het raam kijk, zie ik de bomen en het verkleurende groen daarvan, de donker en licht grijze lucht er boven en een voorzichtige waas van een waterig zonnetje, dit alles kleurt mijn wereld en mijn blik. Mijn dag kan niet stuk. Leuke afspraken vandaag en natuurlijk #zinindetoekomst :-)

Groenlinks ziet niets in voorstellen van Leefbaar Rotterdam

2009-12-05T10:53:00.001+01:00

Leefbaar Rotterdam heeft felle kritiek op de manier waarop het stadsbestuur omgaat met participatie. De partij wil liever de integratie van inwoners afdwingen met dwang en sancties. GroenLinks ziet niets in het voorstel. ,,Als je wilt dat mensen meedoen, hoort daar geen drang en dwang bij”, zegt fractievoorzitter Anneke Verwijs. ,,Dat werkt niet.”

Leefbaar Rotterdam stelt in het plan ‘Rotterdam, Stad van Goud’ onder meer voor om mannen te korten op de uitkering als hun vrouw niet participeert in de samenleving. Ook mogen oudkomers van de Leefbaren niet langer meedoen aan inburgeringcursussen, stoppen de subsidies aan organisaties met een religieuze achtergrond, moeten er maatregelen worden genomen om te voorkomen dat ambtenaren van de sociale dienst een relatie aanknopen met cliënten en moet er halfjaarlijks worden gerapporteerd over terrorisme in de Maasstad.

GroenLinks ziet niets in de voorstellen, die alleen gesteund werden door Leefbaar Rotterdam zelf. ,,Wij spreken liever over participatie dan over integratie. We zijn allemaal Rotterdammer en de stad is wat ons bindt. Daarbinnen hebben mensen behoefte aan ruimte om te kiezen voor een eigen leefstijl en eigen opvattingen,” zegt Anneke Verwijs.

GroenLinks heeft in de afgelopen jaren keihard gewerkt om de negatieve sfeer rond integratie om te buigen naar een positieve aanpak. Zo zijn de taal- en inburgeringtrajecten vernieuwd, is fors geïnvesteerd in onderwijs, loopt er een dialogenprogramma om mensen met elkaar in gesprek te laten zijn en zijn er veel mogelijkheden bij gekomen om actief te participeren in de stad. ,,Burgerschap draait om betrokken Rotterdammers die een bijdrage leveren aan de stad en elkaar de ruimte geven, maar ook om een overheid die haar burgers kent, actief benadert, serieus luistert, vertrouwen geeft en initiatieven maximaal ondersteunt. Daar horen wat GroenLinks betreft geen dwang en sancties bij, zoals Leefbaar wil.”

http://rotterdam.groenlinks.nl/node/33882

Dochters verkocht

2009-12-05T10:42:00.002+01:00

Cambodja: stappen op weg uit de armoede

Wie in Cambodja rondreist, ziet armoede. In de armste provincies moeten veel mensen zien rond te komen van net iets meer dan anderhalve dollar per dag. Daar kun je nauwelijks van leven. Tallozen hebben nauwelijks of helemaal geen onderwijs gehad. Landbouwgrond is vaak slecht van kwaliteit en levert weinig op. Overal staan gammele hutjes. Kinderen lopen bloot rond. Wegen zijn voor het grootste deel niet meer dan slecht onderhouden zandpaden.

Dochters verkocht
In oktober bezochten donateurs Hermina en Dirk Cambodja voor Oxfam Novib. Diep onder de indruk keerden ze terug. “Een moeder vertelde ons dat ze haar twee dochters heeft verkocht voor 1000 dollar elk. Hoe kom je tot zoiets verschrikkelijks? En we hoorden dat een aanklacht tegen verkrachting is ingetrokken omdat een goede afloop toch niet haalbaar is door de corruptie. Wel werd het slachtoffer afgekocht met wat geld.”

De bevolking probeert zich staande te houden met van alles en nog wat. Langs de weg zie je her en der wat eenvoudige verkoopstalletjes. Het is niet makkelijk om aan zoveel armoede snel een einde te maken.

Hermina: “En dan komt er nog bij dat mensen ook haast niet weerbaar zijn tegen natuurgeweld. Het staartje van de oktobertyfoon heeft voor enorm veel overlast gezorgd. Veel hutjes zijn ondergelopen en ook het kantoor van de ontwikkelingsorganisatie Padek in Siem Reap dat we bezochten had te lijden van wateroverlast.”

Partnerorganisatie PADEK werkt met steun van Oxfam Novib in de allerarmste provincies van Cambodja. Ze geeft mensen een kans op een beter bestaan onder meer door:

· Tegen lage rente leningen te verstrekken aan mensen die een eigen bedrijfje opzetten

· Scholen te bouwen en te zorgen voor onderwijs

· Schoondrinkwatervoorzieningen aan te leggen

· Gezondheidszorg op te zetten en aandacht tegen aan aids en aidspreventie.

Kies voor de armsten van Cambodja. Steun Padek

* Daar gaat heel veel voedsel verloren: Grote vernietigingsactie karpers in Verenigde Staten

2009-12-03T09:27:00.002+01:00

Grote vernietigingsactie karpers in Verenigde Staten http://bit.ly/YKWlg

Mijn commentaar:
Daar gaat heel veel voedsel verloren http://www.aqualibre.nl/karper.htm

Om te voorkomen dat karpers het grote Lake Michigan bereiken, zullen de twee toegangskanalen in december vergiftigd worden.

Het Noord-Amerikaans meer is met 58.000 vierkante km het grootste ter wereld binnen de grenzen van één land.
Dat Amerikanen karpers als een plaag zien was al bekend. Nu blijkt dat de opmars van de karper in Noord-Amerika verder gevorderd is dan eerder aangenomen, zal er over gegaan worden tot ingrijpende maatregelen.
Om te voorkomen dat de in sneltreinvaart oprukkende schubkarpers het enorme Lake Michigan in de buurt van Detroit en Chicago bereiken, zullen de twee toegangskanalen the Chicago Sanitary en Ship Canal begin december volgegooid worden met het gif Rotenone.
Afgelopen zomer ontdekten onderzoekers dat de karpers inmiddels 10 mijl dichterbij Lake Michigan waren dan eerder aangenomen, waardoor er besloten werd over te gaan op een noodplan, dat volgende maand uitgevoerd zal worden.
Hiermee wordt gegrepen naar een laatste redmiddel om de vissen weg te houden van de zogenaamde Great Lakes, die op Lake Michigan na allemaal gedeeld worden met Canada. De karpers worden gezien als een serieuze bedreiging voor de sportvissector uit de regio die jaarlijks goed is voor een omzet van $4,5 mrd.
Voorheen werd geprobeerd de karpers tegen te houden door middel van twee elekrische barrieres. Echter blijkt één hiervan jonge karpers niet tegen te houden en zal de andere een maand uitgeschakeld zijn vanwege onderhoud.

VERNIETIGING KARPERS DOOR MIDDEL VAN VERGIFTIGING
Voordat het gif in de kanalen wordt gegooid zal het water eerst onder stroom gezet worden. Hierdoor kunnen alle andere vissen veilig ergens anders ondergebracht worden, waarna de overgebleven karpers met het gif vernietigd zullen worden. De dode karpers zullen vervolgens in een opslagdepot gestort worden.
Na verwijdering wordt er een andere substantie in het water gegooid om het gif af te breken, waarna de overige vissen weer teruggezet kunnen worden.
Zowel the Sanitary als het Ship Canal zullen in verband met deze acties vijf dagen gesloten zijn.
Eerder schreven wij al over de totaal andere houding van Amerikanen ten opzichte van karpers. Als er al op karpers wordt gevist in de Verenigde Staten is dat met een kruisboog met daaraan een molen met draad bevestigd.
Het zogenaamde bow-fishing, waarbij er vaak vanuit een boot een pijl door een karper heengeschoten wordt, is er helaas erg populair. Zie hiervoor het onderstaande, voor sommigen waarschijnlijk behoorlijk schokkende, youtube filmpje.

Gelukkig gaan wij hier zoals gezegd anders om met onze karpers.

Een reactie:
Laat ze maar eens weten dat we hier in europa ook flink geld kunnen verdienen met karpervissen, de markt om het karperen heen, etc. Ze zouden juist een nieuwe markt kunnen aanboren: in plaats van bass fishing op karpervissen. Als die omzet al zo groot is dan moet er toch iemand zijn die dit nog verder kan uitbaten... of werkt dat bij die amerikanen zo niet... ?

http://www.youtube.com/watch?v=1rIOP9vX1EY

*

Minaretten en aandachtsgeil

2009-12-01T00:16:00.000+01:00

Dat verbod tegen de bouw van minaretten dit gaat toch zeker alleen maar over vergunningen met betrekking tot de hoogte van bouwwerken? Ik hou er niet van dat het weer in het "wilderse" wordt getrokken. Sommige groepen zijn van huis uit aandachtsgeil en hebben alleen maar wat te griepen, is daar geen vaccinatie tegen?

Bij onderzoek of enquêtes zullen we allemaal zeggen, ach nee, alsjeblieft niet te veel van die hoge torentjes, ze zijn wel aardig, want we hebben natuurlijk geen islamofobie, maar het hoeft niet perse. Ik ga niet naar een moskee, of het moet zijn met een excursie, dus om er iets van op te steken, kennis, dan wel een aanscherpen van mijn mening.

En over die enquête: Voor de hoogte van je schuttingen je tuinhuisje of schuur ben je tenslotte ook gebonden aan bepaalde maten en is het ook niet de bedoeling om alles maar vol te bouwen.

Nee, wat mij betreft heeft dit alles niets met de Islam te maken, maar alles met het oprakelen van discussies en het tegen elkaar opzetten van bepaalde groepen.

Geef ze niet de ruimte hoor, die aandachtschreeuwers, die ouwe mopperkonten, die overal iets over te zaniken hebben, en nog steeds geen positieve bijdrage kunnen leveren, want ik heb nog steeds niets opbouwends gehoord.

Dat wou ik maar even gezegd hebben.

Als het even tegenzit

2009-11-25T14:30:00.001+01:00

Als het even tegenzit

Er was eens een eigenzinnige mus, die besloot om de winter niet in het zuiden door te brengen.

Maar het werd al vlug zo koud dat hij besloot om toch maar naar het zuiden te vliegen.

Even later zaten zijn vleugeltjes al helemaal onder het ijs en viel hij bijna bevroren op het erf van een boerderij.

Er kwam een koe langs die op het musje scheet.

Het beestje dacht “nu ben ik er geweest”.

Maar de poep verwarmde hem en ontdooide zijn vleugels.

Warm en gelukkig weer in staat om adem te halen, begon de mus te zingen.

Toevallig kwam er een grote kat langs die het tjilpen hoorde en op zoek ging naar het geluid.

De kat klauwde de poep opzij, vond het tjilpende vogeltje en vrat het op.

Moraal van dit verhaal.

1 Als iemand op je schijt, hoeft het nog niet je vijand te zijn.

2 Als iemand je uit de stront helpt, hoeft het nog niet je vriend te zijn.

3 Als je warm en gelukkig bent in een hoop stront, dan kun je beter je bek houden ;-)

FW: Duizenden schoenen met maar één wens

2009-11-19T20:42:00.001+01:00

Successen behalen we alleen met jouw steun. Word daarom vandaag nog donateur.

You turn the earth-mail | 19 november 2009

Hoi Sonja,

Vandaag worden rondom het Binnenhof duizenden schoenen gezet. Het enige dat op de verlanglijstjes staat: een sterk klimaatakkoord in Kopenhagen!

De afgelopen maanden klonk bijna 200.000 keer de roep om een sterk klimaatakkoord, waaronder die van jou. Greenpeace grijpt nu de komst van de goedheiligman aan om de échte man in charge - Jan Peter Balkenende - op te roepen alles uit de kast te halen in Kopenhagen.

Beat the Heat Now
Wil je nog meer doen voor een sterk klimaatakkoord? Kom dan op 12 december naar 'Beat the Heat Now', hét klimaatevent van Nederland. Aan de vooravond van Kopenhagen wil Greenpeace samen met andere organisaties hiermee de regering laten zien dat het menens is met het klimaat. Op het programma staan onder andere Boris, Kasper van Kooten, Antonie Kamerling en Ruud de Wild. Mis het niet en bestel je kaartje!

Groeten,
Greenpeace

PS. Meer foto's zien van de actie? Klik dan hier!

Je ontvangt deze e-mail omdat je hebt deelgenomen aan de You turn the earth-campagne van Greenpeace.

Andijviestamppot vegetarisch

2009-11-18T18:04:00.003+01:00

Andijviestamppot vegetarisch

Biologische aardappeltjes, dun schillen, want je gooit natuurlijk niet teveel weg.

Ik gebruik nooit zout (ze zeggen dat je dat al genoeg binnen krijgt) en / want ik hou van de natuurlijke smaak van mijn eten. Opzetten met wat water.

Tofureepjes, die zijn biologisch en vegetarisch, beetje tomatenketchup erbij en in hete olijfolie laten bruinen. Ik lust ook graag wat chilisaus erdoor, ik hou nou eenmaal van heet. Ze zijn ter vervanging van de spekkies die ik er voor mijn vegetarische leven door heen deed en een heel erg lekker alternatief.

Voor de liefhebber heb ik maïsschnitzels erbij, even lekker bakken (ook weer in olijfolie).

Ik gebruik nergens meer hard vet voor.

Als finishing touch maak ik tuinkruidenjus.

Stampen doe ik met wat sojamelk en om het smeuïg te maken gebruik ik weer geen boter, maar wat biologische yoghurt.

Smakelijk eten.

Sonja

Nieuwe kansen

2009-11-18T16:45:00.001+01:00

Ik ben in de rijke omstandigheid dat er Het Kleine Geluksbrengertje in mijn leven is gekomen.

Zij is mijn kleinkind, zij spiegelt mij, zij zegt alles, zij leert mij alles wat ik niet van anderen wil leren uit halsstarrigheid.

Dus nu nog heb ik de kans gekregen opnieuw mijn ogen en mijn ziel te openen.

Vandaag was ik weer bij haar, ze is drie jaar.

Ik zei: schatje, oma gaat weer naar huis.

Ja, zei ze, je gaat weer verder met je boek schrijven, hè.

Als er iemand mij begrijpt :-) dan is zij het wel.

Namasté, Sonja

Alle 19 miljoen foute chocoladeletters de winkels uit

2009-11-17T07:38:00.001+01:00

In Nederland worden jaarlijks 19 miljoen foute chocoladeletters verkocht. Dat is 85 procent van alle letters.

Honderdduizenden cacaoboeren en hun gezinnen zijn daarvan de dupe. Zij krijgen geen eerlijke prijs voor hun product en moeten werken onder slechte arbeidsomstandigheden. De Groene Sint strijdt al twee jaar voor eerlijke chocolade. Lees in het rapport 'Eerlijk Duurt het Langst' wat er goed en fout gaat in de Nederlandse chocoladebranche én in welke winkels je wel en geen eerlijke chocoladeletters vindt. Lees ook het persbericht over foute chocolade op de website .

En kijk dit clipje even http://www.youtube.com/watch?v=vWrDTdrsuGM

Alle 19 miljoen foute chocoladeletters de winkels uit: www.groenesint.nl

‘Wilt u even blazen?’

2009-11-15T01:23:00.001+01:00

Lucht die mensen uitademen bevat duizenden vluchtige verbindingen. Laat iemand in een zakje blazen, pers die lucht in een buisje met koolstof, en je hebt al die vluchtige verbindingen opgeslagen voor langere tijd. Iemand met bijvoorbeeld een chronische darmontsteking ademt andere vluchtige verbindingen uit dan een gezond iemand. Want ontstekingsprocessen in het lichaam produceren afbraakproducten die in het bloed terecht komen. En zodra dat bloed de longen passeert, en dat doet alle bloed op zeker moment, adem je die vluchtige verbindingen uit. "De truc is om te onderscheiden welke vluchtige verbindingen wijzen op een ziekte als chronische darmontsteking, maar ook astma en COPD", zegt prof. dr. Frederik-Jan van Schooten, hoogleraar Genetische Toxicologie aan de Universiteit Maastricht en leider van een onderzoeksgroep die veelbelovende resultaten op dit gebied heeft behaald.

Publicatie

Zo publiceerden ze zojuist in het wetenschappelijk tijdschrift Clinical and Experimental Allergy over astmadetectie via uitademingslucht. De onderzoekers vonden acht componenten in de adem van astmapatiëntjes, die hen onderscheidden van de gezonde controlegroep. "Met 92% zekerheid konden we aan de hand van die componenten de astmapatiënten onderscheiden. Juist de combinatie van acht componenten maakt het tot een betrouwbare biomarker." De huidige diagnostische instrumenten kunnen moeilijk astma detecteren bij jonge kinderen. Kinderen met wheezeklachten krijgen zodoende ten onrechte de diagnose astma, met bijbehorende medicatie. Op latere leeftijd blijkt pas dat het niet om astma ging. "In 2008 publiceerden we al een studie naar de door ons ontwikkelde methodiek die we toepasten in rokers. We vonden toen vier componenten in uitademingslucht die de longen van rokers onderscheiden van die van niet-rokers. Puur om te laten zien dat de methode werkt."

De huidige diagnostische instrumenten kunnen moeilijk astma detecteren bij jonge kinderen. Via uitademingslucht kan dit wel, met 92 procent zekerheid. © Phyllis Buchanan, Flickr

94% zekerheid

Voor chronische longziektes zoals COPD vonden Van Schooten en collega's een zestal componenten die met 94% zekerheid op de ziekte wijzen. Patiënten die met longklachten door hun huisarts doorverwezen werden naar het ziekenhuis stonden een zakje lucht af. In het ziekenhuis ondergingen ze een longfunctietest en de diagnose van de onderzoekers kwam voor 94% overeen met deze traditionele test. "Op basis hiervan kun je een test ontwikkelen die op termijn in het ziekenhuis gebruikt kan worden voor diagnostiek. We zitten nu in de fase dat we onze resultaten moeten valideren in grotere aantallen patiënten. Ons onderzoek is onlangs geaccepteerd voor publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift voor longartsen, dus onze resultaten worden nu geïntroduceerd in de medische wereld. Onderzoek in groepen van honderd man is voor de medische wereld echter niet overtuigend genoeg. Daarom zijn we bezig verschillende grote validatiestudies op te zetten in samenwerking met de klinische groepen."

Mooie resultaten

Ook voor inflammatoire darmziekten als de Ziekte van Crohn en Colitis Ulcerosa, verzameld onder de noemer Inflammatory Bowel Disease (IBD), boekten de onderzoekers mooie resultaten. "Dat je een ontstekingsziekte aan de longen, zoals astma of COPD, kunt diagnosticeren met uitademingslucht klinkt voor de meeste mensen logisch, maar bij darmziekten lijkt het minder voor de hand liggend. Ten onrechte. We hebben in een kleine groep patiënten zes componenten in de uitademingslucht gevonden die wijzen op IBD. En met name voor deze patiëntengroep zie ik veel mogelijkheden om een sprong te maken in de diagnostiek. Op dit moment is het onderzoek vrij kostbaar en invasief: met een endoscoop worden biopten uit de darm genomen voor onderzoek. Dat kun je niet al te vaak doen en het zou mooi zijn als je dat kunt verlichten voor de patiënt. In een zakje blazen is toch een stuk patiëntvriendelijker?", aldus Van Schooten. Zelf zijn de onderzoekers helemaal overtuigd dat op basis van deze kennis een test ontwikkeld kan worden, maar om de medische wetenschap ook te overtuigen, is een validatiestudie onder honderden IBD-patiënten gepland.

In de toekomst kunnen artsen een ontstekingsziekte aan de longen en darmziekten wellicht diagnosticeren met een uitademingstest. Oefenen dus, voordat de dokter vraagt: 'Wilt u even blazen?' © Wikimedia Commons

In de la

Van Schooten is momenteel in gesprek met onder andere Biomedbooster, de Maastrichtse organisatie voor kennisvalorisatie voor financiering van de commerciële toepassing van het principe. "Iemand moet daar achteraan gaan, anders verdwijnt het in een la en gebeurt er niks meer mee. Ik zou het prachtig vinden, als over pakweg vijf jaar een huisarts op het aanvraagformulier voor diagnostisch onderzoek in het ziekenhuis aan kan vinken dat hij een uitademingsluchtmeting wil, ter analyse van de vluchtige verbindingen."

http://www.kennislink.nl/publicaties/wilt-u-even-blazen?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+kennislink-home+%28Kennislink+-+nieuws+van+de+homepage%29

Water

2009-10-11T21:25:00.001+02:00

Drink till you are as fluid as the flow,
than you can go with the flow
and know how you grow

Philologia

De mens bestaat voor het grootste percentage uit water. Er wordt gezegd dat het gemiddeld wel ongeveer 70 % van het lichaamsvolume is. Ons bloed bevat 83% water, onze spieren 75%, de hersenen 74% en zelfs botten bevatten 22% water.
Als de hoeveelheid lichaamsvocht onder een bepaald niveau zakt, kan er uitdroging ontstaan.
Diarree, overgeven en of overmatige transpiratie zijn veelvoorkomende oorzaken van uitdroging.
Directe symptomen van uitdroging zijn vermoeidheid, sufheid, trillen, hoofdpijn, misselijkheid, droge mond.
Gedurende de dag verliezen we een groot gedeelte van het lichaamsvocht. Koffie en andere dranken vullen het lichaamsvocht weliswaar aan, maar het is een misverstand dat de normale consumptie voldoende is. Er van uit gaande dat er koffie, thee en frisdrank gedronken wordt, eventueel een glas wijn of bier, vochtinname door overige voeding, kom je gemiddeld op twee liter vocht kunnen komen per dag.
Gemiddeld vochtverlies bij geringe activiteit gedurende de dag kan geschat worden op (door middel van toiletbezoek en transpiratie, ook als je niet echt last hebt van zweten, verliest de huid door middel van transpiratie wel structureel vocht) anderhalve liter tot twee liter. Verder wordt vocht verbruikt bij de vertering van voedsel, en alleen met ademen verbruik je al vocht. Indien je dus een hoger verbruik zelf al inschat, doordat je toilet bezoek een vochtige hoedanigheid is en je sterker dan gemiddeld transpireert, dan kun je er van uit gaan dat je minder vocht opneemt dan je binnenkrijgt.
Het gevolg is een langzame en structurele uitdroging.

Een goede graadmeter om te controleren of je voldoende vocht binnenkrijgt, is wanneer je minstens een liter lichtgekleurde urine uitscheidt. Zodra je urine donker gekleurd is, krijg je te weinig vocht binnen.

De gemakkelijkste manier om vocht in te nemen is door water drinken. Sporters dienen daarbij tevens op te letten dat zij bouwstoffen innemen die bij sportprestaties verbruikt of uitgescheiden worden. Zoals natrium, calcium enzovoort.
Bij te weinig vochtinname, gaat het lichaam ook bepaalde lichaamsfuncties niet meer of minder uitvoeren. Met alle gevolgen van dien voor een langere duur.

Water met de nodige voedingsstoffen, bouwstoffen, wordt met het bloed getransporteerd naar alle cellen van het lichaam. Zonder water worden heel veel voedingsstoffen maar beperkt opgenomen.
Zoals je wellicht weet zijn er voedingsstoffen die oplosbaar zijn in water. Uitdroging op zich wil dus tevens zeggen dat je cellen, je lichaam de benodigde voedingsstoffen niet of minder ontvangt, om de functie te kunnen uitvoeren.
Hierbij kun je spreken van de stofwisseling. Voedingsstoffen hebben een samenwerking met elkaar, ze hebben vaak een functie in combinatie met elkaar, hierom kunnen ze dus niet zonder elkaar.
Een voorbeeld is vitamine C.

Sonja

Vitamine C (ascorbinezuur), een in water oplosbare vitamine, is in de eerste plaats belangrijk voor een goede weerstand. Daarnaast zorgt het voor gezonde botten, tanden en bloedvaten. Vitamine C is verder een antioxidant en beschermt het lichaam samen met vitamine E tegen vrije radicalen. Vrije radicalen spelen een rol bij verouderingsprocessen. Ook bevordert vitamine C de opname van ijzer.
Bron: http://www.vitamine-info.nl/vitamines/vitamine_c

Wordt vervolgd.

* Hier moeten we snel iets aan doen: Problematische schulden bij 1 op de 10 huishoudens

2009-10-06T08:56:00.001+02:00

Problematische schulden bij 1 op de 10 huishoudens

Staatssecretaris Klijnsma: "Aanpak schuldenproblematiek zaak van lange adem"

Den Haag, 06 Oktober 2009 /EZPress/ - Bijna 1 op de 10 huishoudens had vorig jaar voor kortere of langere tijd te maken met problematische schulden. Bij nog eens een kwart miljoen huishoudens is er sprake van een risico op problematische schulden. Dit blijkt uit onderzoek dat staatssecretaris Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid woensdag naar de Tweede Kamer heeft gestuurd.

Van problematische schulden is sprake als het ondanks een maximale inspanning meer dan drie jaar duurt om ze afgelost te krijgen. Uit het onderzoek van Panteia blijkt dat bijna 700.000 huishoudens vorig jaar met zo'n situatie te maken kregen. Soms voor korte duur bijvoorbeeld doordat de kostwinner weer werk vond of de partner (meer) is gaan werken.

Niet alleen een plotselinge terugval in inkomen en het slecht kunnen omgaan met geld zijn belangrijke oorzaken voor het ontstaan van problematische schulden. Ook een te hoge levensstandaard zorgt ervoor dat bij veel huishoudens in ons land de schulden oplopen. Uit eerder SZW-onderzoek blijkt dat 1,9 miljoen Nederlandse huishoudens betalingsachterstanden hebben.

'Dit vervolgonderzoek brengt de problematiek goed in beeld. Je ziet dat veel mensen toch te laat de tering naar de nering zetten of zich een te hoge levensstandaard veroorloven. We gaan nóg meer inzetten op preventie', stelt staatssecretaris Klijnsma in een reactie. In het aanvullend beleidsakkoord is € 130 miljoen extra voor schuldhulpverlening uitgetrokken. De staatssecretaris heeft ook het voornemen om de rol van de gemeente bij schuldhulpverlening in de wet vast te leggen.

'Ik realiseer me dat dit een zaak van lange adem is', zegt Klijnsma. Het accent zal volgens de staatssecretaris – nog meer dan in het verleden – komen te liggen op voorlichting, preventie, zo snel mogelijk ingrijpen, het voorkomen van overkreditering, de extra inzet van vrijwilligers en het tegengaan van het niet-gebruik van inkomensondersteunende voorzieningen.

Huishoudens met problematische schulden zijn vaker laag opgeleid, alleenstaand en werkloos. Het gaat bovendien relatief vaak om mannen. Toch zijn schulden bij een zorgvuldig financieel beheer vaak te voorkomen. Veel lastiger te beïnvloeden zijn huishoudens waar het maken van schulden 'een levensstijl is geworden'.

Bron: Ministerie van SZW
Dit is een origineel persbericht. EZPress® News Distribution BV. www.ezpress.eu

2009-09-30T10:07:00.001+02:00

In late 2006, a Malawian newspaper first wrote about a remarkable young man from a remote rural village north of the capital city. This is his story.

http://www.youtube.com/watch?v=arD374MFk4w

*

Observatrix: 'Schuldhulpverlening is wassen neus"

2009-09-23T12:04:00.000+02:00

Observatrix: 'Schuldhulpverlening is wassen neus"

Workshop in de Auvergne 2009

2009-09-05T14:05:00.004+02:00

Workshop in de Auvergne 2009

Frankrijk gaf me wat je niet van één week zou verwachten. Ik ben nog te vol, ik zit nog in de stroom van de anderen. Alsof we in elkaars bloed zijn gaan stromen, alsof we heel diep in elkaars leven terecht zijn gekomen. Zoiets kan alleen met wederzijdse toestemming en het is wonderlijk en verbazend dat dit mogelijk was tussen negen vrouwen. Vijf cursisten, een workshopdocente en haar lief, en de twee patrones. Een klein stukje proza wordt geboren voel ik, dus ik schrijf verder.

De omgeving is adembenemend, voor mij althans. Ik ben niet verwend met vakanties. Ik gun me er gewoon de tijd en het geld niet voor. Ik zie op tegen vakanties waarbij het zand in al mijn kleding, koffers en tassen gaat zitten. Ik griezel van een hotelkamer waarin ik mijn draai niet kan vinden omdat ik mijn toilettas op de rand van de wastafel moet zetten en het bed een kuil vertoont of de lakens me te glad zijn. Ik ben een huismus, ik reis wel in gedachten.

Maar de Auvergne is een omgeving om naar terug te verlangen. Net als naar de mensen. De patrones zijn twee Nederlandse vrouwen die veel liefde voor Frankrijk, en ik denk met name de Auvergne voelen. Ze hebben een huis, een tweede huis, in Vareille in de streek Combraille, gekocht. Je komt er alleen door een slingerende weg te volgen. Langs berghellingen omhoog en omlaag, langs uitgestrekte velden, allerlei boomsoorten, dichtbegroeide bergen en heuvels. Bij elke bocht hield ik mijn adem in om zoveel moois. Ik zat achter het stuur en mijn vriendin genoot net als ik.

We hebben de heenreis in twee dagen afgelegd. Heerlijk op ons gemak, genietend van alles en van elkaars aanwezigheid. Gezellig, vriendinnen, reisgenotes. Ik zocht een reisgenote voor deze vakantie en via mijn oproepje hebben wij elkaar ontmoet. Zo ging het en het ging heerlijk.
We spraken af ergens tussen Reims en Troyes te overnachten in een hotelletje, zonder te reserveren. En we namen geen tolwegen, maar de Route National. Het ging heel relaxt en gezellig. Het was zo mooi, zo wijds. De landschappen wisselden elkaar af. Ik zag velden met graan en zonnebloemen. we reden door bossen en velden die elkaar aanvulden als een legpuzzel. Sommige delen van het landschap waren groen en koel, schaduwrijk en nodigden uit tot een pitstop. Wat later reden we dan weer door goudgele vlaktes, afgewisseld door velden met bruine verdorde zonnebloemen en maïsvelden met zachtgroene kolven, hun pluimen golvend in de wind. We draaiden muziek en zongen hard mee, we lachten veel en leerden elkaar kennen. Het was heerlijk zonnig en warm weer, er werden temperaturen voorspeld van 34 graden en hoger. Onze airco was het geopende raam. Met de haren in de wind, waanden we ons Thelma en Louise, met dat verschil dat we niet op de vlucht waren.

Op de eerste dag legden we meer dan de helft van het traject af, we overnachtten in Sezanne. De volgende dag bezochten we Troyes. Een imposante stad met veel kathedralen. In de Cathedral de St Pierre was een mis bezig. Op het plein er voor was een markt van allemaal oude, misschien wel antieke, spulletjes. Ik houd er van om tussen de meubels en serviezen te struinen die vermoedelijk jaren geleden dienst hebben gedaan in een groot herenhuis, waar bedienden het onderhoud deden.

We vervolgden onze tocht door het prachtige landschap. rond één uur wilde ik heel graag langs een riviertje picknicken. Mijn co-driver keek op de kaart en kon niet meer ontdekken dan een stroompje dat we zouden kruisen. Inmiddels reden we op een brug over een riviertje. Aan het eind van de brug zette ik spontaan het knipperlicht aan en draaide naar rechts. De weg liep omlaag en eindigde bij een picknickplaats, met gras en bomen en schaduw. We waren opgetogen. Een mens krijgt wat zij verdient, was onze conclusie. Het was heerlijk, het riviertje was niet diep, onder de pijlers van de brug lagen rotsblokken en stenen in het water die watervalletjes veroorzaakten. Een visser stond tussen de stenen met zijn voeten in het water. Enkele mensen zochten verkoeling in het stroompje.

Toen we weer onderweg waren keken we elkaar aan. Lachend constateerden we dat we ons moesten haasten om nog voor zeven uur te arriveren in Vareille. Die tijd was afgesproken voor de kennismaking, gevolgd door het diner om acht uur.
Maar hard rijden op de alternatieve route is nauwelijks mogelijk. Er geldt veelal een maximum snelheid van 90 kilometer per uur. Het gevolg was dat we pas tien minuten voor zeven aankwamen. Een warm welkom viel ons ten deel, heerlijk, er werd echt op ons gewacht. Van ‘thuis’ was er al gehyved door een trouwe volger die wilde weten of we er al waren. Een tikje bezorgd was men wel.

Vanaf dat moment waren we aan elkaar overgeleverd en wat was dat geweldig. Het is onbeschrijflijk wat er in die week gebeurde. Stuk voor stuk hebben we onze harten opengezet en vanaf de eerste avond aan tafel, misschien zelfs al daarvoor, waren we een geheel. De kwinkslagen volgden elkaar in rap tempo op, de kennis en achtergrond van eenieder kwam op een ongedwongen manier naar boven, waardoor we elkaar ook werkelijk leerden kennen. Je zou van een gezamenlijk aura kunnen spreken, een totale energie.
We hebben uitspraken en opmerkingen uitgewisseld, lief en leed gedeeld. De mooiste momenten waren die tussen acht uur ’s avonds en middernacht, als we tevreden nagenietend van de dag samen aan de Franse dis zaten. Niemand van ons wilde iets anders gaan doen, niemand trok zich terug of het moest zijn om te gaan slapen. Of een kopje Nespresso met opgeschuimde melk, waar nog laat in de eigen tent van genoten kon worden, dat dan weer wel.

De schrijfworkshop begon de volgende dag na het gezamenlijke ontbijt. Het leslokaal verschilde steeds. Soms was het de gezamenlijke ruimte, soms het veld tegen de helling aan. Het zonnetje vergezelde ons en heeft mijn huid sinds lange tijd weer eens beroerd en gebruind.
De lesstof en informatie waren grandioos. Een duidelijke opzet waardoor we aan het eind van de week, zij het met enige beginnersfoutjes, in ieder geval een kort verhaal konden schrijven. Dat is gelukt!
De saamhorigheid ontstond als vanzelfsprekend. Ik zou niemand kunnen aanwijzen die het geheel trok of afremde. Natuurlijk waren er onder ons die een wat zwaardere stem in het kapittel legden, toch ontstond daardoor geen onbalans, het stroomde en het stroomt nog.

Op dinsdagmorgen kregen we de opdracht om op de markt in Saint Maurice iemand uit te zoeken en daar een foto van te maken. Het onderwerp van de les was ‘personages’ en aan de hand van de foto moesten we een personage omschrijven. Het was een geweldige opdracht, waardoor we werden geprikkeld om mensen echt te gaan observeren, stiekem te bekijken en te fotograferen. Een goede oefening om personages voor een verhaal te creëren.
Woensdag hadden we een vrije dag, die we ook met een opdracht konden invullen. Tot grote verbazing van de ‘juf’ en ons zelf hebben we dat gedaan. We zijn met een gezamenlijke opdracht naar een nabij gelegen meertje getogen. Een goedgevulde picknickmand met lekkers en rode limonade, geel sap en meer kregen we mee. We hadden bekijks, een groepje vrouwen, licht belegen, Nederlands, als enthousiaste studentes met pen en papier en laptop in de weer. Het water was heerlijk, na de lekkere lunch, die we gebruikten voor ‘research’, namen we een duik.
Na de duik werd prachtige proza geboren. Woorden en zinnen, gebeeldhouwd en gevormd, het groeide onder onze handen, vloeide uit onze monden en van onze lippen, in gelijke mate waarin wijn en bier naar binnen gleden.

Er waren vele mooie momenten, zoals het ochtend kopje koffie bij de ‘juf’ op het plateautje, vlakbij de grot van Han. Of de woorden en zinnen aan het diner waardoor we allemaal gestrekt gingen, dat dan weer wel. Met Nespresso’s en opschuimertjes voor de melk, al dan niet met een verlengsnoer en andere attributies. Ik heb nog nooit eerder in een week zoveel gelachen, zoveel geleerd en zoveel gedaan.

De patrones namen ons mee op excursie. Zoals naar een meditatie geweest in een Boeddhistische tempel in de buurt. Ik vond het erg imponerend om te zien. Enkele van de, blijkbaar regelmatige, bezoekers kregen het voor elkaar om een boventoonzang te creëren. Na afloop mochten er foto’s gemaakt worden.
Op woensdagavond, de avond na ons groepsuitstapje naar het meertje, werden we meegenomen naar een Table d’Hôte. Het was een uitbundige avond, weer vol vrolijkheid en kwinkslagen. Het etablissement was zo mooi, zo’n sfeervolle tuin, zulk heerlijk eten en zo fantastisch ons hele gezelschap. Ik heb geen woorden genoeg om dat uit te drukken. Elke dag sloot ik in volle tevredenheid en compleet gelukkig af.

Op vrijdagmiddag was er een picknick georganiseerd in de tuin van een prachtig landhuis. Na het voortreffelijke eten hebben we onze opdracht laten horen en overhandigd. De ‘juf’ en haar lief waren duidelijk aangedaan door onze inzet en ons verhaal.
Zij gingen van daaruit terug naar Nederland. Toen we hen uitzwaaiden zijn er, denk ik, wel wat tranen weggeslikt.
Zaterdag was de laatste dag voor de rest van het gezelschap. Een authentiek ontbijt in een cafeetje was het laatste ochtendmaal samen.
De terugreis hebben wij weer met ons tweetjes afgelegd. Nu in één dag gedaan en weer over de Route National. Het was weer een heerlijke rit, wel lang, maar goed te doen.
Stilte was er om ons heen, ondanks alle geluiden en ondanks dat wij samen waren. Gedachten vlogen door de lucht naar de anderen. Wat een prachtige week was het.

Sonja

En hier was het: www.petitechouette.nl

Groen Links Rotterdam

2009-08-13T09:40:00.000+02:00

*
Voor iedereen die in de regio Rotterdam woont, meldt je svp aan op deze hyves en wie dat al gedaan heeft, roep anderen op om aan te melden.

http://groenlinksrotterdam.hyves.nl/

Bedankt, Sonja

Rotterdam

Hoe vreemd ligt deze stad nu open,
hoe is zij wonderlijk en licht;
de huizenlooze straten loopen
van niets naar niets, toch niet ontwricht.

de hemel straalt als nooit te voren
op waar der eeuwen trouw verdween,
de zomer heeft geen glans verloren,
de zon schijnt, zoals ze altijd scheen.

Men gaat, in innerlijke afzond'ring
herdenken, hoe het is geweest,
en vindt zichzelf tot zijn verwond'ring,
geschokt veel minder dan bedeesd.

Klaag niet. Steeds bloesemen de tuinen,
boven vergangklijkheid en wee;
een herder rust thans op de puinen
van Babylon en Ninivé.

Het gedicht komt uit "het vrij Nederlands liedboek" uitgegeven op 5 mei 1960.

Healing Garden --- NIEUW ECOFABULOUS FESTIVAL!

2009-08-13T09:26:00.000+02:00

*

Healing Garden --- NIEUW ECOFABULOUS FESTIVAL!
Aan:
Philologia

Verstuurd via: Earthawareness
Wij zijn de generatie die de wereld gaat veranderen!

Niemand anders gaat het voor ons doen...daarom vinden we het zo belangrijk om te laten zien dat het nú anders kan! je hoofdpijn te laten wegmasseren bijvoorbeeld, in plaats van een pilletje te slikken. Biologisch vlees, natuurlijke huidverzorging, die hoge bloeddruk te lijf met meditatie...om maar wat te noemen!

De wereld is vol met duurzame alternatieven!

Dat duurzaam en spiritueel ook glamorous en hip kan zijn bewijst Healing Garden, spiritueel festival op het Erkemeder Strand onder Zeewolde. Dit festival wil een platform bieden voor iedereen die op een toegankelijke manier kennis wil maken met duurzame alternatieven op het gebied van body, mind & spirit. Dus eerlijke, biologische voeding in plaats van vervuilende bioindustrie en landbouw met giftige chemicaliën. Natuurlijke verzorgingsproducten in plaats van potjes vol parabenen en paraben uit de cosmetica industrie. Of een simpele massage om van je hoofdpijn af komen in plaats van een pharmacheutisch paracetamolletje...

Op zondag 13 september 2009 van 12.00 tot 20.00 uur verandert het Erkemeder Strand onder Zeewolde in een tuin vol verrassingen. Met een spa waarin je terecht kunt voor oa natuurlijke beauty- & wellnessbehandelingen, allerhande massages en healings, yogalessen in het gras en lezingen over wellbeing. Ook de inwendige mens wordt natuurlijk niet vergeten: de hele dag kun je genieten van de lekkerste biologische hapjes en drankjes van oa Veggierose, auteur van het boek 'Veggie in pumps'.
Ook voor de kids is er een speciaal programma, en de hond is eveneens welkom.

En, niet onbelangrijk: 18% van de opbrengst gaat naar het goede doel! Zo ga je aan het eind van de dag met een dubbel voldaan gevoel naar huis!

Initiatiefneemster van het festival is Sarah Schröder. Na jarenlange ervaring in zowel de dancescene als in het spirituele wereldje, vind ze het hoog tijd om de skills en ervaringen die ze in deze twee uitersten op deed te combineren in het Healing Garden Festival, om op een ontspannen, laagdrempelige manier duurzame alternatieven aan een breed publiek te presenteren.
Diverse vriendinnen uit beide werelden staan haar in dit project bij: Evelien Wilting van dance organisatie ID&T neemt de decoratie voor haar rekening, de dames van 'Veggie in pumps' ondersteunen door middel van een ecofabulous area. En tal van vriendinnen uit de dance, mode, tv, tijdschriftenwereld onderschrijven dit project.

Want als we de wereld beter en duurzamer willen maken, zullen we bij onszelf moeten beginnen! Healing Garden wil laten zien dat het nú anders kan!

Klik hier voor meer info.

*

Le fléau du monde

2009-08-07T23:12:00.001+02:00

Le fléau du monde

à la mémoire de Charles Darwin

1809- 1882

L'homme, tout en coquetterie,
croit la terre soumis à lui.

Un Tout-Puissant il a conçu
qui autrefois l’ait rendu
le souverain de la nature
et toutes les autres créatures.

Il nomme cet être Le Dieu

et il lui vint la folle idée

lui-même ressemble à son Dieu,

arrive dans le royaume des cieux.

Mais ce que l’homme fait sur la terre,

chasse aux sorcières,

terreur et guerre,

ne rend jamais heureux un Dieu.

All rights for „Le fléau du monde“ belong to its author (Karl Wiener).
It was published on e-Stories.org by demand of Karl Wiener
Published on e-Stories.org on 13.02.2009.

Met dank aan Brownedeyez:

De plaag van de wereld
Ter nagedachtenis aan Charles Darwin (...)

De mens in al zijn hoogmoed (= hier: zichzelf behagend)
Gelooft dat de aarde aan hem onderworpen is.
Dus heeft hij een Almachtige verzonnen
Die hem ooit heerser maakte over de natuur en al haar creaties.

Dit wezen noemde hij God.
En nu leeft bij hem de idiote gedachte
Dat hij Zijn evenbeeld is
En daarmee Zijn Koninkrijk zal betreden.
Maar wat de mens met de aarde doet
Het vervolgen van heksen
Aanzetten tot oorlog en terreur
Zal geen enkele God verblijden.

2009-08-07T19:09:00.001+02:00

God,

Geef me de kracht om te veranderen wat niet te accepteren is.
Geef me de moed om te accepteren wat niet te veranderen is.
Geef me de wijsheid om het verschil hier tussen te zien.

Dag van Bewustwording op zaterdag 17 oktober 2009

2009-07-18T13:54:00.000+02:00

Dag van Bewustwording op zaterdag 17 oktober 2009

Bewust worden:
Situaties die je overkomen bepalen niet hoe je leven is. Het is voor de kwaliteit van je leven erg belangrijk hoe je naar gebeurtenissen kijkt, hoe je erover denkt en hoe je ermee omgaat.
Het gaat om je levenshouding en daarin heb je een keuze.
Als je leert zien hoe je houding nu is, dan kun je die, waar nodig veranderen. Je kunt leren om liefdevoller met jezelf en met anderen om te gaan en om zonder oordeel datgene wat er nu is accepteren.
Uiteindelijk is dat wat gelukkig maakt!
Besef dat werkelijke passie voor het leven ontstaat via een innerlijke weg!

Durf je het avontuur aan te gaan?

Na de succesvolle Dag van Bewustwording van vorig jaar, organiseren Patricia Bekker (energetisch therapeut) en ik een nieuwe Dag van Bewustwording op zaterdag 17 oktober 2009.

Deze dag zal wederom voorzien in een zeer gevarieerd programma: uitleg gedachtekracht, leven in het hier-en-nu, neerzetten van persoonlijke intentie, leren gronden en met je ruimte omgaan, leren loslaten, kennismaken met verschillende meditatievormen, uitleg/behandeling chakras, kennismaking met de Mayakalender (Tzolkin) en een natuurwandeling (indien de weersomstandigheden ons gunstig gezind zijn).

Locatie: Het Bergkristal
Belversestraat 40
5076 PZ te Haaren
Tijd: 10.00-16.30 uur
Kosten 60,-
(incl. koffie/thee, cake, lunch en cursusmateriaal)

Aanmelden kan per email:

Patries: bekker.p@telfort.nl

Tessa: tessa.van.dongen@gele-ster.nl

Let op: we werken in groepen van max. 10 personen om iedereen de aandacht te kunnen geven die ze verdienen!
Bij veel inschrijvingen zullen er extra curcusdagen ingepland worden.

Schildpad - Moeder Aarde

2009-07-15T11:41:00.000+02:00

Schildpad - Moeder Aarde

Schildpad... Grote Moeder,
voed mijn geest,
kneed mijn hart,
opdat ik jou ook kan dienen

In Indiaanse leringen is Schildpad het oudste symbool voor Moeder Aarde. Het is de personificatie van godinnenenergie, van de eeuwige Moeder uit wie ons leven voortkomt. We worden geboren uit de baarmoeder van de Aarde en onze lichamen zullen naar haar bodem terugkeren. Schildpad vraagt ons de Aarde te eren en acht te slaan op de cyclus van geven en nemen. We moeten op onze beurt aan de Moeder geven zoals zij aan ons heeft gegeven.

Schildpad heeft een omhulsel dat haar lichaam bescherming biedt. Aarde past al eeuwenlang dezelfde soort bescherming toe om het hoofd te bieden aan schendingen van haar lichaam. De bescherming van Moeder Aarde heeft plaatsgevonden in de vorm van veranderingen in de Aarde, nieuwe plantengroei, aanwas van nieuwe landmassa's ten gevolge van vulkaanuitbarstingen en klimaatveranderingen. Net zoals Schildpad heb je schilden die je beschermen tegen pijn, afgunst, jaloezie en de achteloosheid van anderen. Van de gewoontepatronen van Schildpad kun je leren hoe je deze bescherming moet gebruiken.
Als de handelingen of woorden van anderen je kwellen, is het tijd om in jezelf te keren en eer te bewijzen aan ge gevoelens. Als je aangevallen wordt, is het tijd om waarschuwend van je af te bijten. Als je het Schildpadsymbool hebt gekozen, wordt er van je gevraagd je innerlijke bron van scheppende kracht te eren, je in de Aarde gegrond te voelen en te toestand met moederlijk mededogen te observeren. Maak gebruik van de energie van water en waarde, de twee thuishavens van Schildpad, om harmonieus met je situatie mee te drijven en om in een houding die kracht uitdrukt je voeten stevig op de grond te zetten.

Schildpad is een geweldige leraar waar het gronden betreft. Je zou zelfs wel eens je ruimtevaartneigingen te boven kunnen komen als je je richt op de kracht van Schildpad. Als je gegrond bent, plaats je je gedachten en handelingen in het brandpunt van je aandacht en verminder je je vaart tot een tempo dat heelheid garandeert. Schildpad vertelt je ook dat je met de stroom mee kunt drijven, dat je deze niet hoeft aan te sporen sneller te gaan, zoals ook wel blijkt uit het tempo dat Schildpad aanhoudt. Graan dat te vroeg geoogst wordt, is nog niet rijp. Als het echter de kans krijgt om zich in zijn eigen snelheid, in zijn eigen tijd te ontwikkelen, zal iedereen van de zoete smaak ervan kunnen genieten.

Schildpad begraaft haar gedachten, net zoals haar eieren, in het zand; zij laat het aan de zon over de kleintjes uit te broeden. Dit leert je om eerst eens goed over je ideeën na te denken alvorens ze aan het daglicht bloot te stellen. Lees de fabel over de schildpad en de haas nog eens en maak dan voor jezelf uit of je je op Schildpad wilt richten. Het is niet altijd goed om door groter, sterke en sneller te zijn een doel te bereiken. Wie weet wordt er bij aankomst wel gevraagd waar je geweest bent en ben je dit vergeten. Als dit het geval is, kan je vroegtijdige aankomst je wel eens het gevoel geven dat je niet op tijd bent.

Als je de Schildpadkaart trekt, voorspelt deze een tijd waarin je verbinding krijgt met de kracht van de Aarde en de Moedergodin in jezelf. De kaart herinnert je eraan dat je in Moeder Aarde een bondgenoot hebt. Het doet er niet toe welke situatie je voor jezelf hebt geschapen, vraag haar om hulp en overvloed zal je deel zijn.

Bron: http://www.starmanproductions.nl/medicijnkaarten/kaart10.html

Clementine – de Moorse landschildpad 2

2009-07-15T09:54:00.001+02:00

*
Clementine – de Moorse landschildpad 2

Clementine heeft nu een grote bak, met bodembedekking (krant en beukensnippers) en een laag bakje waar ik water in doe, omdat ze nog zo klein is (7 cm ongeveer). Er zijn verschillende niveaus in de bak, want ik begreep (niet van haar zelf overigens, ze neemt het leven blijkbaar zoals het is en heeft weinig wensen die dan ook nog eens niet uit) maar ik begreep dat ze van klimmen en klauteren houdt. Ze maakt verder lange nachten, langer dan ik zelf.
Vanmorgen heeft ze veel gegeten, dus groeien zal ze wel denk ik.

Stukje over voedselhoeveelheid gekopieerd.
Een schildpad regelt zelf zijn eetmomenten.
Wordt er veel ruw vezelrijk voer aangeboden, dan kan een schildpad zich niet overeten, omdat er niet meer gegeten kan worden als de maag bevatten kan.
Schildpadden kunnen ook ondanks uitsluitend plantaardig voer toch te vet worden. Tekort aan beweging of bijvoorbeeld te koolhydraatrijk voer bevorderen dit ook.
Bron: http://www.hermanni.nl/voeding.htm

Stukje uit mijn email gekopieerd:
Van de foto te zien betreft het een beschermde soort (Moorse landschildpad) ingevolge de Flora en Faunawet. Wij adviseren je zo spoedig mogelijk contact op te nemen met de Groendesk van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Kijk voor meer informatie op www.groendesk.nl of gebruik het meldingsformulier.

Met vriendelijke groet,
Team Helpdesk Schildpaddencentrum
Wendy de Graaff

Hier ben ik dus mee bezig.
Ik ben benieuwd hoe het afloopt. Clementine ligt nu in het zonnetje te dommelen met haar beentjes gestrekt achter zich.

*wordt vervolgd.

Clementine – de Moorse landschildpad 1

2009-07-15T09:29:00.000+02:00

Clementine – de Moorse landschildpad 1

Zucht, en ik had het wel kunnen weten en ik wist het ook wel en meende het gewoon toch te moeten doen (ben altijd eigenwijs). Nu ga ik het gewoon hier met jullie delen.
Clementine is een beschermde soort en ze heeft geen certificaat, het is de bedoeling dat ik daar voor ga zorgen, dat was mede de reden waarom ik haar nam. En zij zat daar maar en heel veel dieren zaten daar in die winkel.
Misschien moet ik er iemand op af sturen, om eens poolshoogte te gaan nemen. Komt nog wel.

Ik heb mijn hele leven al schildpadden, levende en verzamelschildpadjes, beeldjes, knuffels, van speksteen, grappige, mijn huis staat er vol mee, schilderijtjes, foto’s. Maar nu dus ook Clementine.

Ik heb in mijn Internet Explorer favo’s inmiddels een mapje aangemaakt met alles wat met Clementine te maken heeft. Zoals websites waar ik info kan krijgen, kwekers, (die me boze mails sturen), overheidsinstanties, ministerie van LNV, het mapje zal nog wel groeien.

Ik ga verder graven, met Clementine gaat het goed, ze mag geen fruit meer, alleen bladgroente las ik (in die mal van een boze kweker).

Ik hou je op de hoogte, wordt vervolgd.

Literaire wandeling Amsterdam 30 juli 2009

2009-07-13T16:49:00.000+02:00

Totaalprogramma literaire route 30 juli 2009 www.lesbischlezen.nl

Wil je met een groep wandelen? Meld je dan aan; kijk op www.lesbischlezen.nl voor meer informatie.
De literaire route voert je langs memorabele plekken in de Amsterdamse binnenstad die voorkomen in romans of verhalen of die een rol speelden in het leven van roze auteurs. Je kunt de route op eigen gelegenheid wandelen, een kaartje plus grappige, ontroerende en wetenswaardige verhalen en fragmenten (als mp3- of tekstbestand) kun je binnenkort hier downloaden.

Crom, Anja de
Dittrich, Boris
Hekma, Gert
Lesbo-encyclopedie: Linda Huijsmans
Lesbo-encyclopedie: Mirjam Hemker
Melchior, Willem
Patrick, Carl
Valk, Jet
Waal, Ronald de
Wielinga, G.J.
Witte, Rianne
Zij aan Zij: Franc Craanen

Op 30 juli, tijdens de Gay Pride week, vinden langs de route op verschillende tijdstippen literaire activiteiten plaats op de volgende locaties:

1. Vrolijk, Paleisstraat 135, vanaf 16.00 uur
GJ Wielinga en Carl Patrick presenteren hun romans, respectievelijk Het Beest van Amsterdam en Netherhall Gardens met het overeenkomende thema: een homo-seks-seriemoordenaar/ gay-sex-serial-killer
Willem Melchior en Ronald de Waal lezen voor en signeren
Mirjam Hemker & Linda Huijsmans vertellen over de Lesbo-encyclopedie en praten met Franc -Zij-aan-Zij gaat glossy- Craanen over de restyling en de literatuurspecial in het komende nummer.
2. Gays & Gadgets, Spuistraat 44
Poëtisch performer Jet Valk, schrijfsters Rianne Witte en Anja de Crom lezen voor in de expositieruimte
3. Selexyz Scheltema, Koningsplein 20
Geen gasten of auteurs, wel een mooie etalage en een ruim aanbod aan holebi-literatuur
4. American Book Center, Spui 12
How gay are you? Hilarische quiz!
Lezingen uit Lethal Affairs van Kim Baldwin & Xenia Alexiou en uit A room with a view van E.M. Forster
5. Intermale, Spuistraat 251, 17.30
Gert Hekma (auteur ABC van perversies, co-auteur Als ze maar van me afblijven: Een onderzoek naar antihomoseksueel geweld in Amsterdam)
6. OBA, Oosterdokskade 143, 20.00
Rianne Witte en Anja de Crom lezen voor tijdens het culturele evenement Pink Women on Stage
Programma boekhandel Vrolijk
Boekhandel Vrolijk, Paleisstraat 135, vanaf 16.00 uur
Vrolijk heeft een lekker vol programma. Op dit moment is nog niet bekend wie op welk tijdstip optreedt. Wil je programma-updates ontvangen, meld je dan hier aan.
Boris Dittrich leest voor en signeert
GJ Wielinga en Carl Patrick presenteren hun romans, respectievelijk Het Beest van Amsterdam en Netherhall Gardens met het overeenkomende thema: een homo-seks-seriemoordenaar/ gay-sex-serial-killer
Willem Melchior leest voor en signeert
Ronald de Waal leest voor en signeert
Mirjam Hemker & Linda Huijsmans vertellen over de Lesbo-encyclopedie en praten met Franc -Zij-aan-Zij gaat glossy- Craanen over de restyling en de literatuurspecial in het komende nummer.

Deel 3 Vrijheid

2009-07-09T10:27:00.001+02:00

Deel 3 Vrijheid

Het is leuk dat er allerlei reacties op de eerste twee delen van Vrijheid kwamen. Ik heb er heel bewust niet een heel lang blog van gemaakt, dus vandaar nu een derde stukje.
Vrijheid moeten we niet zomaar opgeven, omdat we de indruk hebben er niets aan te kunnen doen.
Als we de moeite zouden nemen ons te verdiepen in anderen, als we anderen beter leren kennen, anderen in deze context met op zet in de ruimste zin van het woord, dan hoeven we niet bang te zijn, geen angst te hebben, omdat we weten wat we te verwachten hebben.
Mensen met een grote mond, en die hard van de daken schreeuwen om mensen op te ruien, dat zijn degenen waar voor uitgekeken moet worden, die moeten gewoon geen aandacht krijgen.
Zij beperken onze vrijheid, omdat zij willen bepalen met wie we om mogen gaan, misschien kan je dan ook niet meer op vakantie naar bepaalde gebieden, wordt de wereld opnieuw kleiner, door klein te denken, door te beperken.

Maar even terug naar mijn stukje.
De filosofische definitie van vrijheid is vrije wil. En wanneer weet je wat je vrije wil is en hoe je je vrije wil kunt handhaven zonder een ander te schaden of te belemmeren. Zeker is dat het ongebreideld kan worden toegepast. Want als ik denk dat ik vanuit mijn vrije wil 160 kan rijden op de snelweg dan komt ik van een koude kermis thuis of wellicht helemaal niet. De vrije wil wordt hier verplaatst naar de keuze (ook vrije wil namelijk) om heelhuids thuis te komen. Ik heb daar common sense voor nodig, ik denk na en kom tot de conclusie dat het te druk is op de weg om 160 te rijden en dat er regels zijn gemaakt waar ik me dan vrijwillig aan houd. Vrijwillig omdat ik democratisch gekozen heb, eerder. Ik kan me ook onderwerpen, mopperend me aan de regels houden alsof ik geen vrije wil heb. Maar dat is verspilde energie.
Vrijheid is kiezen, keuzes maken, dicht bij je zelf blijven en overdenken, wat goed is voor jezelf en de ander(en).
Dat ik dit stukje ging schrijven, gedeeld in drieen, alle goeie dingen dan maar in drieen, is omdat vrijheid een hot item is. Je hebt een Partij voor de Dieren, ik zou er lid van kunnen zijn, als i niet al voor groen Links zou zijn, er is ook een andere partij, die is voor de vrijheid, maar mijns inziens zijn ze meer voor het beperken van vrijheid.
Dus nogmaals, ik wil graag zelf bepalen met wie ik omga, wie ik in mijn huis binnenlaat, waar ik op vakantie ga, en tot welk geloof ik me zou willen bekeren.

Ik woon in een volkswijk in Rotterdam, ik voel geen angst, ik beweeg me vrijelijk en naar vrije wil en begeef me ook ’s nachts de straat op. Angst is niet nodig. Ik ben van mening dat ons angst wordt aangepraat. Ik ben van mening dat het door de media allemaal erger wordt gemaakt.
Leef en laat leven. Leef in respect naar elkaar. Leef in vrijheid en laat een ander in vrijheid leven.
Dit is mijn boodschap.

Dank je wel voor het lezen. Dank je wel voor wie je bent . Namasté ik buig voor het goddelijke in jou.

Sonja

Deel 2 Vrijheid

2009-07-07T19:18:00.001+02:00

Deel 2 Vrijheid

Sociologie is een maatschappijweten- schap, het is dus een wetenschap die de mens in zijn relatie tot anderen bestudeert. Je kan begrijpen dat bij de sociologie dus inderdaad een aspect als vrijheid veelvuldig aan de orde kan komen als studie-onderwerp. Want zou je voor je zelf bestuderen wat je er onder verstaat wat voor jou vrijheid is (vul svp mijn nieuwe poll op hyves met die vraag in en geef eventueel een toelichting?).
Je relatie tot anderen als het om vrijheid gaat, betekent dat je in eerste instantie goed zou moeten weten wie je zelf bent, en wat je allemaal onder vrijheid verstaat, en dat is voor iedereen altijd weer een ander iets. Iedereen ziet vrijheid net even anders, en daarom is het vrijwel onmogelijk om vrijheid voor een groep sociologisch goed te omschrijven. Wel zijn er raakvlakken en kan er omschreven worden hoe de vrijheid voor een groep er uit zou kunnen zien. Volgens de sociologie is vrijheid: Vrijheid wordt meestal gezien als de mogelijkheid om te doen en laten wat men wil terwijl een ander dat ook kan, zowel in lichamelijke als in geestelijke zin. Het is nuttig onderscheid te maken tussen "vrijheid van ..." en "vrijheid tot ...": de eerste soort vrijheid houdt verband met bevrijding (bijvoorbeeld van vreemde overheersers, waandenkbeelden, ziekte), de tweede met de mogelijkheid om te kiezen (inrichting van het eigen leven of dat van de samenleving).
Zoals je kunt lezen betekent het dus dat je voor jezelf de mogelijkheid om te doen wat je wil, naar eer en geweten uiteraard en zonder daarbij een ander schade te berokkenen, en dus de ander ook die mogelijkheid te laten om te doen wat hij of zij graag wil.
Dat is dus wat vrijheid is. Als Nederland dus een vrij land is en Europa een grote verzameling is van vrije landen, en als de wereld alleen maar voorstaat om vrijheid hoog in het vaandel te hebben, hoe kan het dan dat we nog steeds anderen in hun vrijheid beperken en willen beperken?

Deel 1 Vrijheid

2009-07-07T11:47:00.001+02:00

Deel 1 Vrijheid

Vrijheid is een woord dat we de laatste tijd erg veel horen, en dan in een context die mijns inziens niet eens veel vrijheid over laat, en als dat al wel zo is, dan alleen nog voor een bepaalde groep mensen die slaafs en volgzaam achter iemand aan lopen, omdat die zogenaamd zegt wat het grote publiek als vrijheid denkt te bedoelen. In dat geval hoor ik niet tot het grote publiek. En in wezen gaat het dan alleen maar om een heleboel beperkingen, want vrijheid is een keuze van een individu en kan never nooit opgelegd worden door een bekrompen en bange geest.

Vrijheid is er op vele vlakken mogelijk. Ik raadpleeg in alle vrijheid erg graag de wikipedia, er van uit gaande dat daar tamelijk objectieve teksten aangemaakt zijn.
Zo wordt me bevestigd dat vrijheid er is op sociaal-politiek vlak, dit wordt dan bestudeerd in de sociologie. Er is ook vrijheid als in vrije wil, dat is dan filosofisch benaderd (en zou een stokpaardje van mij kunnen worden genoemd). Verder is er staatkundige vrijheid, dit vind ik dan weer een discutabel onderwerp, zelfs hier in Nederland. Er bestaat ook een plaats in Zuid-Afrika die Vrijheid heet, waarom verbaast me dat niet?
En als laatste noemt wikipedia een soort zeilboot die Vrijheid heet. Dat is voor de wat beter gesitueerde vrije mens. Waar bij vrijheid dus gekocht kan worden.

Om dan meteen maar even in te gaan op wat ik in de eerste alinea aanroerde, moet mij van het hart, dat ik geluiden hoor die me op zijn zachtst doen glimlachen, uitspraken waar ik van moet lachen, want veel wordt er eigenlijk niet gezegd …. Ik hoor uitingen van angst, dat dan weer wel. En angst is een slechte raadgever. Angst beperkt en geeft je daardoor dus in wezen minder vrijheid.
Ik heb altijd begrepen dat de Nederlander een groot hart heeft, er was altijd sprake van vrijgevigheid om bij acties om geld in te zamelen, en dan denk ik aan een actie van lang geleden, door Mies Bouman, of korter geleden, acties als de actie om geld in te zamelen (135 miljoen toegewezen aan Tsunami-gebied) voor het Tsunami gebied dat in 2007 zo getroffen is door de overstroming.
Als we dan dus anderen dan wij zelf zijn een warm hart toedragen, hoe kan het dan dat we ze niet ook in eigen land accepteren zoals ze zijn?

Namasté, Sonja

Mies Bouman: Gedurende een 23 uur durende radio- en televisie-uitzending werd 16,4 miljoen gulden (7,5 miljoen euro) ingezameld, een bedrag dat later opliep tot ruim 50 miljoen (23 miljoen euro). Dit waren voor die reclameloze tijd spectaculair hoge bedragen.

Free hugs campaign

2009-07-05T10:49:00.000+02:00

Sometimes, a hug is all what we need.

Free hugs is a real life controversial story of Juan Mann, A man whos sole mission was to reach out and hug a stranger to brighten up their lives.

In this age of social disconnectivity and lack of human contact, the effects of the Free Hugs campaign became phenomenal.

As this symbol of human hope spread accross the city, police and officials ordered the Free Hugs campaign BANNED. What we then witness is the true spirit of humanity come together in what can only be described as awe inspiring.

In the Spirit of the free hugs campaign, PASS THIS TO A FRIEND and HUG A STRANGER! After all, If you can reach just one person.

How it all started:

I'd been living in London when my world turned upside down and I'd had to come home. By the time my plane landed back in Sydney, all I had left was a carry on bag full of clothes and a world of troubles. No one to welcome me back, no place to call home. I was a tourist in my hometown.

Standing there in the arrivals terminal, watching other passengers meeting their waiting friends and family, with open arms and smiling faces, hugging and laughing together, I wanted someone out there to be waiting for me. To be happy to see me. To smile at me. To hug me.

So I got some cardboard and a marker and made a sign. I found the busiest pedestrian intersection in the city and held that sign aloft, with the words "Free Hugs" on both sides.

And for 15 minutes, people just stared right through me. The first person who stopped, tapped me on the shoulder and told me how her dog had just died that morning. How that morning had been the one year anniversary of her only daughter dying in a car accident. How what she needed now, when she felt most alone in the world, was a hug. I got down on one knee, we put our arms around each other and when we parted, she was smiling.

Everyone has problems and for sure mine haven't compared. But to see someone who was once frowning, smile even for a moment, is worth it every time.

Why Did it get banned?

Public liability fear and red tape. But its all okay now! Make sure tocheck your local laws before embarking on your Hugathon!

Special Thanks

I would just like to thank Sick Puppies for their incredible song "All the Same " which the free hugs campaign video would have never been the same without.

For their music visit www.sickpuppies.net !

Bron: http://www.freehugscampaign.org/

Encounter

2009-07-04T01:57:00.000+02:00

Encounter

Ik ben met de bus naar de stad gegaan. De stad, als in naar het centrum, daar waar de actie is. Een vergadering van Groen Links. Ik ging wat vroeger, omdat ik van Rotterdam houd, en om dan even van te voren ergens op een terrasje neer te strijken met interessant leesvoer en een palmpje.
Ik liep over de Witte de Withstraat en zag dat het bij Hotel Bazar op de hoek erg gezellig was en nam plaats op een stoeltje bij een verder leeg tafeltje, ondanks de drukte. Aan een ander tafeltje zaten twee heren, nou ja, heren, die benaming associeer ik meestal met mannen in pak, wit overhemd en stropdas, maar deze heren droegen een korte broek en een hemdje, wat ook beter bij het weer paste en wellicht ook beter bij hun bezigheden (ik zag een paar koffers).
Ik kreeg uitnodigende opmerkingen en wimpelde deze vrolijk weg, mijn gezellig was een andere dan van de heren.
Bij de pui kwam een plekje vrij en ik verhuisde met mijn spullen en drankje naar de bank tegen de pui en kon me toen even heerlijk installeren. Alle publiek die langs liep kon ik vanuit mijn ooghoeken gadeslaan en sommige ook heerlijk nakijken, want ik geef mijn ogen graag goed de kost.
Een van de heren, die het meest spraakzaam was, gaf me een hand toen ze weggingen en wenste me een genoeglijk verblijf, het hotel is prima sprak hij, met een knipoog.
Rechts van mij zat een ouder echtpaar, ze wachten vol begerigheid en bij voorbaat genietend op een bestelde maaltijd.
Als ik voor de zoveelste keer op kijk van mijn papieren, komt er een dakloze op me toe gelopen. Een beetje schichtig, hij heeft een stapeltje boekjes in zijn armen. Hij spreekt me zacht aan, ik versta hem niet meteen, dus hij herhaalt “heeft u wat geld voor me zodat ik vannacht een slaapplaats kan betalen?” Ik geef hem een handje vol kleingeld, ik denk bij elkaar ongeveer 1,50. Ik geef altijd.
De bedrijfsleider was naar het terras gekomen en keek de dakloze aan, ik vraag met zonder woorden aan hem of dat niet mag, nee, zegt hij, we proberen te voorkomen dat ze komen vragen om geld. De bedrijfsleider deed verder niks, was niet boos en de daklozen man is gewoon weggegaan.
De dame naast me, die op haar eten wacht, zegt : “nou dat u dat doet, je weet maar nooit”
Ik zeg tegen haar dat 80 % van de armoede in Nederland een oorzaak heeft door de interventie van overheid en instanties, de bureaucratie, en dat het niet aan mij is om te oordelen waarom hij om geld moet bedelen. Dat het ook niet aan mij is om te oordelen of hij het wel voor een slaapplaats besteedt of misschien voor drank of alcohol, want dat is wat vaak wordt gedacht.
Het is niet aan mij om te oordelen waarom en waardoor hij dakloos is geworden. Ik zeg tegen haar, dat hij vast ook het liefst net als ik lekker relaxt zou willen zitten met een biertje op een terrasje, maar dat zijn levensomstandigheden anders hebben bepaald. Ze knikt, niet helemaal overtuigd, maar wel met een blik van “ja daar zit wel wat in”. Haar eten en van haar metgezel wordt gebracht en ze vallen hongerig aan …
Jaren geleden waarschuwde men mij dat ik nooit wat moest geven, ik wist nooit waarom, maar “zulke mensen “ besteedden hun geld altijd verkeerd, was dan het anttwoord. Toen ik Arnhem woonde heb ik veel geleerd over de achtergronden.
Verderop komen nieuwe klanten zitten, als Miraldo hun bestelling komt brengen, krijgen ze er een karafje water bij. Het is warm 30 graden.

Met toestemming van de bedrijfsleiding van Hotel Bazar http://www.bazarrotterdam.nl/read/rot_nl/wereld_eethuis

http://www.dakloosinrotterdam.nl/home.htm

Definities van encounter op het internet in het Engels:
meet: come together; "I'll probably see you at the meeting"; "How nice to see you again!"
find: come upon, as if by accident; meet with; "We find this idea in Plato"; "I happened upon the most wonderful bakery not very far from here"; "She chanced upon an interesting book in the bookstore the other day"
brush: a minor short-term fight
run into: be beset by; "The project ran into numerous financial difficulties"
meeting: a casual or unexpected convergence; "he still remembers their meeting in Paris"; "there was a brief encounter in the hallway"
meet: experience as a reaction; "My proposal met with much opposition"
a casual meeting with a person or thing
meet: contend against an opponent in a sport, game, or battle; "Princeton plays Yale this weekend"; "Charlie likes to play Mary"
confrontation: a hostile disagreement face-to-face

Computers en energie verbruik

2009-07-01T21:41:00.000+02:00

Computers
In acht op de tien Nederlandse huishoudens staat minstens een computer. Ongemerkt slurpt die jaarlijks veel elektriciteit - zelfs als de computer uit staat. Als u na het afsluiten ook de stekker uit het stopcontact haalt, bespaart u tot vijftig euro elektriciteitskosten.
De milieubelasting van computers zit in in het elektriciteitsverbruik, en in de grondstoffen waarmee ze gemaakt worden. Computers bevatten namelijk zware metalen en broomhoudende brandvertragers. Hardware belandt vaak al bij het afval voor ze versleten is, omdat computers relatief snel verouderen.

Bij desktopcomputers gaat veel energie naar het scherm. Een conventioneel type verbruikt meer dan een plat scherm (LCD) van hetzelfde formaat. Een andere energieslurper is het elektriciteitsverbruik tijdens stand-by: enkele uurtjes per dag loopt jaarlijks flink op. Een laptop verbruikt relatief weinig energie.

Tips
Schakel uw computer echt uit als die niet wordt gebruikt, zelfs tijdens een uurtje pauze; zet hem niet stand-by. Het is een misverstand dat herhaaldelijk uitzetten slecht is voor de PC.
Let bij aanschaf van een computer op mogelijkheden voor uitbreiding. U hoeft dan niet telkens een volledig nieuw systeem te kopen; dat beperkt onnodig gebruik van grondstoffen. Bovendien is het goedkoper.
Overweeg een LCD-beeldscherm, dat gebruikt minder energie.
Het is een fabeltje dat screensavers energie besparen. Bewegende screensavers gebruiken soms zelfs meer energie dan een programma zoals tekstverwerking. Zeker 3D-animaties kosten nogal wat rekenkracht, en daarmee veel energie.
Draagbare computers zijn zuiniger dan gewone PC's.

Computers en milieu
De milieubelasting van desktopcomputers zit vooral in verbruiksenergie, oftewel elektriciteit. Op de tweede plaats staat de energie die nodig is voor productie en afvalverwerking. Voor draagbare computers (laptops) ligt die verhouding anders. Laptops zijn zo gemaakt dat ze veel minder energie verbruiken. De productie-energie staat ongeveer gelijk aan de hoeveelheid energie die nodig is voor gebruik.

Nieuwere versies van computers volgen elkaar in rap tempo op. Daardoor raken ze relatief snel verouderd. Eigenaars keizen vaak al een nieuw model voordat de oude compter fysiek versleten is. Die snelle omlooptijd vergt relatief veel grondstoffen en dat levert extra milieubelasting op.
Wist u dat...?
Belangrijkste elektriciteitsverbruikers van de desktopcomputer zijn de systeemkast en de monitor. Het vermogen van een systeemkast met monitor ligt tussen 130 en 400 watt, afhankelijk van de processorsnelheid en de grafische kaart.

Het zal niet verbazen dat een groot beeldscherm meer energie vergt dan een kleine. Maar wist u dat ook een scherm met een hoge resolutie doorgaans ook meer elektriciteit verbruikt?
Zware metalen
In computers zitten (broomhoudende) brandvertragers en zware metalen, waaronder koper, lood en tin. Die stoffen zijn schadelijk voor het milieu. De winning van deze metalen tast namelijk het landschap aan en de verwerking van erts tot bruikbaar metaal leidt tot vervuiling.

Energiezuinig gebruik
U kunt zelf het elektriciteitsverbruik terugdringen door de (desktop)computer energiezuinig te gebruiken. Een handig hulpmiddel daarvoor is de instelling van uw (Windows)systeem. (Zie ook de paragraaf Uitgebreid energiebeheer)
Bespaar op stand-by en screensaver
Een relatief verborgen energieslurper is de stand-bystand. Het vermogen in deze stand ligt tussen zes en 145 watt. Dat lijkt weinig. Maar computers staan vaak langer op stand-by dan ze in gebruik zijn; het elektriciteitsverbruik van deze stand kan daardoor oplopen.

Het energieverbruik gaat sterk omlaag als u zo min mogelijk gebruik maakt van stand-by. Schakel de computer liever regelmatig uit - ook als het om een uurtje pauze gaat. Het is een misverstand dat herhaald uitschakelen schadelijk uitpakt voor de computer.

Een screensaver levert trouwens geen energiebesparing op. Als deze functie complexe grafische beelden toont, vergt dat meer rekenkracht van de computer en dus energie. De bescherming uit de titel screensaver, slaat op het beschermen van de monitor tegen inbranden.
Stekkerdoos met schakelaar
Als u de computer uitzet met de aan/uitknop maar de stekker zit nog in het stopcontact, dan kan er toch nog wat stroomverbruik zijn, door sluipverbruik van transformators bijvoorbeeld. U voorkomt dit door de stekkers van computer en alle randapparatuur in een stekkerdoos met schakelaar te steken. Zet die om als u de computer niet gebruikt.
Bespaarstekker
U kunt ook gebruik maken van bespaarstekkers. Deze zijn ook bekend als Stand-by killer of Powersaver. Ze voorkomen dat apparaten onbedoeld stroom blijven gebruiken na gebruik. Bespaarstekkers plaatst u tussen het stopcontact en de computer; ze schakelen de stand-by stand volledig uit.

Er zijn speciale bespaarstekkers voor de computer. De werkwijze varieert en bepaalt mede het gebruiksgemak. Laat u dus goed informeren door de leverancier. Ook de prijzen variëren, tussen twintig en vijftig euro. Overigens gebruiken de bespaarstekkers zelf ook energie, maar zeer weinig. Het vermogen is 0,1 tot 0,3 watt.

Meer tips
Als u onderstaande tips en vuistregels in gedachten houdt bij aanschaf en gebruik van uw computer, gaat u onnodige milieubelasting tegen.
Slim kiezen
Bedenk voor u een computer aanschaft, waarvoor u hem wilt gebruiken. Dat klinkt triviaal, maar anders loopt u kans om met overbodige energieverbruikende (rand)apparatuur en software thuis te komen.
Een relatief laag verbruik is te herkennen aan labels: Energy Star en Ecolabel.
Let bij de aankoop op mogelijkheden voor uitbreiding. Losse onderdelen worden in verhouding tot een compleet systeem, steeds goedkoper. Daarom is het ook voor uw portemonnee interessant om uit te breiden en niet te vervangen.
Vraag u even af of het nodig is om naast de computer ook het beeldscherm te vervangen. Een scherm gaat meestal langer mee. U kunt hiermee kosten en grondstoffen besparen.
Zuinig en praktisch beeldscherm
Een groot beeldscherm klinkt fijn, maar is niet altijd prettiger. Het verbruikt wel altijd meer energie. Bedenk wat voor u het optimale formaat is.
Hoe hoger de resolutie, hoe scherper het beeld en des te hoger het energieverbruik. Maar als u het verschil niet merkt tussen een hoge en een nog hogere resolutie, vraag u dan af of de extra elektriciteitskosten het waard zijn.
Platte beeldschermen (Liquid Crystal Display, of LCD) hebben maar half zoveel energie nodig als conventionele schermen. In de toekomst zal het energieverbruik van LCD beeldschermen nog meer dalen; gewone beeldschermen (CRT-monitoren) zijn nagenoeg uitontwikkeld.
Moderne beeldschermen beschermen de gebruiker tegen de elektromagnetische straling uit de monitor. Schermen met een Ecolabel of TCO-label voldoen aan nog strengere normen. LCD-schermen zijn in dit opzicht gunstiger dan conventionele beeldschermen.
Draagbare computers
Een laptop is een energiezuinig alternatief voor de desktopcomputer.
Sluit de laptop waar mogelijk aan op het elektriciteitsnet. Dat scheelt energie omdat altijd energieverlies optreedt bij het opladen van de batterij.
Trek de stekker van de oplader uit het stopcontact als de accu niet is aangesloten op de laptop. U voorkomt dan sluipverbruik door de oplader.
Palmtops zijn draagbare computers die niet veel groter zijn dan een hand. Ze hebben dus dezelfde functie maar vergen minder grondstoffen dan een laptop. Palmtops verbruiken ook minder energie en veroorzaken minder afval.

Prijskaartje energieverbruik
Volgens onderzoek uit 2002 is een gemiddelde computer wekelijks elf uur actief in gebruik (vermogen tweehonderd watt), staat hij 42 uur per week op stand-by (tachtig watt) en 116 uur op slaapstand (acht watt).

De tabel toont die urenverdeling per jaar, en laat zien welk prijskaartje erbij hoort (24 cent/kWh - prijspeil 2009). Volgens deze verdeling kunt u bijna vijftig euro besparen als u de computer echt uit zet, en niet meer in stand-by of slaapstand.

Oude computer weggooien
Computers vallen onder grijsgoed, oftewel ICT-apparatuur. Producenten en leveranciers van grijsgoed hebben een systeem ontwikkeld waarbij oude apparaten milieuverantwoord worden verwerkt.
Inleveren
Bij aanschaf van een soortgelijk nieuw product geldt de regeling 'oud-voor-nieuw'. De leverancier mag geen kosten rekenen voor inname van de oude apparatuur. Ook kunt u een oude PC gratis inleveren bij de gemeente. Voor computers geldt geen aparte verwijderingsbijdrage zoals voor andere elektrische apparaten. Bij ICT-apparatuur zit dit bedrag al in de aankoopprijs.

Oude accu's horen altijd bij het Klein Chemisch Afval. Kijk voor meer info over afdanken op Wat moet waar?.
Hergebruik
Daarnaast zijn er diverse bedrijven en organisaties die oude computers upgraden voor scholen en minder draagkrachtige (buitenlandse) organisaties. Stichting Global Start doet dat bijvoorbeeld: de organisatie knapt afgeschreven hardware op, en biedt die goedkoop aan voor minderdraagkrachtigen en scholen.

Uitgebreid energiebeheer computers
Zuinige computer: van S1 naar S3
Als u de standaardinstelling van BIOS niet heeft gewijzigd, gaat het systemen waarschijnlijk naar zogeheten S1-modus als u in de desktopcomputer op stand-by zet. In S1 schakelen de harddisk en de optische drives uit, maar blijven veel onderdelen aan, zoals de ventilator. Het energiegebruik is dan ook aanzienlijk, het vermogen ligt tussen 78 en 145 watt.

Veel zuiniger is stand-by in S3-modus. Het stroomgebruik is veel lager dan in S1, en iets hoger dan in uit-stand. Het vermogen ligt tussen zes en tien watt. Het vermogen van stand-by in S3 ligt tussen vijf en tien watt, en tussen vier en acht watt als de computer uit staat.

Vrijwel alle computeronderdelen gaan uit in S3, ook de ventilator. Alleen het RAM-geheugen krijgt nog een beetje stroom, om data te behouden. De S3-mogelijkheid kunt u inschakelen door in BIOS, onder Power Options, bij ACPI Suspend Type te kiezen voor 'S3/STR'. Dit kan bij elke computer uit 2005 of later; bij oudere systemen kan dit problemen geven.
Powermanagement instellen
U kunt uw computer aan zetten, op stand-by, dan wel in slaapstand of uit. Veel onderdelen gaan vanzelf naar een energiezuiniger stand. Dit energiebeheer of powermanagement, bespaart stroom tijdens de korte perioden dat u de computer niet gebruikt. Schakelt het beeldscherm automatisch uit (zwart scherm) als u de computer een tijdje niet gebruikt? Dan heeft u powermanagement. Op laptops is uitgebreide powermanagement al ingesteld, omdat de batterijen anders te snel leeg zijn.

De tijd die het duurt voordat powermanagement start, kunt u zelf instellen. Als u een korte tijd kiest, bespaart u elektriciteit, en beperkt u geluid en warmte.

Windows: Start > Instellingen > Configuratiescherm > Energiebeheer
Macintosh: Ga naar Regelpaneel en kijk of Energiestand aan staat. Indien nee > open Extensiebeheer > zet het regelpaneel aan> herstart.

*) Slaapstand en stand-by hebben ook een praktisch verschil: na slaapstand kan het wat langer duren voordat de computer gebruiksklaar is. Het besturingssysteem Windows Vista kent andere energiebesparende standen: uitschakelen, sluimerstand, hybride slaapstand en slaapstand.

Labels en keurmerken
Energy Star label
Het Amerikaanse broertje van het Europese Energy label is Energy Star. De keurmerken hebben een overlap in doelstelling, zo stelt Energy Star eveneens eisen aan het energieverbruik van apparaten. Lees verder op Keurmerk elektrische apparaten.
TCO label
TCO is een is een Zweeds keurmerk dat u in Nederland vooral tegenkomt op computerschermen. Maar TCO komt ook voor op andere computer(rand)apparatuur en kantoormeubilair. TCO stelt eisen aan onder meer energieverbruik, milieubelasting en ergonomie. Zie voor uitgebreide info Keurmerk elektrische apparaten.
Ecolabel
Het Europees Ecolabel is het milieukeurmerk van de Europese Unie. Het label kunt u in heel Europa tegenkomen op diverse apparaten. Lees meer hierover op Milieukeurmerken.

Standpunten diverse organisaties
Overheid
Volgens het Besluit wit- en bruingoed zijn producenten en importeurs van elektronische apparatuur (grijsgoed) verplicht om afgedankte producten terug te nemen, en te zorgen voor milieuverantwoord hergebruik en recycling. Dat geldt ook voor computers, faxen en printers.
Milieubeweging
De milieuorganisaties hebben kritiek op het gebruik van diverse exotische metalen die in kleine hoeveelheden in computers, printers en faxen worden verwerkt. Zowel de winning als het delven van deze metalen brengen volgens Milieudefensie een behoorlijke milieubelasting met zich mee. De milieubeweging pleit daarom ook voor terugwinning van dergelijke metalen.
Consumentenbond
Mogelijke energiebesparingen liggen volgens de Consumentenbond niet alleen op het bord van de consument, maar ook bij de fabrikanten: ze kunnen energiezuinige apparatuur maken. De overheid probeert via subsidies en (internationale) afspraken fabrikanten te stimuleren om energiezuiniger apparatuur te bouwen. Totdat duidelijker is of de fabrikanten de door henzelf en de overheid opgelegde doelstellingen hebben bereikt, adviseert de Consumentenbond zelf te letten op energielabels en te controleren of u apparaten volledig kunt uitschakelen.
Bedrijfsleven
De Stichting ICT-Milieu verzorgt het inzamelsysteem waarmee gebruikte computerapparatuur wordt ingezameld en verwerkt. Hieronder valt bijvoorbeeld de oud-voor-nieuw-regeling: afgedankte computers of randapparaten kunt u kosteloos inleveren bij de leverancier als u een nieuw, vergelijkbaar apparaat aanschaft. De leverancier zorgt vervolgens voor hergebruik, reparatie of recycling. De apparatuur gaat namelijk naar een gecertificeerd bedrijf voor milieuvriendelijke verwerking.

Meer informatie
Zie voor meer handige tips of informatie over specifieke apparatuur Apparaten, Grote energieverbruikers, en Energie en energie besparen.
Stichting Global Start knapt oude computers en andere hardware op voor minder-draagkrachtigen en scholen: www.global-start.com / T 020 4511173.
Hetzelfde doet ook Stichting PC & Werk: www.pcenwerk.nl / T 0529 402333.
SenterNovem, centrum voor duurzaamheid en innovatie: www.SenterNovem.nl / publicatiecentrum@senternovem.nl.
Voor informatie over de regels rond afdanking van grijsgoed kunt u terecht bij de Stichting ICT-Milieu: www.ictmilieu.nl / T 0348 493 640.

________________________________________
© 2009 Milieu Centraal. Voor overname van informatie zie www.milieucentraal.nl (trefwoord: copyright). Milieu Centraal staat voor betrouwbare milieu-informatie. De informatie is tot stand gekomen door veel partners te raadplegen. Een externe toetsingscommissie beoordeelt de informatie van Milieu Centraal op juistheid en volledigheid. Heeft u nog vragen, bel de Milieu Centraal Informatielijn 0900-900 1719 (15 eurocent per minuut).
Onderkant formulier

Bron: http://www.milieucentraal.nl/pagina.aspx?onderwerp=Computers

Kritiek

2009-07-01T07:48:00.001+02:00

"Kritiek hoort net als regen mild genoeg te zijn om iemands groei te stimuleren zonder dat zijn wortels kapotgaan."
Auteur: Auteur onbekend

Geen gezeik, iedereen gelijk

2009-04-26T23:30:00.000+02:00

Passie en toewijding 1

2009-04-25T00:06:00.001+02:00

Vanavond, na een heerlijke chatsessie over persoonlijke dingen en een diepgaand telefoontje met een heerlijk mens, besloot ik in tegenstelling tot wat ik eerder had geroepen, nog niet naar bed te gaan. Voelde me weer helemaal verkwikt en heb nog een beetje een studie gemaakt van de dingen die mijn laatste obsessie voeden: informatie van en over Groen Links. Ik ontdekte een aanvulling op wat voor mij een hele nieuwe wereld is, ook omdat ik voor het eerste zelf een en ander ben gaan plaatsen op mijn hyves. Mogelijk wordt het me niet in dank afgenomen, tenslotte zijn jullie andere woorden en sferen van me gewend, maar ook dit is een kant van mij. Gedreven, vol toewijding, enthousiast. Ik heb me een poosje geleden actief aangesloten bij Groen Links Rotterdam. Ik ga proberen om mee te helpen goede dingen neer te zetten en mogelijk gaan jullie dan dus ook op een andere manier van mij horen.

Ik heb ook nog een studie gedaan vanavond, ik roep maar steeds dat er niet veel uit mijn handen komt, maar puntje bij paaltje is het best wel wat … ik verdiep me namelijk in de studie die betrekking heeft op de invloed van voedsel op de mens, op het brein, op de hormoonhuishouding, en om het dan maar even zo uit te drukken, op de mens als geheel, ik ben van huis uit een holist, waarmee ik bedoel te zeggen dat ik de mens als de som van zijn aspecten zie, de mens met een lichaam, een ziel, een gevoel, energetisch, maar ook als emotioneel wezen. Alles heeft invloed op elkaar. Ook hierover hoop ik jullie van mij te laten horen. En dan dus in relatie tot voeding. Ik weet best wel al veel, ik durf voedingsadviezen te geven, vrijblijvend, ik zelf ben het bewijs dat er genezing mogelijk is door het veranderen van je voeding.

Zo, hiermee heb ik de spits voor mezelf afgebeten, en ik zal me er in vastbijten, niet vol agressie, niet om iets stuk te bijten, niet om alles op te vreten en te verteren, maar als in een liefdesbeet, vol passie en toewijding.

Namasté, Sonja

Het leven gaat door

2009-04-24T10:23:00.000+02:00

Het leven gaat door - uit Ode
Cardioloog Pim van Lommel deed een vooraanstaand onderzoek naar bijnadoodervaringen. Met Ode praat hij over de levenslessen van mensen op de rand van de dood. ‘Niemand ontkomt aan de consequenties van zijn gedachten.’
Tijn Touber | 82 december 2005 issue
Toen hij zijn onderzoek naar bijnadoodervaringen aan The Lancet aanbood, kon Pim van Lommel niet vermoeden, dat hij later één van de meest besproken wetenschappers zou worden. Opeens wilde iedereen meer weten over die man die zijn onderzoek naar zo’n esoterisch onderwerp geplaatst wist te krijgen in zo’n toonaangevend medisch vakblad. Toch verbaast het hem niet dat zijn publicatie in 2001 zoveel stof heeft doen opwaaien. Niet eerder werd zo systematisch en uitgebreid onderzoek gedaan naar de ervaringen van mensen die klinisch dood waren verklaard en vervolgens weer terugkwamen in het leven. En niet eerder werd duidelijk hoe eenduidig hun ervaringen zijn en welke consequenties deze hebben voor ons denken over leven en dood. Hij is er de man niet naar om naam en faam na te streven. Op deze mooie zomerdag in zijn achtertuin, nabij Arnhem, straalt Van Lommel, 63 jaar, vooral bescheidenheid uit en toont hij zich meer geïnteresseerd in zijn gast en de ontwikkeling van Ode dan in zijn eigen verhaal. Die nieuwsgierige houding had hem zo’n 35 jaar geleden – toen Van Lommel werkzaam was als arts-assistant in het St. Antonius ziekenhuis in Utrecht – op het spoor gebracht van een patiënt die vertelde over zijn bijnadoodervaring. Hij was op slag gefascineerd. Pas toen hij jaren later het boek Terugkeer uit de dood las, waarin de Amerikaanse arts George Ritchie tot in detail zijn eigen bijnadoodervaring beschrijft, herinnerde Van Lommel die patiënt weer. Hij vroeg zich af of er meer mensen zouden rondlopen met dergelijke ervaringen. Van Lommel besloot om voortaan al zijn patiënten – ook later toen hij als cardioloog werkte in het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem – te vragen of zij zich iets konden herinneren van de periode tijdens hun hartstilstand. ‘Dan was het meestal “nee” en soms “hoezo?” In het laatste geval liep mijn spreekuur uit.’ In twee jaar tijd hoorde hij, tot zijn eigen verbazing, verhalen van twaalf patiënten. Zijn wetenschappelijke nieuwgsierigheid was gewekt. Die verhalen vormden het begin van een jarenlange studie. ‘Ik keek van bovenaf naar mijn eigen lichaam en zag dokters en verplegers vechten voor mijn leven. Ik hoorde wat ze zeiden. Toen kreeg ik een warm gevoel en ik kwam in een tunnel terecht. Aan het einde van die tunnel was een fel, warm, wit, vibrerend licht. Het was prachtig. Het gaf me een rustig en zelfverzekerd gevoel. Ik zweefde ernaar toe. Het warme gevoel werd steeds sterker. Ik voelde me thuis, geliefd, haast extatisch. Ik zag mijn leven aan mij voorbij flitsen. Plots voelde ik weer de pijn van het ongeluk en schoot ik terug in mijn lichaam. Ik was razend dat de dokters me hadden teruggehaald.’ Vrijwel iedere bijnadoodervaring is even prachtig. Mensen voelen zich verbonden en gedragen. Ze doorgronden de werking van het universum. Ze ervaren onvoorwaardelijke liefde en voelen zich vrij van de knellende beslommeringen van het aardse bestaan. Geef mij zo’n ervaring! Van Lommel moet lachen. ‘Het klinkt fantastisch, nietwaar? Toch is het niet altijd even gemakkelijk om hiermee om te gaan. Als mensen terugkomen, hebben ze vaak het gevoel een gevangenis in te moeten. Bovendien kan het jaren duren voordat ze de inzichten die zij hebben opgedaan kunnen of durven integreren in hun alledaagse leven.’ Toch overheersen de positieve ervaringen. Een bijnadoodervaring is volgens de meesten een schitterende gebeurtenis die hun leven sterk verrijkt. Van Lommel: ‘Het belangrijkste dat mensen eraan overhouden, is dat ze niet meer bang zijn voor de dood. Ze hebben namelijk ervaren dat hun bewustzijn doorgaat, dat er continuïteit is. Hun leven en hun identiteit eindigen niet wanneer het lichaam sterft. Ze hebben het gevoel alsof ze een jas uittrekken – meer niet.’ Dat klinkt misschien als de taal van iemand die zich iets te veel op de new-age-afdeling van de boekenhandel heeft gewaagd. Maar bijnadoodervaringen zijn – zo is de ervaring van Van Lommel – helemaal niet voorbehouden aan de gemeenschap van ‘spirituele mensen’. Ze komen net zoveel voor bij mensen die hier vooraf zeer skeptisch tegenover hebben gestaan. ‘Ik kwam “los” van mijn lichaam en zweefde erin en eromheen. Ik had mijn ogen dicht, maar toch kon ik de slaapkamer en mijn lichaam zien. Opeens kon ik honderdduizend keer sneller – en veel helderder - “denken” dan normaal gesproken mogelijk is voor een mens. Op dat moment besefte en accepteerde ik dat ik was gestorven. Het werd tijd om verder te gaan. Het was een volstrekt vredig gevoel – zonder angst of pijn. Er kwamen helemaal geen emoties bij kijken.’ Het opmerkelijkste, zegt Van Lommel, is dat zijn patiënten dergelijke verruimde bewustzijnservaringen hebben, terwijl de hersenen geen enkele activiteit meer vertonen. Volgens de huidige kennis in de medische wetenschap is dat onmogelijk. Omdat het onder wetenschappers algemeen wordt aanvaard dat het bewustzijn in de hersenen zetelt, ontstaat nu dus het raadsel hoe mensen bewustzijn kunnen ervaren, terwijl zij tijdens hun hartstilstand (een klinische dood) bewusteloos zijn. Na al die jaren van intensieve studie spreekt Van Lommel nog steeds met eerbied over het wonder van de bijnadoodervaring. ‘Op dat moment zijn deze mensen niet alleen bewust; ze hebben zelfs een ruimer bewustzijn dan ze ooit hebben gehad. Ze kunnen zeer helder nadenken, hebben herinneringen tot aan hun vroegste jeugd en ervaren een grote mate van verbondenheid met alles en iedereen om hen heen. En dat terwijl er geen enkele activiteit in de hersenen is!’ Dit roept, ook bij Van Lommel, existentiële vragen op. Hij somt op: ‘Wat is bewustzijn en waar is het gelokaliseerd? Bestaat er nog wel een “ik”? Wat is mijn identiteit en waar bevindt die identiteit zich? Wat is het dat waarneemt als ik mijn lichaam daar beneden op de operatietafel zie liggen? Wat is leven? Wat is dood?’ ‘Het lichaam dat ik op het bed zag liggen, was het mijne, maar ik wist dat de tijd om te gaan nog niet was gekomen. Mijn tijd op aarde was nog niet voorbij; er was nog een bestemming.’ Om anderen te overtuigen van de nieuwe inzichten, moest Van Lommel eerst aantonen dat het verruimde bewustzijn zich inderdaad tijdens de periode van hersendood afspeelt. Dat bleek niet moeilijk. Niet zelden blijken patiënten in staat nauwkeurig te beschrijven wat er tijdens hun hartstilstand is gebeurd. Ze weten bijvoorbeeld feilloos waar de verpleegster hun kunstgebit heeft neergelegd, of wat artsen en familieleden tijdens de reanimatie tegen elkaar hebben gezegd. Hoe kan iemand zoiets weten als de hersenen op die momenten niet actief waren? Niettemin zijn er wetenschappers die blijven ontkennen dat de hersenen tijdens de reanimatie geen enkele activiteit vertonen. Van Lommel dient hen van repliek en doceert: ‘Wanneer het hart niet meer klopt, stopt de bloedstroom binnen een seconde. Na zesenhalve seconde beginnen de EEG-activiteiten te veranderen als gevolg van zuurstoftekort. Na vijftien seconden ontstaat er een rechte, vlakke lijn en dan is de elektrische activiteit in de hersenschors volledig verdwenen. De hersenstam kunnen we niet meten, maar tijdens dierproeven is aangetoond dat ook daar dan geen activiteit meer is. Je kunt overigens ook aantonen dat de hersenstam is uitgevallen, omdat deze onze basisreflexen regelt. De pupilreactie en worgreflex zijn bijvoorbeeld uitgevallen. Je kunt iemand zo een buis in de keel duwen. Ook het ademhalingscentrum is uitgevallen. Als de persoon na vijf tot tien minuten niet is gereanimeerd, raken de hersencellen onherstelbaar beschadigd.’ Van Lommel wil het maar duidelijk gezegd hebben: bijnadoodervaringen vinden plaats op het moment dat lichaam en hersenen niet meer functioneren. Zijn bevindingen over het bewustzijn, beseft hij, staan haaks op de wetenschappelijke consensus. Des te opmerkelijker is het dat een gerenommeerd wetenschappelijk vakblad als The Lancet bereid was zijn artikel te plaatsen. Dat ging overigens niet zonderslag of stoot. Van Lommel, grinnikend: ‘Er gingen maanden overheen voordat ik het groene licht kreeg. En toen moest het ineens af, binnen een dag.’ Hij kan er inmiddels om lachen, want hij weet hoe gevoelig zijn conclusies kunnen liggen. Allereerst heeft Van Lommel vragen opgeroepen over wat ‘dood’ nu eigenlijk betekent: ‘Tot nu toe betekende “dood” gewoon het einde van bewustzijn, van identiteit, van leven.’ Dat beeld heeft hij dus gekanteld, zoals hij ook een mythe over bijnadoodervaringen heeft ontzenuwd. ‘Voorheen werden deze ervaringen toegeschreven aan fysiologische, psychologische, farmacologische of religieuze zaken. Dus: zuurstoftekort, het vrijkomen van endorfine, blokkades van receptoren, doodsangst, hallucinaties, religieuze verwachtingspatronen of een combinatie van deze factoren. Maar uit ons onderzoek blijkt dat geen van deze factoren bepaalde of iemand wel of geen bijnadoodervaring heeft.’ ‘Deze ervaring is een zegen voor me, want nu weet ik zeker dat lichaam en ziel afzonderlijke dingen zijn en dat er leven is na de dood. Ik ben er nu van overtuigd dat het bewustzijn na de dood blijft bestaan. De dood is geen dood, maar een andere vorm van leven.’ Volgens Van Lommel zijn de hersenen geen producenten van bewustzijn en geen opslagplaats van herinneringen. Van Lommel wijst erop dat hersenonderzoekers Simon Berkovich en Herms Romijn hebben berekend, dat het voor de hersenen onmogelijk is om alles op te slaan wat je in je leven denkt en meemaakt. Je hersenen zouden hiervoor een verwerkingssnelheid van 1024 bits per seconde nodig hebben. Een uur televisiekijken zou al teveel zijn. ‘Wanneer je díe hoeveelheid informatie – met de associatieve gedachten die je daarbij produceert – zou willen opslaan,’ zegt Van Lommel, ‘dan zijn je hersenen ongeveer vol. Anatomisch en functioneel is het gewoon onmogelijk voor de hersenen om zo’n verwerkingssnelheid te hebben.’ De hersenen zijn dus vooral ontvangers en zenders van informatie. ‘Je kunt hersenen vergelijken met een televisietoestel dat afstemt op specifieke elektromagnetische golven en deze omzet in beeld en geluid. Ons waakbewustzijn, het bewustzijn dat wij tijdens onze dagelijkse activiteiten hebben, reduceert alle informatie die er is tot één enkel feit dat wij als “realiteit” ervaren. Tijdens bijnadoodervaringen worden mensen echter niet beperkt door hun lichaam of hun waakbewustzijn, waardoor zij veel meer realiteiten ervaren.’ Dat verklaart ook waarom mensen na een bijnadoodervaring soms grote moeite hebben weer te functioneren in hun dagelijkse omgeving. De meesten behouden nog een tijd lang de gevoeligheid om op verschillende kanalen tegelijk af te stemmen, waardoor een ritje in het openbaar vervoer al een overweldigende ervaring kan zijn: alle informatie van alle medepassagiers komt op alle kanalen binnen. Van Lommel: ‘Deze mensen zijn heldervoelend, helderhorend en hebben geregeld voorspellende gevoelens.’ Bijnadoodervaringen zijn volgens Van Lommel alleen te verklaren als je ervan uitgaat, dat er een continuïteit van bewustzijn is en dat het bewustzijn zich, compleet met al onze ervaringen en herinneringen, buiten de hersenen bevinden. Over de vraag wáár het bewustzijn zich dan bevindt, kan Van Lommel alleen maar speculeren. ‘Ik vermoed dat er een dimensie is waar deze informatie ligt opgeslagen – een soort collectief bewustzijnsveld waarop wij afstemmen om toegang te krijgen tot onze identiteit en onze herinneringen.’ Door middel van zo’n collectief informatieveld zijn wij niet alleen verbonden met onze eigen informatie, maar ook met die van anderen en zelfs met informatie uit het verleden en de toekomst. ‘Er zijn mensen die tijdens een bijnadoodervaring de toekomst zien’, weet Van Lommel. ‘Zo was er een man die zijn toekomstige gezin zag. Jaren later bevond hij zich in de situatie die hij tijdens zijn bijnadoodervaring had gezien. Ik vermoed dat een déjà vu ook zo werkt.’ Tijdens bijnadoodervaringen kunnen mensen ook contact maken met overledenen, zelfs als ze deze persoon niet kennen. ‘Ik zag een man die me liefhebbend aankeek, maar ik kende hem niet. Pas later, op haar sterfbed, biechtte mijn moeder op dat ik uit een buitenechtelijke relatie was geboren, dat mijn vader een jood was die gedeporteerd en vermoord was in de Tweede Wereldoorlog. Mijn moeder liet me een foto van hem zien. De onbekende man die ik jaren eerder bij mijn bijnadoodervaring had gezien, bleek mijn biologische vader te zijn.’ Als de hersenen niet in staat zijn zoveel informatie op te slaan, zullen zij dus afstemmen en decoderen. Maar hoe ‘weten’ de hersenen dan op welke informatie zij moeten afstemmen? Hoe kan het dat iemand afstemt op zijn eigen herinneringen en niet op die van een ander? Het antwoord van Van Lommel is verrassend kort en simpel: ‘DNA. En dan met name het zogeheten junk-DNA, zo’n 95 procent van het totaal, waarvan wij de functie nog niet kennen.’ Hij vermoedt dat het DNA, dat uniek is voor ieder mens en ieder organisme, werkt als een ontvangstapparaat,een soort tolk, tussen de informatievelden en het organisme. Niet alleen de hersencellen, maar alle cellen in ons hele lichaam zouden gebruikmaken van het DNA om af te stemmen op informatie die de cel aanzet tot actie. Dat cellen hiervoor gebruikmaken van een informatieveld dat buiten tijd en ruimte staat, werd eerder aangetoond door Cleve Backster. Hij zette witte bloedlichaampjes uit wangslijmvlies van een proefpersoon op kweek. Vervolgens plaatste hij de proefpersoon tien kilometer verderop achter een beeldscherm, waar hij afwisselend mooie, vreselijke en seksuele beelden te zien kreeg. Die beelden veranderden niet alleen de huidweerstand van de proefpersoon, maar veroorzaakten tegelijk een meetbare reactie in de op kweek gezette cellen, kilometers verderop in het laboratorium. De gedachte dat DNA werkt als ontvangstapparaat om de mens af te stemmen op zijn specifieke bewustzijnsvelden, plaatst de discussie over orgaantransplantatie in een nieuw licht. Want stel: u krijgt een nieuw hart. Het DNA van dat hart zal zich richten op het bewustzijnsveld van de donor, niet op dat van de ontvanger. Krijgt u dan misschien opeens heel andere informatie binnen? Ja, weet Van Lommel: ‘Er zijn verhalen bekend van mensen die, na een orgaandonatie, heel andere verlangens en leefpatronen ontwikkelden. Zo is er het verhaal van een balletdanseres die ineens motor wilde rijden en junk food wilde eten.’ Dergelijke voorvallen zijn onder meer gedocumenteerd door Claire Sylvia (in haar boek Met hart en ziel) en Paul Pearsall (Het geheugen van het hart). Van Lommel wil mensen niet onnodig bang maken, benadrukt hij, maar hij meent dat de gevolgen van het vervangen van een orgaan groter kunnen zijn dan vaak wordt aangenomen. ‘Ik zag niet alleen wat ik had gedaan, maar ook hoe anderen daardoor waren beïnvloed. Blijkbaar verdwijnen zelfs je gedachten niet... Terwijl mijn leven aan me voorbijtrok, lag voortdurend de nadruk op het belang van liefde.’ Het cliché is waar: mensen zien hun leven aan zich voorbij trekken. In deze terugblik of panorama krijgen mensen inzicht in de consequenties van hun handelingen. Zo kunnen zij bijvoorbeeld zichzelf op 4-jarige leeftijd zien, terwijl zij het speelgoed van hun zusje afpakken, waarbij ze haar verdriet voelen. Van Lommel: ‘Het is op dat moment alsof je de gedachten van de ander in je hebt. Je krijgt inzicht in wat voor invloed jouw gedachten, woorden en daden op jezelf en de ander hadden. Elke gedachte die we hebben, blijkt dus een vorm van energie die eeuwig blijft bestaan.’ Volgens mensen die zo’n levensterugblik hebben meegemaakt, gaat het niet zozeer om de daad die je verricht, maar om de intentie erachter. ‘Als je iets doet omdat je graag aardig gevonden wilt worden, is je intentie niet zuiver en je daad dus ook niet.’ Dan buigt Van Lommel voorover, om er zeker van te zijn dat zijn woorden zullen overkomen: ‘Het is uiterst indringend te ervaren dat alles wat je aan een ander hebt gegeven bij jezelf terugkomt. Niemand ontkomt aan de consequenties van zijn gedachten. Dat is ontzettend confronterend. Mensen ervaren soms dat ze iets nooit meer kunnen goedmaken. Anderen komen terug en gaan meteen mensen bellen om hun verontschuldiging aan te bieden voor iets dat ze twintig jaar geleden hebben gedaan.’ Dus toch een laatste oordeel? Van Lommel is beslist: ‘Zeker niet. Niemand wordt veroordeeld. Het is een inzichtervaring. De meeste mensen maken de terugblik mee in de aanwezigheid van een wezen van licht. Dat wezen is volstrekt liefdevol, volledig accepterend, zonder oordeel, maar met volledig inzicht. De terugblik verandert het levensinzicht van mensen. Ze krijgen andere waarden. Ze voelen dat ze één zijn met de de natuur en de aarde. Er is geen verschil meer tussen de ander en henzelf. Het gaat niet om macht, uiterlijk, mooie auto’s, kleren, een jong lijf. Het gaat om heel andere dingen: liefde voor jezelf, de natuur, je medemens. De boodschap is zo oud als de wereld, maar nu hebben ze het zelf ervaren en nu moeten ze ernaar gaan leven.’ Na een korte pauze zegt hij dan, peinzend: ‘Het is haast angstig te beseffen dat elke gedachte effect heeft. Als je dát tot je laat doordringen... We beïnvloeden onszelf, elkaar en de natuur met iedere gedachte, positief of negatief.’ Moet je bijna dood zijn geweest om die levenslessen te leren? Nee, meent Van Lommel, die zelf nooit een bijnadoodervaring heeft gehad. Zelf heeft hij dankzij zijn onderzoek zoveel waardevolle lessen geleerd, dat hij in 1992 zijn carrière als cardioloog heeft beëindigd om zich volledig te kunnen wijden aan verder onderzoek en nieuwe publicaties en lezingen over dit onderwerp. Hij heeft Stichting Merkawah opgericht, die mensen met een bijnadoodervaring voorlichting en begeleiding biedt. ‘Door ermee bezig te zijn en ervoor open te staan, is mijn leven veranderd’, zegt Van Lommel. ‘Ik zie nu in dat alles voortkomt uit bewustzijn. Ik begrijp beter dat je je eigen realiteit creëert op basis van het bewustzijn dat je hebt en de intentie van waaruit je leeft. Ik begrijp dat bewustzijn de basis is van leven, en dat het in het leven vooral gaat om compassie, empathie en liefde.’ De fragmenten in dit artikel zijn afkomstig uit interviews die Pim van Lommel en zijn onderzoeksteam hebben gehouden met mensen met een bijnadoodervaring. Meer informatie over Stichting Merkawah: Vlaskamp 642, 2592 AT Den Haag, info@merkawah.nl, www.merkawah.nl.

Groen eten

2009-04-24T10:20:00.000+02:00

Groen eten
De Nederlandse Vegetariërsbond (NVB) gaat ‘groen eten’, oftewel vleesvrij eten, promoten via de website www.eatgreen.nl. Op de site kunnen mensen elkaar uitnodigen om samen te eten, staan recepten en adressen van vegetarische restaurants.

Met de campagne EatGreen Together wil de Nederlandse Vegetariërsbond (NVB) mensen inspireren om samen minder vlees te eten, zodat zij op een makkelijke manier een bijdrage kunnen leveren aan een beter klimaat. Op de site staan ook diverse ‘weetjes’ die mensen moeten aansporen minder vlees te eten. Zo verminder je de CO2-uitstoot al snel met 100 kilo per jaar door een dag in de week geen vlees of vis te eten.

En wist u dat:
-Maar liefst 18 procent van de mondiale broeikasgassenuitstoot afkomstig is van veeteelt, terwijl de bijdrage van de volledige transportsector 'maar' 13 procent is?
-Eén koe volgens berekeningen van het CLM jaarlijks net zoveel broeikasgassen uitstoot als 4,5 auto’s, ofwel het rijden van 70.000 km?
-Eén dag in de week geen vlees eten op het milieu hetzelfde effect heeft als de auto 1250km minder gebruiken?
-Als alle Nederlanders 1 keer per week geen vlees eten, dat evenveel klimaatwinst oplevert als een miljoen auto’s minder op de weg?
-Je van de 100.000 liter water die nodig is voor de productie van 1 kilo rood vlees 2 jaar lang kunt douchen?
-Er voor de productie van dierlijke eiwitten ongeveer tien keer zoveel land nodig is als voor de productie van plantaardige eiwitten?
Meer informatie: www.eatgreen.nl

Nepbull - een waarschuwing

2009-04-09T09:23:00.000+02:00

Hieronder plaats ik een stukje dat ik doorgestuurd reeg via hyves:
Mijn commentaar is deze:
De onderzoeken zijn nog gaande naar dit, als je af en toe een drankje neemt, zoals ik, is er niets aan de hand, vitamine B12 is juist een tekort bijvoorbeeld bij veel vrouwen.Ik zal het stukje in mijn blog zetten, maar bij normaal gebruik is er niets aan de hand.Nee, dan de mensen die een overdosis frisdrank nemen, die krijgen misschien wel diabetes. Of de rokers onder ons, of hand op steken wie er dagelijks meer dan een jointje neemt?
I rest my case ... bedankt voor het stukje,
namasté

Van: Maudy [/hyver]
Datum: 2009-04-09 04:29:35
FW: Vleugels van de dood
Van: Mit[/hyver]
Datum: 2009-04-08 23:21:37
Vleugels van de dood
Aan zij die zelf of mensen kennen die graag Red Bull drinken, dan moetenze dit zeker lezen. En onderzoek zelf ook hoe het zit. Het geldt niet alleen voor de rode stier, maar ook voor de namaaksmaken ervan. Het geeft je Vleugels .... maar om te sterven ...Lees het en stuur het door naar je contacten. De drank wordt verkocht in alle supermarkten in ons land. Het verkoopt, is in de mode, ieder van ons kan het consumeren en we proberen het alleen aluit nieuwsgierigheid. ... en dat kan fataal zijn. RED BULL is opgericht ter stimulering van de hersenen bij mensen ondergrote lichamelijke inspanning, en niet voor gebruik als een verfrissend of onschuldig drankje . RED BULL wordt wereldwijd op de markt gebracht met de slogan: "Verhoging
van fysieke uithoudingsvermogen, snelheid en het vermogen zich teconcentreren en van de reactiesnelheid, geeft meer energie en verbeterthet humeur. (Dit alles is te vinden in een blikje van: RED BULL,energizing drank van de millennium (volgens haar hebzuchtige eigenaren). RED BULL heeft bijna 100 landen bereikt over de hele wereld. Red Bull-merk is de sleutel tot jonge consumenten en atleten, tweeaantrekkelijke segmenten die zijn gefascineerd door de stimulans van dedrank.
GESCHIEDENIS:De drank is gemaakt door Dietrich Mateschitz, een ondernemer van Oostenrijkse afkomst, die het ontdekte op een zakenreis naar Hong Kong, terwijl die werkzaam was voor een fabrikant van tandenborstels. De vloeistof-gebaseerd op een formule die bevat cafeïne, taurine en die een furore veroorzaakte in het land. Hij dacht toen dan aan het succes dat deze drank zou zijn in Europa, waar er nog geen sprake was van dit product. Hij dacht ook de gelegenheid om een ondernemer te worden. MAAR DE WAARHEID VAN DIT DRANK IS HEEL IETS ANDERS !In Frankrijk en Denemarken hebben ze het pas al verboden, omdat derealiteit van deze drank is dat hij een cocktail van de dood is, omdat decomponenten worden gemengd met vitamine glucuronolactone.
Glucuronolactone is een zeer gevaarlijke chemischprodukt, die fungeert alseen hallucinogene drug, ontwikkeld door het Ministerie van Defensie vande Verenigde Staten in de jaren 60, om het moreel van de troepen inVietnam te stimuleren, om de stress van de oorlog tegen te gaan. Maar de effecten ervan op het lichaam waren zo verwoestend, dat men ermeemoest stoppen vanwege de hoge percentage van gevallen van migraine,hersentumoren en ziekten van de lever die is gebleken dat soldaten haddendie er gebruik van maakten. En ondanks dit, is op het blikje van Red Bull te lezen wat haarcomponenten zijn: GLUCURONALACTONE, medisch geclassificeerd als een stimulant. Maar ze zeggen niet wat de gevolgen zijn op het blikje Red Bull van zijn consumptie.
Ze zouden een reeks van waarschuwingen moeten plaatsen:
1. Het is gevaarlijk, als u geen lichaamsbeweging doet, omdat de functievan de energizing de hartslag versnelt, kan je een VOLLEDIGE hartaanvalkrijgen.
2. U loopt het risico op het lijden van een hersenbloeding als gevolg vande Red Bull. Het bevat componenten die het bloed verdunnen die naar hethart wordt gepompt, het kost minder moeite, en dus is minder er fysiekeuitputting.
3. Het is verboden de de Red Bull te mengen met alcohol, omdat het drinkenvan het mengsel verandert in een dodelijke bom die rechtstreeks aanvallendoet op de lever, waardoor het getroffen gebied niet meer is herstellen.
4. Een van de belangrijkste onderdelen van de Red Bull is vitamine B12,gebruikt in de geneeskunde voor de herstel van de patiënten die in eengeraakt zijn in een coma ethyl (coma, veroorzaakt door alcoholgebruik).Dat is waarom we verkeren instaat van te hoge bloeddruk en een toestandvan exciteerbaarheid, alsof we dronken zijn zonder alcoholhoudende drankente hebben genomen.
5. Regelmatige consumptie van RED BULL is de aanleiding van de opkomst vaneen aantal zenuwen neurale ziekten die onomkeerbaar zijn(geen herstelmogelijk).
CONCLUSIE: Het is een drankje dat moet worden verboden in de hele wereld.Puerto Rico , Dominicaanse Republiek,Venezuela en andere Caribische landenzijn de alarmeringsdiensten van andere landen aan het spreken, over wat het mengsel van deze drank met alcohol. Het creëert een tijdbom voor hetmenselijk lichaam, met name onder jongeren en volwassenen door hunonwetend weinig ervaring. Het is een kwestie van de volksgezondheid, PLEASE pass deze e-mail aan al uw contacten, zonen en dochters en maak copien Toon het aan iedereen die je kent. De drank wordt verkocht in supermarkten en winkels in het land en een vanonze vrienden of onze kinderen het kunnen gebruiken om te testenaangetrokken door de publiciteit... kan het fataal zijn.

Albert Einstein

2009-04-03T12:53:00.001+02:00

De intuïtieve geest is een godsgeschenk; het rationele verstand een dienaar.
We hebben een maatschappij geschapen die de dienaar vereert en het geschenk is vergeten. Albert Einstein

Virus

2009-04-01T08:21:00.001+02:00

Internet hapert doordat we ook mobiel internetten? Eeen gevaarlijk internetvirus? Alweer meer inetntingen die moeten? Wie is dat virus toch?

Even wicht

2009-03-31T09:14:00.000+02:00

Vrouwe Justitia wordt afgebeeld als een geblinddoekte figuur, met in haar rechterhand een zwaard en in haar linkerhand een weegschaal. Soms ligt aan haar voeten de cornucopia, de Hoorn des Overvloeds. Wat betekent dit symbool nou weer voor me vandaag?

Gerechtigheid is evenwicht in status van mensen, in benaderen van mensen, aanhoren van mensen. . . .

Dossier Armoede in Nederland 2009

2009-03-30T09:39:00.000+02:00

Dossier Armoede in Nederland 2009 voor meer info http://www.armekant-eva.nl/

Het was verslavend keer op keer - voor M

2009-03-30T01:04:00.000+02:00

Het was verslavend keer op keer
Ik kan niet zonder meer
Ik moet met jou de woorden spreken
Laat mij niet wachten alsjeblieft
Streel met je woorden langs mijn oren
Fluister zacht de klanken
Die mij rust geven in verlangen
Ademloos kan ik blijven luisteren
Ik moet je horen hoor je mij?
Spreek laat mij niet in duisternis

Anne Best 30-03-2009

Het is niet wat het lijkt

2009-03-29T13:35:00.000+02:00

**Het is niet wat het lijkt**
Twee rondreizende engelen stopten om te overnachten in het huis van een rijke familie. Het gezin was ongastvrij en weigerden de engelen de toegang tot de logeerkamer in het grote huis. In de koude kelder was nog een kleine ruimte waar de twee engelen mochten slapen. Terwijl ze zich klaarmaakten voor de nacht, zag de oudere engel een gat in de muur en repareerde deze. Toen de jongere engel vroeg naar het waarom, reageerde de oudere engel met: ''Het is vaak niet wat het lijkt''

De volgende nacht kwamen de twee engelen terecht bij een erg arme, maar bijzonder gastvrije boer en zijn vrouw. Na het delen van het weinige voedsel dat ze hadden, liet de boer en zijn vrouw de twee engelen in hun eigen bed overnachten, zodat ze goed konden uitrusten. Toen de volgende morgen de zon opkwam, troffen de engelen de boer en zijn vrouw in tranen aan. Hun enige koe, wiens melk hun enige inkomen verzorgde, lag dood in het weiland. De jongere engel was woedend en vroeg de oudere engel ''hoe heb je dit kunnen laten gebeuren? Het eerste gezin had alles en wilde niets delen en die help je en dit gezin had weinig, maar was bereid alles te delen en je laat de koe sterven!''

''Het is vaak niet wat het lijkt,'' antwoorde de oude engel rustig. ''Toen we in de kelder van het grote huis waren, zag ik dat goud lag verborgen in een gat in de muur. Aangezien de eigenaar hebzuchtig was en niet bereid om ook maar iets van zijn geluk te delen, heb ik het gat in de muur dichtgemaakt, zodat hij het goud niet zou vinden. En afgelopen nacht, toen we in het bed van de boer sliepen, kwam de Engel des Doods langs voor de vrouw van de boer. Ik heb 'm zover gekregen dat hij genoegen nam met de koe. Het is vaak niet zoals het lijkt...''

De Andescondor

2009-03-29T12:06:00.001+02:00

De Andescondor (Vultur gryphus) is het symbool van het Andesgebergte. Het is een grote roofvogel die behoort tot de Amerikaanse gieren (Cathartidae). De Andescondor is een van de grootste vliegende vogels ter wereld met een spanwijdte tot drie meter. Hij nestelt op nauwelijks toegankelijke rotsrichels. Bij uitzondering vangt hij levende lamajongen en hertenkalfjes. Maar omdat de condor slechts één ei in de twee jaar uitbroedt en doordat de mens dieren doodt door er op te jagen en door prooidieren te vergiftigen, wordt de Andescondor nu ernstig bedreigd. 's Ochtends vertrekken de condors uit de soms wel 1000 meter diepe Andesvallei. Dit doen ze door te zweven op de opstijgende warme lucht in de vallei. Een Andescondor kan wel 70 jaar oud worden. Videobeelden van deze zweefvliegers zijn te zien op: http://www.imagesandmusic.nl/htmlnl/Condors-nl.htm

Ik ben er achter

2009-03-29T12:00:00.001+02:00

Wat ik deze dagen vooral leer en wat een terugkerend onderwerp is als ik in gesprek ben met iemand, of dat nou op msn is, of in real life, of over de telefoon, is prioriteiten stellen. Nu heb ik dus deze week geleerd te mindmanagen, en kom ik er achter dat er een nog veel groter issue voor me is. Dus dat zal mijn item voor vandaag zijn, ik ga uitzoeken hoe ik mij zelf in een dag kan leren om prioriteiten te stellen. Natuurlijk is dan niet in een keer mijn hele leven veranderd, maar iets leren kan makkelijk in een dag. Om het toe te passen, om het te laten beklijven, dat is een heel ander punt en daar zal ik dan de rest van mijn leven mee aan de slag gaan.
Ik weet namelijk heel goed WAT de prioriteiten zijn, ik kies ze alleen maar in de verkeerde volgorde ...

Wat is het?

2009-03-29T11:57:00.001+02:00

Er hangt iets in de lucht en als ik vlieg zal ik het vangen ....

Mindmanagen

2009-03-28T16:22:00.000+01:00

Vandaag tot nu toe al weer veel gedaan. Na de workshop mindmapping veel geordend.
Aanmeldingen voor de reunie verwerkt. Het is veel, het loopt goed en leuk. Erg leuke reacties.
Ondertussen muziek luisteren ...

Ambities

2009-03-27T13:05:00.000+01:00

Vandaag is het 27 maart 2009, de puzzelstukjes passen in elkaar, dromen komen uit en er is een nieuw begin. Niet alleen de lente, die voorzichtig van zich laat voelen, die in alle prille groen te bemerken is, maar alles is Groen voor mij.
De linkse lente is in aantocht, dat is mijn nieuwe begin. Vandaag uitgenodigd voor Groen Links Rotterdam. En met graagte de uitnodiging aangenomen.
Here I come!!!!

Zaterdag 7 maart 2009

2009-03-07T13:30:00.000+01:00

Ik zit aan mijn bureau en er is buiten een mild zonnetje, die hier de kamer in schijnt. ik hoor via msn en email dat er elders in het land mist is en het weer dus sprookjsachtig, maar voor anderen ook somber genomed kan worden.
Voor mij is alles goed, ik hou van het weer, zolang het maar niet stormt of regent, terwijl ik er door moet.
Mijn gedachten gaan uit naar enkelen van wie ik hou, ik stuur ze dwars door de mist heen, mijn liefde en licht.

Kalfsvlees wordt diervriendelijker

2009-01-20T22:01:00.000+01:00

Kalfsvlees wordt diervriendelijker
20 januari 2009, 15:25 Bron: BNR.nl
Nederlands grootste producent van kalfsvlees is het met de Dierenbescherming eens geworden over manieren om diervriendelijker kalfsvlees te leveren. Een opvallende combinatie die de komende tijd blijft proberen om nog meer afspraken te maken.
We zijn niet altijd vrienden, maar we houden elkaar wel scherp, stelden Frank Dales (Dierenbescherming) en Henny Swinkels (VanDrie Group) dinsdag. Na ruim twee jaar voorbereiding ligt er vanaf woensdag een derde soort kalfsvlees in het schap bij Albert Heijn met daarop het goedkeurende stempel van de Dierenbescherming.
Dales hoopt met diervriendelijker geproduceerd vlees consumenten langzaam maar zeker weg te trekken bij het goedkopere vlees uit de gangbare industrie. Dit kalfsvlees is dan ook niet duurder dan het andere.
Bij VanDrie Group mag geen enkel kalf een lager ijzergehalte hebben dan 6 millimol per liter. De wettelijke norm is bepaald op 4,5. Ook zijn afspraken gemaakt over meer ruwvoer en kortere transporttijden in comfortabelere veewagens. Om twee of drie sterren te verdienen, moeten de kalveren bijvoorbeeld ook naar buiten kunnen.
'Dit is een tussenstap'We zijn er nog niet, maar het is een begin. Een verbluffend resultaat en er zullen nog veel stappen volgen, denkt Frank Dales. Hij vindt deze afspraken net zo ingrijpend als de afschaffing van de kistkalveren in 1988. ,,Wij waren toen fel, maar de kalversector zegt nu dat ze ons eigenlijk wel dankbaar waren dat ze toen anders moesten werken. Daardoor hadden ze uiteindelijk wel een voorsprong op de rest van Europa.''
Volgens hem typeert het de aanpak van de Dierenbescherming. ,,Onze meerwaarde is dat we niet alleen een probleem aanstippen en het dan laten voor wat is, maar ook nadenken over een oplossing. Soms neem je dan genoegen met een tussenstap, want dan heb je dat vast binnen.''
Ook Henny Swinkels (VanDrie) heeft een goed gevoel over de afspraken. ,,Dit hoort bij ondernemen op een manier die de samenleving verwacht. Het past in het tijdsbeeld dat bedrijven samenwerken met maatschappelijke organisaties en de politiek niet meer vooroploopt.'' Beide partijen hopen dat ook nu de rest van Europa de in Nederland gekozen koers volgt.

Elektronisch patiëntendossier

2009-01-20T12:09:00.000+01:00

Elektronisch patiëntendossier
Telefoniste : 'Pizza Hut, goede morgen.'
Klant: 'Goede morgen, ik wil een paar pizza's bestellen.'
Telefoniste: 'Mag ik uw Burgerservicenummer, meneer?'
Klant: 'Dat is 222 0033653 52.'
Telefoniste : 'Dank U, meneer Jan Vandenbroecke. Uw adres is Haagstraat 256 en uw vaste telefoonnummer is 288 54 22. Uw telefoon opuw werk bij Dexia is 678 89 65 en uw GSM 0475-65 25 32. Vanuit welkelocatie belt U ons?'
Klant : 'Euh.... ik ben thuis. Vanwaar haalt u al deze info over mij?'
Telefoniste: 'Wij zijn op Het Systeem aangesloten, meneer.'
Klant: (zucht diep) 'Goed dan! Mag ik twee pizza's met ham, mozzarella en...'
Telefoniste: 'Ik denk niet dat dit een goed idee is, meneer.'
Klant: 'Hoezo?'
Telefoniste: 'U lijdt volgens uw medisch dossier aan hoge bloeddruk enu hebt ook een te hoog cholesterolgehalte; uw ziekteverzekeringweigert de gevolgen van schadelijk eetgedrag te vergoeden in geval vanproblemen. Bovendien krijgen wij ook een boete voor het leverenervan.'
Klant: 'Oei! Wat raadt u mij dan aan?'
Telefoniste: 'Probeert u onze Pizza met yoghurt en sojabrokjes eens. U zult dat ongetwijfeld heel lekker vinden.'
Klant: ' Waarom denkt u dat ik dat zal lusten?'
Telefoniste: 'Uw vrouw heeft onlangs het boek 'Lekkere recepten metsoja ' in de lokale bibliotheek geleend'.
Klant: 'Oké... stuurt u daar dan twee van. Voor mij en mijn vrouw.'
Telefoniste: 'Goed. Dat kost samen dertig euro.'
Klant: 'Prima. Ik geef u het nummer van mijn creditkaart. Dat is....'
Telefoniste: 'Sorry, meneer, maar u hebt uw toegestane bedrag aloverschreden. U zult cash moeten betalen.'
Klant: ' Okay! Ik haal het bedrag wel uit de muur voordat uw bezorgerarriveert.'
Telefoniste: 'Dat zal niet lukken, meneer, er staat niets meer op uwbankrekening.'
Klant (boos): ' Dat is uw zaak niet! Stuur die pizza's en ik zorg weldat ik het geld heb. Hoelang duurt het'?
Telefoniste: 'U krijgt de pizza's over een uur bij u thuis. Hebt u haast, dan kunt u ze hier afhalen en contant betalen. Maar pizza's per motor vervoeren is niet aan te raden, meneer.'
Klant (getergd): 'Hoe weet u dat ik een motor heb??'
Telefoniste: 'Ik lees hier dat u uw afbetalingen van uw auto niet meerhebt kunnen doorbetalen en dat uw wagen in beslag is genomen. Maar uw motor is betaald, dus ik veronderstel dat u die gebruikt.'
Klant: '@#%/$@&?#!'
Telefoniste: 'Mag ik U verzoeken om beleefd te blijven, meneer? U bent al eens veroordeeld geweest wegens belediging van een wetsdienaar. Een tweede aanklacht zou niet best zijn.'
Klant: (Sprakeloos)
Telefoniste: 'Nog iets anders, meneer?'
Klant: 'Neen... Of ja, toch wel: vergeet niet om ook de gratis twee liter Cola te leveren zoals in uw folder staat.
Telefoniste: 'Sorry, meneer, een uitsluitingclausule in onze vergunning verbiedt ons om gratis dranken, die suiker bevatten, aan diabetici te geven.... wat dacht u van suikervrije Rivella, meneer?Die moet u natuurlijk wel betalen, maar...'
Klant: hangt op.

Wil jij in het elektronisch patiëntendossier staan....?

Met mijn mond vol tanden - opnieuw gepubliceerd

2008-09-03T10:09:00.001+02:00

Toen ik nog in Driel (Arnhem) woonde, was er een lastige pijnlijke kies, dus ik maakte een afspraak daar met de plaatselijke tandarts. Het was een vrolijke ontmoeting, want als ik iets eng vind, dan wil ik nog weleens grappig en gevat worden, (ook in andere situaties die niet eng zijn natuurlijk). Of ik mezelf dan overschreeuw, nee, dat denk ik niet. Het is meer een houding geven, want ik weet dat als ik me er vervelend over ga voelen, zoals een tandartsbezoek, dan maak ik het mezelf alleen maar moeilijker, dus als ik vrolijk doe dan weet ik dat ik bepaalde prettige reacties terug krijg en toch ook lekker mijn aandacht. Tjeeees, wat een bekentenis weer en bewustzijn hè!!! Maar in ieder geval was het bezoek daardoor wel heel gezellig. De kies had een zenuwbehandeling nodig, ik niet, of misschien naderhand bijna wel. Dat is werkelijk een hele operatie, zo’n zenuwbehandeling. Eerst wordt alles eruit geboord en gebikt en geslepen, wat er niet hoort, omdat het niet meer goed is. En dan wordt het vreselijk steriel gemaakt en vervolgens gaan er stiftjes in die de zenuw vervangen, die kies weet daarna dus niet meer dat ie bestaat, geeft niets, ik weet het wel. De hele plek waar de wortel met de zenuw heeft gezeten wordt opgevuld met van die stiftjes, heel veel hele kleine stiftjes van een bepaald spulletje, die zich, denk ik, vormen naar de plek waar ze met zijn allen in gepropt – in het nette dan – worden. Daarna maakt de tandarts de kies dicht met een noodvulling, die na een paar weken, vervangen dient te worden door een permanente vulling. Ik heb begrepen dat de noodvulling er toe dient om makkelijker te verwijderen, als er onverhoopt toch weer of nog een ontsteking blijkt te zijn. Het dient om te controleren. Door de omstandigheden en verhuizing is die vulling nooit meer vervangen, tot vanmorgen, want ik heb toch maar weer een tandarts gezocht en gevonden, maar dan hier in Rotterdam. Nou kwaliteit hoor, dat wel. Een knappe vrouwelijke tandarts, ongeveer de leeftijd van mijn eigen kids, zo schat ik en zeer kundig. Heel dom heb ik twee afspraken op een dag gemaakt, eerst de mondhygiëniste, en daarna de tandarts voor die vulling, bij elkaar was ik anderhalf uur op de stoel. Ik had kramp en spierpijn in mijn kaken gekregen, en alle tanden en kiezen voelen beurs aan omdat overal geprikt en gekrikt is. Nu, ik heb het geweten. Mijn mond doet nu nog pijn en het is al bijna einde van de dag. De mondhygiëniste, Djoran, heeft me danig laten schrikken. Ze ging eerst van alles over de tanden uitleggen, over tandplaque en de bacteriën, wat er gebeurt met poetsen en dat je onmogelijk alle tandplaque weg kunt poetsen, dus hoe goed ik ook zou poetsen, er zal altijd toch tandplaque achter blijven. Nou wil het toeval, zo dat al bestaat, dat ik begin november weer eens gestopt ben met roken, en daar was Djoran erg blij mee. Want door roken verdoof je je tandvlees en weet je minder goed dat of als je tandvlees ontstoken is en toch is juist ook door roken het tandvlees eerder ontstoken want die rotzooi van een sigaret gaat natuurlijk ook op plekken zitten waar ik met mijn goeie gedrag helemaal niet bij kan komen. Helaas was dus bij mij al aardig wat leed geleden, ook zonder dat ik het wist. Ze vertelde van de pockets en de diepte van de pockets, en als het dieper was, dat daar dus alle ontstekingshaarden zaten. Je begrijpt, aangezien mijn mond nu zo gevoelig en pijnlijk is, dat ik heel wat ontstekingshaarden heb zitten. Gezien de niet nader aan te duiden respectabele leeftijd, heb ik voorzichtig gevraagd of de renovatie van het bouwwerk in mijn mond, de moeite (en de pijn dacht ik er bij) wel waard is, en er werd enthousiast en instemmend ja geknikt. Het zou ook door het tarief kunnen zijn, hoewel ik denk dat alles verwijderen en opnieuw opbouwen duurder zal zijn, en zelfs ook gemakkelijker. Dus ik heb samen met de tandartsenpraktijk gekozen voor de moeilijke weg, zoals gewoonlijk de moeilijke weg, maar nu hoef ik hem niet alleen te gaan. Ik krijg een begroting van het behandelplan thuis gestuurd en mag dit voorleggen aan mijn ziektenkostenverzekering. Voorlopig betekent dat dus nog een paar bezoeken aan de tandartsenpraktijk. En nu ga ik een soepje eten, want kauwen gaat nog niet.

How to be fooled

2008-07-04T19:05:00.000+02:00

Nieuw levensmiddelenschandaal in Italië
Uitgegeven: 4 juli 2008 13:45
Laatst gewijzigd: 4 juli 2008 15:00

ROME - De Italiaanse politie is een nieuw levensmiddelenschandaal op het spoor: oeroude melkproducten die hooguit nog geschikt waren als diervoeder, zijn in Italiaanse en Duitse supermarkten verkocht.
Een criminele bende bewerkte bedorven en beschimmelde kaas dusdanig dat de kaas weer als nieuw leek. De hoofdverdachte is een 46-jarige ondernemer uit Sicilië, meldde de krant La Repubblica vrijdag.

Wormen
Bij het onderzoek troffen de autoriteiten wormen, muizenkeutels en plastic aan in de kaasresten. Het gaat onder meer om mozarella en gorgonzola. In een koelcel trof de politie kaas uit 1980 aan, klaar om verwerkt te worden.
Omdat voor de productie van de vervuilde kazen bijna geen kosten werden gemaakt, maakten de verdachten tientallen miljoenen euro's winst.
De kaas werd verwerkt in drie fabrieken in Noord-Italië en een bedrijf in de Zuid-Duitse deelstaat Beieren.
Stank
De politie kwam de bende twee jaar geleden op het spoor toen agenten een vrachtwagen aanhielden. Uit de laadruimte drong een ondraaglijke stank naar buiten. De bedorven kaas was op weg naar een fabriek in het dorp Vicolungo om 'bewerkt' te worden.
Door het afluisteren van telefoongesprekken kwam de politie daarna achter het schandaal. Alle arbeiders in de fabrieken waren op de hoogte van zwendel, maar niemand ondernam iets.
Europa
De afgelopen twee jaar is 11.000 ton bedorven kaas veranderd in een vers product en in schappen in heel Europa terechtgekomen.
Bij het bedrog waren ook medewerkers van de lokale gezondheidsautoriteiten betrokken. Zij knepen een oogje dicht en lieten de fabrikanten weten wanneer er controles zouden worden uitgevoerd.
http://www.nu.nl

-->(c) ANP

Selfhealing

2008-05-08T21:24:00.001+02:00

Uitleg volgt ...

http://www.caduceus.nl/Nederlands/pages/basisopleidingen.htm

zomaar een link, is nog door mij in onderzoek,

namasté, Philologia

Instinct to heal

2008-05-08T21:16:00.000+02:00

Bron: http://www.wijwordenwakker.org/content.asp?m=M4&s=P46&l=NL

Het instinct om te helen

Tijn Touber
Dit verscheen in Ode nummer: 88

Nooit meer Freud. Nooit meer Prozac. De Franse psychiater David Servan-Schreiber weet het zeker: het lichaam kan stress, angst en depressies zelf genezen.

‘Kijk’, zegt David Servan-Schreiber, terwijl hij een blikje sardientjes uit het schap van een Parijse supermarkt trekt, ‘op dit blikje staat dat de inhoud “rijk is aan omega-3 vetzuren”.’ Hij doet twee blikjes in zijn mandje en vervolgt: ‘Voordat mijn boek uitkwam, stond dat er nog niet op.’
Zijn boek Guérir, le stress, l'anxiété, la dépression sans médicament ni psychanalyse (The Instinct to Heal: Curing Depression, Anxiety and Stress Without Drugs and Without Talk Therapy) attendeerde ruim een miljoen Fransen op het belang van omega-3 vetzuren en – belangrijker nog – het rekende af met pillen en praatsessies als dé methode om trauma’s, paniekaanvallen, depressies en stress op te lossen. Servan-Schreiber presenteert een aantal complementaire geneeswijzen die niet alleen vaak goedkoper en eenvoudiger zijn dan de traditionele Westerse behandelmethoden, maar ook effectiever.
Daarmee heeft de 45-jarige psychiater in Frankrijk een kleine revolutie ontketend. Dat is een belangrijke queeste, want nergens ter wereld worden zoveel antidepressiva of kalmeringsmiddelen geslikt. Tweeëntwintig procent van de Fransen lijdt aan depressies en één op de zeven slikt er pillen tegen. Bijna driekwart van alle huisartsbezoeken is direct gerelateerd aan stress. In de meeste gevallen gaat de patiënt met een doosje pillen naar huis. De Fransen zijn niet uniek: stress en depressie zijn in de Westerse wereld grotere bedreigingen voor de volksgezondheid geworden dan roken. Bijna driekwart van alle huisartsbezoeken is direct gerelateerd aan stress.

Als auteur profiteerde Servan-Schreiber van een – voor de meeste Fransen – zeer bekende achternaam. Zijn vader is de beroemde journalist, politicus en ingenieur Jean-Jacques Servan-Schreiber (JJSS), die onder meer het gerenommeerde weekblad L’Express oprichtte en persoonlijk adviseur was van de presidenten Valéry Giscard D’Estaing en Francois Mitterand. David’s oom is eveneens een bekende Fransman: Jean-Louis is hoofdredacteur van het succesvolle maandblad Psychologies.
Maar het feit dat David Servan-Schreiber’s boek ook buiten Frankrijk – het werd in 37 talen vertaald, waaronder Chinees – tot een bestseller werd, geeft aan dat er meer aan de hand is dan een beroemde achternaam. Het boek is niet alleen uitermate toegankelijk, maar ook geloofwaardig, omdat David Servan-Schreiber een traditioneel geschoolde psychiater is met een grote staat van dienst. Hij studeerde medicijnen aan de Carnegie Mellon University in het Amerikaanse stad Pittsburgh, gaf daar vervolgens leiding aan een prestigieus psychiatrisch onderzoekslaboratorium en is nu professor aan dezelfde universiteit evenals aan de Ecole de Médicine in Lyon. In heel Frankrijk is geen psychiater te vinden die vaker publiceerde in gerenomeerde wetenschappelijk vakbladen als Science en Archives of General Psychiatry. Daarbij komt nog eens , dat David Servan-Schreiber net zo sceptisch tegenover ‘alternatieve’ geneesmethoden stond als de gemiddelde Fransman.

Het omslagpunt kwam vijf jaar geleden tijdens een reis naar India voor Artsen zonder Grenzen. In het Himayalyadorp Dharamsala, het centrum van Tibetaanse gemeenschap in ballingschap, liep hij op een dag het plaatselijke ziekenhuis binnen en zag behandelmethoden die volstrekt nieuw voor hem waren. Tibetaanse artsen stelden feilloze diagnoses door slechts de pols te voelen en de tong en de urine te bestuderen. David Servan-Schreiber: ‘Ik begreep er helemaal niets van. Ook zag ik een arts op een bepaald punt tussen duim en wijsvinger drukken, waardoor het angstcentrum in de hersenen werd “uitgezet”.’
Terug in de Verenigde Staten dook hij in de literatuur. En, inderdaad,: vrijwel iedere geneeswijze die hij was tegengekomen, stond duidelijk omschreven. Waarom, zo vroeg hij zich af, wist hij hier niets van? Waarom had hij deze technieken niet op de universiteit geleerd?
In zijn smaakvolle appartement worden de sardientjes, sla, gember, uien en aardbeien op het aanrecht uitgestald en trekken wij ons terug in de werkkamer met uitzicht op een typisch Franse binnenplaats met gietijzeren balkonnetjes en wapperend wasgoed. Na zijn ervaring in India deed Servan-Schreiber wat elke rechtgeaarde wetenschapper zou moeten doen: onderzoek. Hij testte alle bekende ‘alternatieve’ geneeswijzen om psychische problemen op te lossen – van acupunctuur, tot voedingsstoffen; van ademhalingsoefeningen tot lichaamsbeweging en van high-tech computer software tot oeroude meditatietechnieken.
Een van zijn meest interessante ontdekkingen: het emotionele brein – waar onze instinctieve en emotionele reacties vandaan komen – wordt rechtstreeks door het hart beinvloed. Servan-Schreiber: ‘Er is een voortdurende wisselwerking tussen het hart en de hersenen. Uit onderzoek is gebleken dat een coherent hartritme in staat is om het emotionele brein tot rust te brengen. Wanneer je hart op een gezonde manier klopt, kun je stress, depressiviteit, spanning en andere geestelijke aandoeningen genezen.’
Om dat te demonstreren, sluit hij mij via een elektrode op een computer aan. Op het scherm laat een grafiek is niet alleen mijn hartslag te zien, maar ook mijn hartritme – het ritme tussen twee hartslagen. Dat ritme bepaalt de coherentie tussen het hart en de emotionele hersenen. De grafiek toont een redelijk rustige hartslag, totdat de psychiater mij opdracht geeft om van 9573 terug te tellen naar nul. De grafiek laat grote uitschieters in het hartritme zien. Wanneer hij mij vervolgens vraagt om me voor te stellen dat ik ‘door mijn hart ademhaal,’ laat de grafiek een prachtige gelijkmatige curve zien. Wanneer hij mij vraagt om aan iets te denken waarvan ik blij en dankbaar word, wordt de hart-hersen-coherentie optimaal. Servan-Schreiber: ‘De eenvoudigste en snelste manier voor het lichaam om coherentie tussen hart en hersenen te bewerkstelligen, is positieve gevoelens te hebben. Als er een pil zou bestaan met hetzelfde effect, dan zou dat een wonderpil zijn.’
De resultaten van de methode om hart en hersenen op elkaar af te stemmen, zijn verbluffend. Het Amerikaanse instituut HeartMath, een voortrekker op dit gebied (zie ook Ode, juni 2005), biedt een reeks oefeningen. Bij een groep gestresste managers, waarvan 47 procent aangaf last te hebben van hartkloppingen, namen deze na zes weken HeartMath oefeningen tot 30 procent af. Symptomen van fysieke spanning daalden van 41 naar 6 procent, slapeloosheid van 34 naar 6 procent, uitputtingsverschijnselen van 50 naar 12 procent en pijn en steken van 30 naar 6 procent. Niet alleen fysiek, maar ook psychisch had de methode een enorm effect: het percentage managers dat aangaf meestal gespannen te zijn, daalde van 33 naar 5 procent, ontevredenheid daalde van 30 tot 9 procent en boosheid van 20 naar 8 procent.
Servan-Schreiber: ‘De reden waarom je dat niet voor elkaar krijgt met psychoanalyses en praatsessies, is dat deze niet rechtsreeks tot de emotionele hersenen spreken, maar tegen de neo-cortex, het analyserende deel van de hersenen. Maar dat is niet waar angsten, spanningen en onverwerkte trauma’s liggen opgeslagen. Die liggen, net als de instinctieve, natuurlijke vermogens van het lichaam en de geest om te helen, opgeslagen in de emotionele hersenen. De HeartMath methode toont aan dat emoties sneller en krachtiger zijn dan gedachten. En dat het hart – wanneer het om ziekte en gezondheid gaat – belangrijker is dan de hersenen. Positief denken met je hersenen is zinvol, maar positief voelen vanuit je hart geeft een geweldige impuls aan de gezondheid en aan effectief en creatief functioneren.’

Servan-Schreiber kwam ook EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) op het spoor. Deze ontdekking uit 1989 van de Amerikaanse psychologe Francine Shapiro blijkt een van de krachtigste methoden om trauma’s te helen. Servan-Schreiber laat een video zien van een van zijn patiënten. We zien Mary, die zozeer van zichzelf walgt, dat ze niet naakt voor een spiegel kan staan zonder braakneigingen. Tijdens de EMDR-sessie vraagt Servan-Schreiber haar om voor de spiegel te gaan staan. Aan Mary’s gezichtsuitdrukking is duidelijk te zien dat het haar grote moeite kost.
‘Op een schaal van een tot tien,’ vraagt de psychiater, ‘hoe pijnlijk is deze ervaring?’
‘Vijftien!’ snikt Mary.
‘Goed, hou dit beeld vast en kijk naar mijn wijsvinger.’ Mary’s ogen volgen de hand die regelmatig voor haar gezicht heen en weer beweegt, zoals de pendule van een klok. Er komt een reeks pijnlijke herinneringen omhoog, totdat Mary bij de meest traumatische herinnering belandt: het moment waarop haar man, terwijl zij hoogzwanger was, tegen haar zei dat zij ‘het meest afzichtelijke wezen is dat hij ooit heeft gezien.’
Terwijl Mary trilt van woede, schaamte en verdriet blijven haar ogen de hand van de psychiater volgen. Langzaam maar zeker neemt de intensiteit van haar pijn af, totdat die helemaal lijkt te zijn verdwenen. Ze haalt een paar keer diep adem en kijkt nu recht vooruit. We zijn hooguit zes minuten verder als Servan-Schreiber haar opnieuw vraagt om naakt voor de spiegel te gaan staan. Mary doet dit en is stomverbaasd: de emotie is verdwenen.

Servan-Schreiber: ‘Ik moet er nog steeds aan wennen hoe snel en effectief deze methode werkt. In eerste instantie dacht ik: “Dit kan helemaal niet. En áls het werkt, dan zal het effect wel tijdelijk zijn.” Maar patiënten die werden gevolgd, bleken na een jaar nog steeds vrij te zijn van post-traumatische stress symptomen.’
De gedachte achter EMDR is, dat het bewegen van de ogen hetzelfde effect heeft als het heen en weer schieten van de ogen tijdens de REM (Rapid Eye Movement) slaap. In deze slaapfase worden opgedane ervaringen in de hersenen verwerkt door ze een plek te geven in het lange termijn geheugen, waardoor de emotionele lading afneemt.
Servan-Schreiber: ‘Net zoals het lichaam een manier heeft om fysieke trauma’s te verwerken, zoals het helen van wonden, zo hebben de hersenen dat ook. EMDR is een effectieve methode om pijnlijke emoties naar de oppervlakte te brengen, zonder dat de patiënt erin verdrinkt. Omdat je, tijdens het opkomen van de herinnering, met je ogen heen en weer beweegt, behoud je enige afstand. Je zwelgt er niet in, maar drukt ook niets weg. In feite doe je precies hetzelfde als tijdens meditatie, waarvan is aangetoond dat het een krachtig middel is om emotionele pijn te helen.’

Tijd voor de lunch. Terwijl hij de sla wast, begint David Servan-Schreiber over het belang van voeding: ‘Je moet een opleiding tot arts hebben gevolgd om af te leren dat voeding een groot effect heeft op fysieke en emotionele gezondheid. Voor de meeste mensen is dat belang volstrekt vanzelfsprekend. Niettemin heb ik tijdens mijn opleiding eigenlijk maar vier dingen over voeding geleerd: van teveel eten word je dik, van teveel zout krijg je hoge bloeddruk, als je diabetes hebt, moet je minder suiker eten en als je een hoog cholesterolgehalte hebt, moet je minder vet eten. Einde van de voedingsleer. En dat terwijl zelfs de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) nu stelt dat chronische ziekten wereldwijd de eerste doodsoorzaak zijn . En wat is de voornaamste reden voor chronische ziekte? Slechte voeding.’
Een voorbeeld uit zijn eigen praktijk: ‘Wanneer ik kinderen met leerproblemen essentiële vetten voorschrijf, leren ze twee keer zo snel. Er is geen medicijn op de markt dat dat voor elkaar krijgt. Logisch: de hersenen bestaan voor twintig procent uit essentiële vetzuren die we zelf niet kunnen maken. Als je ze niet eet, heb je ze niet. Not on the plate, not in the brain.’
Hij gooit twee blikjes sardientjes in de slabak en doet een gewaagde voorspelling: ‘Wanneer historici later de geschiedenis van de geneeskunde in de twintigste eeuw analyseren, ben ik ervan overtuigd dat er twee belangrijke omslagpunten zijn. De eerste is de ontdekking van antibiotica en de tweede de ontdekking dat voeding de belangrijkste oorzaak is van ziekten, zeker in de Westerse samenleving.’
Hij is erover in gesprek met het Franse ministerie van gezondheidszorg en probeert de minister ervan te overtuigen, dat het veranderen van voedingspatronen de allerbeste economische investering is: ‘Geen enkele andere methode zal de financiële last op de schouders van de samenleving sterker doen afnemen. Maar als ik daarover met de minister praat, dan belt hij vervolgens met een erkende voedingsexpert die hem ervan overtuigt dat het allemaal wel meevalt. Het punt is dat de meeste onderzoekers – vooral in de Verenigde Staten – op de loonlijst van de farmaceutische industrie staan. Ze hebben er geen belang bij dat gezondheidsproblemen op natuurlijke wijze worden opgelost.’
Hij zet de sla op tafel, schenkt twee glazen wijn in en zegt: ‘Nog zo’n voorbeeld: het is krankzinnig dat er veel en overtuigend onderzoek bestaat dat aangeeft dat lichamelijke oefeningen hetzelfde effect hebben als geneesmiddelen – zonder de bijwerkingen – en dat vrijwel geen arts ze voorschrijft.’

Servan-Schreiber is eraan gewend geraakt af en toe in zijn eentje tegenover de gevestigde orde te staan. In de praatprogramma’s en panels waarvoor hij wordt gevraagd, is er altijd wel een arts die het niet kan nalaten een spottende opmerking te maken over het feit dat hij liever een huisdier voorschrijft dan Prozac. Zijn streven om geestelijke aandoeningen niet te onderdrukken met medicijnen, maar echt te verhelpen met effectieve behandelingen wordt door veel artsen niet begrepen: ‘De meesten nemen niet de moeite om de onderzoeken erop na te lezen. Het bewijsmateriaal is echter overweldigend. Alleen al het zorgen voor een plant doet het sterftecijfer in bejaardentehuizen met vijftig procent dalen. Toen een groep overspannen makelaars van dokter Karen Allen van de universiteit van Buffalo in de Verenigde Staten geen pillen kreeg voorgeschreven, maar een hond of een poes, was hun bloeddruk na een half jaar niet alleen sterk gedaald, maar reageerden zij ook heel anders op stress. Ze waren beter in staat met hun emoties om te gaan en konden zich beter concentreren.’
Het probleem is dat artsen hun informatie vaak uit dezelfde wetenschappelijke bronnen halen, die allen nauw verbonden zijn met de farmaceutische industrie. Hierdoor weten de meeste artsen niets van zulke simpele en effectieve oplossingen. Onlangs werd dat nog bevestigd, toen Servan-Schreiber op een receptie een bekende collega tegenkwam die zich bezighoudt met de behandeling van angst. Ze hadden elkaar tien jaar niet gezien en raakten in een geanimeerd gesprek. Servan-Schreiber: ‘Totdat ik over alternatieve behandelmethoden voor geestelijke aandoeningen begon. Zijn reactie was: “Zijn die er dan?” Toen ik hem vertelde, dat die er inderdaad zijn en dat ze zelfs beter werken dan conventionele methoden, vroeg hij om voorbeelden. Ik noemde EMDR en vertelde erbij dat tachtig procent van alle patiënten met post-traumatische depressies in drie sessies van anderhalf uur volledig geneest – qua genezingspercentage te vergelijken met antibiotica. Na twee minuten was hij weg, omdat hij “nog wat andere mensen wilde spreken.”’
Soms doet het hem pijn, dat onbegrip van collega’s: ‘Het is toch mijn eigen tribe, mijn eigen stam. Ik voel me zeer verwant met andere wetenschappers, we delen dezelfde waarden en de zelfde nieuwsgierigheid. Daarom vind ik het vaak zo onbegrijpelijk, dat zogenaamd “alternatieve” behandelmethoden die aantoonbaar werken, bij voorbaat van de hand worden gewezen. Dat verontrust me.’

Hij pauzeert even en haalt diep adem. Maakt hij bewust contact met zijn hart en met een prettige ervaring om zijn emoties tot rust te brengen? Het lijkt erop, want op milde toon vervolgt hij: ‘Ik heb niets tegen scepsis. Je hebt dat nodig om geen al te gekke dingen te doen, zeker in de geneeskunde. Maar bekrompenheid is iets anders. Ik ben destijds medicijnen gaan studeren vanwege de wetenschappelijke uitdaging, het avontuur. Je kunt wel steeds de gebaande paden bewandelen, maar ik hou ervan om ook naast het pad te kijken. Daar is het pas echt interessant, al is het er vaak donker. Veel wetenschappers zijn die avontuurlijke geest kwijtgeraakt. Ik snap best dat artsen bang zijn voor hun positie en ik snap ook dat ze nerveus worden van methoden die ze niet begrijpen. Maar ik vind dat geen goede gronden om zulke aanpakken “dus” te verwerpen. Wat veel artsen bovendien vergeten, is dat neurowetenschappers ook nog steeds niet weten hoe Prozac werkt.’

Servan-Schreiber is niet van plan zich stuk te bijten op het systeem. Hij zet zich liever in voor een verdere verspreiding van natuurlijke en effectieve behandelwijzen. Hij werkt aan een website waarop mensen hun ervaringen met andere geneeswijzen kunnen rapporteren. Op die manier kunnen stelselmatig data worden verzameld en vastgelegd. Op den duur ontstaat daarmee een bron van kennis en bewijs die, aldus Servan-Schreiber, evenveel zeggend is als de resultaten van dubbelblind onderzoek.
Volgens Servan-Schreiber kunnen we binnen de geneeskunde grote veranderingen verwachten: ‘Ik voorspel dat het wetenschappelijk landschap in korte tijd onherkenbaar zal veranderen. Nu de verouderende babyboom generatie zich – noodgedwongen – massaal met het medische systeem zal gaan bezighouden, zullen steeds minder mensen zich door een “expert” de les laten lezen. Alleen een witte jas is niet meer genoeg. De regeerperiode van de “experts” is voorbij. Steeds meer mensen zullen hun gezondheid in eigen hand nemen en zelf – op basis van informatie die zij via het internet krijgen – beslissen welke remedies zij nemen.’

Er is één remedie in omloop, die misschien wel het krachtigst is van allemaal. Hij eindigt zijn boek er ook mee: liefde. Niets, zo blijkt uit onderzoek, is zo vitaal voor ons gevoel van welbevinden als het gevoel van verbondenheid, van te worden geliefd en lief te hebben, van ons deel te voelen van een groter geheel. Ook in dit opzicht slaan veel van de hedendaagse psychologische therapieën de plank mis. Servan-Schreiber: ‘Er is een wereldwijde trend die sterk is gericht op het “zelf”. Het draait allemaal om zaken als persoonlijke groei, zelfontwikkeling, autonomie, onafhankelijkheid, individuele vrijheid en zelfexpressie. Heel mooi natuurlijk, maar de prijs die we ervoor betalen, is vaak een brandend gevoel van eenzaamheid, van isolatie en van verlies aan betekenis en zingeving.’
David Servan-Schreiber ziet de effecten op zijn computer en op de hersenscans die hij bestudeert. Hij ziet het effect van echtscheidingen (in Frankrijk en de Verenigde Staten inmiddels bijna vijftig procent) en hij ziet de effect van gevoelens van tederheid voor anderen. Hij ziet ook dat geest en lichaam een natuurlijke neiging hebben zichzelf te helen, wanneer ze daartoe de kans krijgen.
Hij herinnert zich een wandeling die hij als jongetje met zijn vader maakte: ‘We liepen langs de Seine. Mijn vader vertelde dat mijn opa nog in de rivier had gezwommen. “Maar,” zo voegde hij eraan toe, “de rivier is nu zo vervuild, dat niemand erin kan zwemmen. Zelfs de vissen zijn verdwenen.”’ David’s ogen lichten op door de herinnering aan zijn vader, maar ook omdat de Seine tegenwoordig een stuk schoner is. De vissen zijn in ieder geval terug. Hij leunt voorover en zegt: ‘En het enige dat daarvoor nodig was, was te stoppen met het water te vervuilen. De rivier deed de rest. Wanneer je hem de kans en de tijd geeft, reinigt hij zichzelf. Net als wij, bezit hij het instinct om te helen.’

David Servan-Schreiber: Uw brein als medicijn, http://www.instincttoheal.org/

Lecithine

2008-05-02T13:34:00.001+02:00

Goed voor het geheugen en bij ouderdomsverschijnselen.Lecithine is zeer goed voor het geheugen en kan helpen bij ouderdomsverschijnselen. Lecithine past in een cholesterolverlagend dieet en kan het lichaam ondersteunen bij het leveren van sportprestaties en bij vermoeidheid. Ook helpt lecithine het concentratievermogen verbeteren.

Product Informatie
Als voedingssupplement is Lecithine een natuurlijke bron van vele voedingsfactoren zoals fosfatidyl-choline, fosfatidyl-inositol en andere fosfatiden. Choline en inositol behoren tot de groep van B-vitamines. Choline is een voorloper van acetylcholine, een stof die de prikkeloverdracht tussen zenuwcellen verbetert. Choline en inositol helpen het vet en cholesterol in het lichaam afbreken. De meest belangrijke rol van lecithine in het lichaam speelt zich af bij de chemische processen bij de celmembranen, de mitrochondria en het plasma. Lecithine heeft een regulerende werking op de bloedvaten, heeft een positief effect op het zenuwstelsel, en kan de reinigende functie van de lever ondersteunen.

Hoofdingrediënt
Lecithine extract uit sojabonen, een bron van choline, inositol, fosfaat, linolzuur, linoleenzuur en oliezuur.

Armoede 1

2008-05-01T22:53:00.000+02:00

Sneller arm bij sociale uitsluiting.
Nibud en Eén: Vandaag onderzoek naar armoede. Geen verwarmd huis, niet iedere dag een warme maaltijd, en niet of nauwelijks op vakantie kunnen of lid van een sportclub zijn. Voor mensen die zich arm voelen is dit de dagelijkse realiteit. Van deze groep zit 70% vaak in de kou, en heeft de helft niet iedere dag een warme maaltijd. Sporten of op vakantie gaan is voor hen bijna onmogelijk. Dit blijkt uit een onderzoek van het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) in samenwerking met het actualiteitenprogramma EénVandaag. Vijftien procent van de bijna twintigduizend deelnemers voelt zich arm. Onder alleenstaande ouders is de armoede het hoogst, 44% voelt zich arm.Verband tussen niet kunnen mee doen en arm gevoel. Uit het onderzoek blijkt dat mensen zich sneller arm voelen als ze geen geld hebben voor sociale activiteiten. Niet lid kunnen zijn van een sportclub, niet kunnen uitgaan of niet op vakantie kunnen, zorgt ervoor dat mensen zich arm voelen. Vaak wordt als armoedegrens 105% van het sociaal minimum gehanteerd, voor alleenstaanden is dit ongeveer negenhonderd euro. Van de deelnemers aan de enquête die volgens deze grens arm zouden zijn, voelt 60% zich ook arm. De overige 40% voelt zich ondanks het lage inkomen niet arm. Uit de analyse blijkt dat deze mensen vaker aangeven sociaal actief te zijn. Wanneer vinden anderen iemand arm? Bijna iedereen in Nederland is het erover eens dat men in bezit moet kunnen zijn van een goed verwarmde woning, dagelijks een warme maaltijd en een telefoon. Mensen die zich niet én die zich wel arm voelen beschouwen deze goederen als noodzakelijk.
Top vijf noodzakelijke bezittingen: 1) Woning warm stoken 2) Dagelijks warme maaltijd 3) Vaste telefoon 4) Lid van sport/hobbyclub 5) Jaarlijks nieuwe kleding Vrijwel niemand geeft aan iemand arm te vinden als diegene niet kan roken of niet in bezit is van een auto, vaatwasser of dvd-recorder. Wel belangrijk, niet bezitten. Opmerkelijk is dat hoewel de meeste mensen bovenstaande zaken belangrijk vinden, zij er niet altijd voor kiezen hun geld ook aan die zaken te besteden. Mensen die zich arm voelen kiezen vaker voor een mobiele telefoon, een huisdier en een dvd-recorder dan voor het warm stoken van de woning, of iedere dag een warme maaltijd. Volgens het Nibud laten deze cijfers opnieuw zien dat goed kunnen rondkomen met een laag inkomen erg moeilijk is. Dagelijks staan mensen voor de ingewikkelde keuze meer te willen dan te kunnen. Meer nadruk op sociale participatie.
Het Nibud adviseert mensen goed bij zichzelf na te gaan wat zij absoluut noodzakelijk vinden en daar hun uitgavenpatroon op te baseren. Hierbij moet ook goed in de gaten worden gehouden of er voldoende geld is voor de sociale participatie. Het Nibud zal in zijn voorlichtingsactiviteiten hier ook nadrukkelijker op gaan wijzen. Veel gemeenten ondersteunen mensen met een laag inkomen financieel om toch aan sociale activiteiten te kunnen meedoen. Het Nibud raadt mensen aan na te gaan bij de eigen gemeente welke regelingen voor hen van toepassing zijn. Gemeenten kunnen ook ondersteuning bieden bij andere noodzakelijke, bijzondere kosten die rondkomen van een laag inkomen moeilijk maken.
EénVandaag Opiniepanel.
Het onderzoek is gehouden onder 18.832 leden van het EénVandaag Opiniepanel die zelfstandig een huishouden voeren. Dit is een internetpanel van het actualiteitenprogramma EénVandaag. De leden zijn per email gevraagd mee te doen aan deze enquête over armoede. Door herweging op leeftijd, opleiding, geslacht, provincie en politieke voorkeur is deze peiling representatief voor heel Nederland. Het totale rapport kunt u downloaden. Op www.eenvandaag.nl vindt u de enquête met de vragen en gegeven antwoorden en de daarbij horende televisiereportage. Datum: 02-05-2007 *

Loving Annabelle

2008-05-01T22:31:00.000+02:00

Ik keek net een film, ik hou van sommige films.
Door deze film werd ik een beetje weemoedig, omdat vooroordelen een liefde kapot kunnen maken, of niet de liefde, maar het leven van de twee geliefden ....
Het is een weemoed die ik voel naar situaties van mij van eerder, vroeger, en naar situaties elders, van anderen, zoals het verhaal van de West Side Story; Brokeback Mountain; of het verhaal van een paar lieve mensen die ik gekend heb .....
Het is een gevoel van verontschuldigen dat ik meen te moeten voelen voor mensen die vooroordelen hebben, dat ze zo dom zijn om een andere mens zijn of haar liefde te misgunnen .... Deze film is van Amerika, het land met de vele mogelijkheden, en met zijn bekrompen geest! Grow up, country of rigide people!

Voor de recensie van de film verwijs ik je naar mijn andere blog.
Namasté.

Lente

2008-04-19T11:01:00.000+02:00

Ik heb een paar stukjes die ik in maart heb geplaatst, opnieuw geplaatst. Niet omdat ze niet goed waren, maar omdat lang geleden, vaak gewoon vergeten wordt en het misschien leuk is om toch te lezen, zonder dat je op al die links hiernaast moet klikken. En niet dat maart lang geleden is, maar vandaag is vandaag, en vandaag is het lente, en ik had even besloten om de stukjes bij vandaag te zetten, of bij gisteren.

Ik snak naar de lente, ik snak er naar dat de temperatuur buiten een beetje hoger is en dat ik mijn jas mag thuis laten op basis van temperatuur, ik hou namelijk niet van jassen. Ja, wel om naar te kijken en ook als mode-object, maar niet omdat ik er een aan moet in verband met het weer.
Ik ga ook niet zeggen dat ik een zonaanbidder bent in hart en ziel, maar de zon is het waard aanbeden te worden, omdat we daar nou eenmaal licht en warmte vandaan krijgen. Dus lente, ja heerlijk, ik zie het met open armen tegemoet.
Tijd om verliefd te zijn!!

Leven - de hommel

2008-04-19T11:00:00.001+02:00

Leven Zondagochtend. Het is heerlijk zonnig en uitnodigend weer. Weer om naar buiten te gaan, om de zon en de zondagochtendlucht binnen te laten en te ruiken en te voelen. Het is nog stil en rustig buiten, hoor ik. Ik wil de deur naar het balkon open doen. Er vliegt een hommel voor de deur, hij zoekt vliegend een plekje. Eerst onderzoekt hij alle plekjes op de deur, wil hij er door naar binnen? Weet hij niet dat je niet door glas kunt? Of ruikt hij waar hij wil gaan zitten? Ik wacht even voor ik de deur open doe, want ik wil hem (of is het “haar”) niet storen en ook niet binnen hebben. Hij maakt geen geluid tijdens zijn zoektocht, en steeds lijkt het of hij ergens wil gaan zitten, een beetje lager, dan weer opzij, dan vliegt hij langs de zijkant van het balkon, waar een kast is. Dan zie ik dat de hommel hoger vliegt en hoog op de witte muur neerstrijkt. De zon schijnt op hem, een mooi plekje om te zitten misschien, hij heeft glinsterende deeltjes aan zijn lijf, zijn pootjes denk ik. Ik stap op het balkon en aanschouw het tafereeltje. Hij begint zijn achterpootjes te wassen waarbij hij een rare houding aannneemt. Misschien omdat hij zo’n groot, rond lichaam heeft, misschien omdat hij op een onmogelijke plek zit. Ik heb geen bloemen of planten op mijn balkon, de muur is gewoon wit, op sommige plekken op de rand zit wat mos, mos waar sprietjes uitgroeien, een plantje dus toch zowaar. Maar daar zit de hommel niet. Hij begint ook zijn voorpootjes te wassen. Hoewel zijn lijfje rond is, lijkt het alsof hij zich daarbij in allerlei bochten moet kronkelen. Hij hangt een beetje scheef. Een schrikbeeld schiet door me heen, is hij bezig dood te gaan, zoekt hij een plek voor het einde van zijn leven? want waarom zou hij anders op dit saaie balkon gaan zitten? Terwijl ik dit opschrijf, zie ik hem niet meer, ik sta op om te kijken of hij op de grond is gevallen …… ik zie niets, hij zal weggevlogen zijn. Op zoek naar bloemen. Hoop ik.

Een huis?

2008-04-18T22:57:00.000+02:00

Onzeker reed ze over de dijk, zoekend tuurde ze door de dichte mist, het was al donker, en dat maakte het zoeken nog moeilijker. Blijkbaar reed ze de oprit voorbij want op het bordje langs de weg stond een heel ander huisnummer, te ver, de huisnummers waren te laag. Terug, keren op de donkere mistige dijk, ze zou te laat komen, en daar hield ze niet van. Het maakte haar nog onzekerder. Voorzichtig stak ze heen en weer om de auto te keren, zonder meteen de dijk omlaag te rollen en ze reed zoekend terug, auto’s raasden haar voorbij alsof er helemaal geen mist was, alsof de dijk niet smal was en het donker hen niet kon deren. Toen ze het eindelijk gevonden had, draaide ze de oprit af en reed stapvoets het erf op. Een man kwam haar tegemoet, onderweg had ze al gebeld dat ze later zou komen, het was niet erg. Ze werd ontvangen door een stel van in de 60. Het was een heel gezellig gesprek, haar cognitief aangeleerde sociale gedrag hielp haar door het gesprek. De man nodigde haar uit om het huis te bezichtigen. En haar bevindingen waren, dat zij dit hele aardige en vriendelijke mensen vond, en dat zij daar wel naast wilde wonen. De man leek behulpzaam en mensvriendelijk, en de vrouw knoopte een gesprek met haar aan over haar liefde voor boeken (altijd een goed onderwerp). Ze werd rondgeleid door het huisje, dat de woning naast die van hen was. Het huisje grensde rechtstreeks aan hun huis, het leek een verbouwde en gesplitste boerderij, die zij in 1998 hadden gekocht, zo vertelden ze en waarvan haar gedeelte links was, als je voor het huis stond. Het huisje had een heerlijke uitstraling. Daarvoor had er een gezin gewoond, waarvan oma, in de naastwoning woonde. Dus twee zelfstandige ingangen in een verbouwde boerderij. Het erf bevat allerlei stallen en loodsen, deze mensen hadden uit diverse activiteiten hun inkomen, hadden vroeger een manege en paardenstallen en de zoons hebben die nu. Genoeg plek, genoeg heerlijke ruimte, een hond (waar ze ook zo van hield) en paarden en koeien en kippen en fazanten. Misschien zou ze wel een moestuintje kunnen aanleggen, zo dacht ze. De omgeving was om verliefd op te worden en daar was ze dus wederom ingetrapt, haar eigen verliefdheid. Helemaal gelukkig waagde ze zich weer de dijk op, de mist en de donkerte in. Terug naar haar kamertje waar ze nou al drie maanden zat, met niets anders dan een bed een een tafel. De poezen wachtten haar knorrend op.

Soms

2008-04-18T22:40:00.000+02:00

Soms staat je hoofd nergens naar, of op zijn minst naar andere zaken. Mijn hoofd staat naar andere zaken. Belangrijke dingen die me in beslag nemen, waar ik me graag door in beslag laat nemen.

Op het werk is me een verlenging van de opdracht aangeboden, plus een auto, zie foto hiervoor. De auto is van de werkgever, de verlenging van de opdrachtgever. het voelt goed, het geeft me een tevreden glimlach om mijn mond, of misschien ook wel iets triomfantelijks, want vergeet niet dat ik volgende maand een niet nader aan te duiden, zeer respectabele leeftijd heb, een zeg maar "oma-leeftijd", en zie hier iemand die nog carriëre maakt (of is het carrière, ja).

Ik was bezig met mijn boek, pagina's, goed geschreven, vol gedrevenheid, goed leesbaar, al zeg ik het zelf. Maar mijn hoofd staat er even niet naar.

Woorden komen in een flow, je hebt er een gemoedsrust, of gemoedsonrust voor nodig om ze te schrijven, al naar waar het bij hoort, al naar gelang het onderwerp.

En om maar een voorbeeld te noemen: als ik over iets in de geest van een thriller schrijf en mijn bui staat meer naar een liefdesverhaal, ja, waar haal ik dan de inspriratie vandaan om de thriller af te schrijven?

Zie hier mijn dilemma. Maar niet getreurd, het komt ooit af, want ik kan ook heel goed een schildpad zijn en ik trek me dan terug in mijn schild, mijn huisje, in mijzelf, en schrijf en schrijf.

Namasté, Philologia

Pooloo van de zaak

2008-04-15T23:05:00.000+02:00